Skip to content

Mar 4

Ein athugasemd

Sítrus-smjörkex með timíani

Ég er óttalegur klaufi. Ég er alltaf að segja það hérna en stundum er ég ekki alveg viss um að fólk skilji hversu mikill klaufi ég er. Málið er að ég læt mig oft vaða án þess að hugsa beint um hversu fáránlega vanhugsaðar athafnir mínar eru. Ég sting putta ofan í sjóðandi heita karamellu bara af því að ég get ekki beðið eftir að smakka hana. Ég gleymi að nota ofnhanska þegar ég teygi mig eftir nýbökuðum ofnrétti. Reyndar er klaufaskapur minn ekki bundinn við eldhúsið. Um daginn missti ég fartölvuna mína á andlitið á mér og náði að rispa gleraugun mín svo illa að ég verð víst að þola að vera eineygð þar til ég finn ný á námsmannaverði. Mér er eiginlega ekki viðbjargandi.

Matreiðslubók Joy the Baker kom út í vikunni og ég hef sjaldan verið eins spennt að fá nýja bók í hendurnar. Ég er ekkert lítið skotin í stúlkunni og blogginu hennar en hún á heiðurinn af kanillengjunni, ferskjubökunni og klassískum amerískum pönnukökum sem ég hef skrifað um hér. Bókin olli mér ekki vonbrigðum og ég er mjög spennt að elda og baka upp úr henni á næstu vikum.

Ég ákvað að tækla smjörkexið hennar fyrst. Ég er forfallinn sítrusávaxtarfíkill og ég elska smjör þannig að kannski kemur ákvörðun mín ekki beint á óvart. En uppskriftin er tiltölulega einföld og ég átti öll hráefnin til. Ég lendi samt alltaf í sömu vandræðum þegar það kemur að því að fletja út smjörkexdeigið – það vill helst liðast í sundur og því er svolítið erfitt fyrir mig að fletja það jafnt út. Ef þetta vandamál er eitthvað sem þið kannist við þá myndi ég jafnvel rúlla deiginu í pylsu og skera deigið svo niður í þunnar sneiðar eftir kælingu. En smjörkexið er alveg frábært! Timíanið gerir það svolítið sérstakt og sítrusbragðið á mjög vel við. Þetta er mjög gott með svörtu tei.

SJÁ UPPSKRIFT

Feb 23

6 athugasemdir

Læmónaði

Vorið er farið að gægjast til okkar öðru hvoru á milli kaldra daga. Við höfum fengið nokkra sólríka og ágætlega hlýja daga í vikunni og það gerir mig alveg afskaplega káta og spennta fyrir hlýrri dögum, blómstrandi trjám og kápulausum lífstíl. Ég er komin með leiða á rjúkandi tebollum og ákvað að undirbúa komu vors með límónudrykk. Það má gera ýmislegt til að leika sér með þessa uppskrift og ég hef sett uppástungur við uppskriftina. Ef ykkur dettur eitthvað sniðugt í hug eða prófið aðra útfærslu látið mig endilega vita í athugasemdakerfinu. Ég er mjög hrifin af svona súrum og ferskum drykkjum og þá sérstaklega á sólríkum sumardögum.

Ég vildi líka benda ykkur á nýjan flokk hér að ofan – mælieiningar. Ég hef umreiknað helstu mælieiningar sem birtast í bandarískum uppskriftum yfir í íslenskar einingar til að auðvelda ykkur (og mér) lífið.

SJÁ UPPSKRIFT

Feb 17

Ein athugasemd

Bandarísk hjónabandssæla

Það er fátt sem mér finnst eins heimilislegt og nýbakað bakkelsi með kaffinu. Þegar ég var lítil og við ferðuðumst norður á Dalvík í heimsókn til ættingjanna þá var amma Lilja alltaf með heitt á könnunni og nýbúin að baka pönnukökur sem hún fyllti svo af þeyttum norðlenskum rjóma og sultu. Við tróðum okkur öll í litla eldhúsið hennar, horfðum út á sjóinn, göntuðumst og borðuðum á okkur gat. Í rauninni þykir mér alltaf mjög vænt um að koma norður í fallega sjávarþorpið – þar er kafftíminn athöfn út af fyrir sig og konurnar í ættinni afskaplega duglegar að baka.

Ég fann þessa uppskrift fyrir stuttu á 17 and baking og varð strax yfir mig hrifin (ætli smjör- og sultumagn hafi ekki verið aðalþátturinn í því). Þetta er í raun hjónabandssæluuppskrift eða mér finnst útkoman bera þess keim. Það má auðvitað nota hvaða sultu sem er í uppskriftina og þó ég sé ánægð með hindberjasultuna þá finnst mér rabarbarasultan alltaf skemmtilegust í svona köku.

SJÁ UPPSKRIFT

Feb 13

6 athugasemdir

Súkkulaðikaka með saltaðri karamellu og kremi

Eftir langt frí frá blogginu og Brooklyn er ég komin aftur heim í litlu stúdíóíbúðina með kraftlausu sturtunni og fjólubláa eldhúsinu. Eins gott og það er að vera heima á Íslandi í öllum þeim lúxus sem það hefur upp á að bjóða (ef fólk bara vissi hversu frábært það er að þurfa ekki að nota almenningsþvottahús!) þá er yndislegt að vera komin ,heim’ aftur. Elmar var búinn að fara í Whole Foods fyrir mig og mín beið fullt af ferskum ávöxtum og heirloom tómötum sem ég hef hámað í mig af mikilli lyst. Það snjóar hjá okkur og veðrið virðist ætla að fara kólnandi. Ég bíð óþolinmóð eftir vorinu og reyni að láta veðurspár ekki fara í taugarnar á mér. Mér er frekar illa við þessa árstíð og bíð spennt eftir að pakka niður frökkum og lopapeysum.

Mamma mín elskuleg átti fimmtugsafmæli á meðan ég var heima og í tilefni dagsins bökuðum við þessa súkkulaði-karamellu-bombu. Kakan er vægast sagt fyrirhafnarmikil en allir sem smökkuðu hana voru sammála um að þetta væri besta súkkulaðikaka sem þeir höfðu bragðað. Hún er því vel fyrirhafnarinnar virði og dugar fyrir ansi marga maga.

Við breyttum aðeins frá uppskrift og bökuðum tvo 9″ botna frekar en þrjá 8″ botna. Við pössuðum að kæla botnana vel áður en við smurðum kreminu á þá til að koma í veg fyrir að kremið læki út um allt. Eftir karamellufíaskóið fyrir jól ákvað ég að sleppa því að nota hitamæli í karamellurnar og fylgdist frekar vel með eldunarferli hennar og tók hana reglulega af hitanum til að passa að hún brynni ekki við. Ef hún virtist of fljótandi þá setti ég hana aftur yfir háan hita í smá stund og tók hana svo aftur af til að taka stöðuna aftur. Ef þið treystið sykurhitamælinum ykkar vel þá er auðvitað tilvalið að fylgjast með hitastiginu. En okkar aðferð kom ekki að sök og karamellan kom bara vel út. Kakan verður svo bara betri daginn eftir bakstur þannig að það er sniðugt að setja hana saman daginn áður en á að bera hana fram.

SJÁ UPPSKRIFT

Jan 1

9 athugasemdir

Árið kvatt

Og takk kærlega fyrir samfylgdina á liðnu ári. Ég hef skemmt mér alveg stórkostlega við að skrifa þetta blogg og það hefur verið mikil hvatning við að búa til nýja rétti – hvort sem þeir slá í gegn eða mistakast hrapallega. Það sem mér hefur samt fundist langskemmtilegast er að heyra frá ykkur, hvort sem það er á fésbókinni, twitter eða í athugasemdum hérna. Mér hefði ekki dottið í hug að lesendur myndu baka kanillengjuna fyrir eiginmanninn á brúðkaupsafmæli sínu, deila uppskriftum og smákökum á kaffistofunni á slysó eða baka heil ósköp af kanilsnúðum fyrir skírnarveisluna. Þið eruð frekar frábær.

Þar sem árið er víst liðið í aldanna skaut þykir okkur við hæfi að sýna ykkur hvaða réttir hafa verið í uppáhaldi hjá okkur á þessu ári. Ef þið smellið á myndina þá eigið þið að flytjast yfir á uppskriftina sjálfa. [Afsakið hvað gömlu færslurnar eru lengi að hlaða inn myndum. Þetta fór í smá rugl þegar ég skipti um útlit en ég ætla mér að vera dugleg að laga þetta í ár.]

Það er margt sem hefur veitt mér innblástur á þessu ári og mér finnst gott að kveðja árið með því að deila því með ykkur.

Matarbloggið hennar Joy the Baker hefur alltaf fengið mig til að brosa og hvatt mig til að eiga endalausar birgðir af smjöri og sykri.

Allar uppskriftir sem ég hef prófað frá Deb á Smitten Kitchen hafa verið óendanlega ljúffengar.

Ragnar Freyr hefur bloggað núna í rúm fimm ár og metnaður hans í eldhúsinu er bráðsmitandi.

Canelle et Vanille er með eitt fallegasta matarblogg sem ég hef séð á netinu.

Ljósmyndablogg Oliviu á  Everyday Musings er glaðvært og fallegt – ég fyllist allsvakalegri ferðaþrá þegar ég skoða myndirnar hennar og hún hefur gert það að verkum að ég læt mig dreyma um ferð til Charleston. Ég skoða líka ljósmyndirnar hennar Kollu á Augnablik reglulega, heimurinn er einstaklega fallegur í gegnum linsuna hennar.

Edda birtir myndir á Inciting Incidents sem vekja blundandi heimþrá.

Embla Ýr, litla systir mín, sem er heimsins mesti töffari.

Og þessi ótrúlegi maður –  sem hefur drepið mús fyrir mig á meðan ég nagaði neglurnar niður í kviku, haldið í höndina á mér í hvert skipti sem ég verð kvíðin, hvatt mig óspart til að sinna blogginu og ljósmynduninni, fengið mig til að hlæja að fáránlegustu hlutum og gert grín að mér þegar ég tek mig of alvarlega.

Des 27

3 athugasemdir

Hægelduð nautaskammrif í rauðvíni með piparrótarsósu

Eins frábært, yndislegt og notalegt það er að eyða jólunum tvö saman með fullt af góðum mat og víni þá erum við orðin ágætlega spennt yfir því að fljúga heim í vetrarríkið og fagna áramótunum í góðum hópi fólks á Akureyri. Allir vinir okkar flúðu borgina yfir hátíðirnar og New York er því eilítið einmanaleg. Og fyrir utan allt stórskemmtilega og hressa fólkið sem við fáum að hitta á farsældar fróni þá mun ég njóta þess að fara í sund, komast í almennilega sturtu, fara í fjallgöngu, horfa á norðurljósin, sitja ein á einhverri hæð úti í víðáttunni og njóta kyrrðarinnar, laus við allt borgaráreiti.

Ég má til með að deila með ykkur jólamatnum okkar á Sterling Place þó að myndirnar séu ekki upp á sitt besta. Þessi réttur krafðist einhverrar fyrirhafnar og ég hafði vægar áhyggjur af því að ég myndi einhvern veginn ná að klúðra honum (eins og gerist oft þegar ég er búin að einsetja mér að maturinn eigi að vera ekkert minna en stórkostlegur). Við elduðum í sameiningu, Elmar steikti kjötið og sá um mestalla eldamennskuna á meðan ég tók myndir og las upp úr matreiðslubókinni. Eftir á að hyggja hefði ég ekki átt að hafa svona miklar áhyggjur, rétturinn er í raun ekkert svo flókinn og hægeldað kjöt hefur aldrei klikkað hjá okkur.

Skammrifin (e. short ribs) urðu meyr og safarík eftir alla eldunina, sósan var margslungin og bragðrík og piparrótarsósan gaf manni smá hita og ferskleika. Við bárum kjötið fram með mauki úr starahnýði (e. jerusalem artichoke) og klettasalati með geitaosti og tómötum. Þetta var sannkallaður hátíðarmatur og ég hlakka mikið til að fá tækifæri til að matreiða þennan rétt aftur.

SJÁ UPPSKRIFT

← Older Entries
Newer Entries →