Skip to content

Sveitabaka með ,butternut’graskeri og sætum lauk

Ég er búin að bíða lengi eftir Smitten Kitchen matreiðslubókinni. Það eru komin þrjú ár frá því að Deb tilkynnti að hún væri farin að vinna að bók og ég hef beðið spennt alveg síðan. Bloggið hennar er í miklu uppáhaldi hjá mér og það er fyrsta matarbloggið sem ég byrjaði að lesa reglulega. Líklega er þetta sú vefsíða sem ég elda hvað mest upp úr enda hefur hún afskaplega sjaldan svikið mig um góða máltíð, hvað þá ljúffengan bakstur. Ég er búin að elda mjög góðan kjúklingarétt upp úr bókinni, reyndi að ofnbaka french toast (sem mistókst hrapallega hjá mér – ekki alveg viss hvers vegna) og ég hef bakað þessa böku tvisvar. Hún er líka alveg ljómandi góð.

butternutgalette1

Eini gallinn við þessa böku er hversu fyrirhafnarmikil hún er. Deb viðurkennir þetta sjálf og hefur því gert uppskriftina svo stóra að hún dugir í alveg þrjár máltíðir fyrir tvo. Mér finnst best að búa til deig fyrir bökur kvöldinu áður og leyfa því að hírast inni í ísskáp yfir nótt. Graskerið þarf að flysja vel, búta niður og baka í ofni. Laukurinn er hægeldaður á pönnu og svo þarf að fletja út deig, blanda fyllinguna og baka bökuna. Sem sagt töluverð fyrirhöfn. En afraksturinn er ljúffengur og bakan er stór og matarmikil.

butternutgalette3

SJÁ UPPSKRIFT

Gulrótarsalat með lárperum, klettasalati og sýrðum rjóma

Síðustu vikur hafa einkennst af miklum gestagangi, svefnþjálfun Þórdísar Yrju og óhóflegri kaffidrykkju. Ég er búin að raða í mig Sörunum sem ég bakaði fyrir örfáum dögum og eitthvað gengur á súkkulaðibirgðirnar mínar sem ég ætlaði að nota í bakstur. Mig langaði því sárlega í eitthvað sem jafnaði þetta allt saman út. Ég pakkaði Sörum í dall og gaf vinum okkar, lofaði sjálfri mér að eiga súkkulaði í eina smákökuuppskrift og dró fram þessa uppskrift að hollu gulrótarsalati.

Þegar ég rek augun í gulrætur þá hugsa ég alltaf um Karíus og Baktus plötuna mína sem ég hlustaði oft og mörgum sinnum á sem barn. Þar rifjar Baktus (eða var það Karíus?) upp þá skelfilegu tíma þegar Jens borðaði bara ,,rúgbrauð og gulrætur“. Ég hef því lengi staðið í þeirri trú að gulrætur hljóti að vera eitthvað það hollasta sem náttúran hefur upp á að bjóða.

Ég greip vönd af þessum fallegu gulrótum á bændamarkaðinum síðustu helgi. Sennilega fara gulræturnar alveg að hverfa úr uppskerunni hjá okkur og því var kjörið tækifæri að búa til eitthvað gott úr þeim. Mér finnst svo gaman að kaupa gulrætur sem eru alla vega á litinn og hafa ólík blæbrigði í bragði. Réttirnir verða líka einstaklega litríkir og fallegir.

Þetta salat er í miklu uppáhaldi hjá Elmari og er í raun fyrirhafnarmeiri útgáfa af gulrótarrétti sem ég hef búið til áður. Gulræturnar eru soðnar og síðan ofnbakaðar með bragðmikilli kryddblöndu, lárperur eru sneiddar og velt uppúr dressingu ásamt gulrótunum og síðan er brauði, klettasalati og örlitlum sýrðum rjóma bætt við. Svo má skreyta réttinn með fræjum – t.d. sesam- eða birkifræjum. Fallegt og bragðgott!

SJÁ UPPSKRIFT

Refsingar

Ég hef alls ekki náð fyrri hæðum í að baka, skreyta og plana fyrir þessi jól. Ég hef þurft að venjast því að geta ekki verið eins afkastamikil og áður. Tími minn frá Þórdísi þarf yfirleitt að vera mjög skipulagður og þar sem ég er ekki atvinnubloggari (því miður!) þá fer sá tími að mestu leyti í að einbeita mér að doktorsverkefninu ógurlega.

Ég fékk samt smá móral í dag yfir smákökuleysinu á heimilinu og ákvað að prófa nýja uppskrift. Þessar smákökur eru franskar að uppruna og kallast þar punitions (í. refsingar). Það sem heillaði mig hvað mest við þær var smjörmagnið og mér fannst eitthvað nördalega spennandi við að búa til smákökudeig í matvinnsluvélinni. Þessi uppskrift er mjög góð eins og hún er en það er örugglega mjög auðvelt að breyta henni – setja í kökurnar sítrusbörk, súkkulaðibita, espressóduft eða eitthvað annað sem manni dettur í hug. Ég apaði eftir Smitten Kitchen og bjó til samlokur úr þeim með dökku súkkulaði á milli en ég hugsa að það sé líka mjög gott að smyrja saltaðri karamellu á milli.

Er baksturinn búinn heima hjá ykkur? Ef ekki, má ég þá mæla með þessum uppskriftum?

SJÁ UPPSKRIFT

Rósakálssalat með eplum og heslihnetum

Hérna vetrar aðeins seinna en á Íslandi og það er greinilegt að árstíðaskiptin nálgast. Prospect Park skartaði þó ennþá haustlegri fegurð þegar við litla fjölskyldan fórum í gönguferð á Þakkargjörðardag. Þórdís Yrja vex og dafnar hratt og er farin að sýna mjög sterkan vilja. Þetta gerir það að verkum að ég er ekki búin að skrifa mikið, ekki byrjuð að baka jólasmákökur og þegar ég ætlaði að skreyta íbúðina um daginn náði ég einungis að setja upp eina og hálfa ljósaseríu. En hún gerir dagana svo skemmtilega að ég sýti það ekki hvað tíminn flýgur frá mér.

Í öllum þessum hasar reyni ég að gleyma því ekki að borða. Ég átti afgang af rósakáli frá Þakkargjörðinni sem ég notaði í þetta frískandi salat. Ég er mjög hrifin af því að nota hnetur í salöt og var mjög hrifin af því að nota heslihnetur í þetta skiptið.

SJÁ UPPSKRIFT

Frittata með ricotta og kryddjurtum

Mér varð að ósk minni á fimmtudaginn. Við vorum boðin í Þakkargjörðarmat hjá vinum okkar í hverfinu en þau voru að þreyta frumraun sína í að elda heilan kalkún og með því. Maturinn tókst svona ljómandi vel og við eyddum nokkrum klukkutímum í að borða í rólegheitunum. Ég bjó til salat og skonsur en gerðist svo djörf að kaupa graskersböku á markaðnum í staðinn fyrir að baka hana sjálf (þessi litli tímaþjófur gerði það ómögulegt). Ég hafði aldrei áður smakkað graskersböku og verð að viðurkenna, þar sem ég hafði mínar efasemdir, að hún er alveg ljómandi góð. Kannski ég taki mig til og galdra fram eina slíka að ári.

Við fengum vini okkar í heimsókn í hádeginu og ég ákvað að finna eitthvað fljótlegt og létt til að gefa þeim. Ég hafði keypt lífræn egg, ilmandi blaðlauk og ricottaost úr geitamjólk á markaðinum um morguninn og þessi fallegu hráefni rötuðu í þennan stórgóða eggjarétt. Frittata er ítölsk tegund af ommelettu og er töluvert auðveldari en hin klassíska franska (sem krefst smá tækni og æfingar – sjá hér). Frábær og fyrirhafnarlítill hádegisréttur.

SJÁ UPPSKRIFT

Heitur Teitur

Þá erum við komin aftur til Brooklyn eftir langa viðveru heima á Íslandi. Ferðalagið sjálft gekk mjög vel og það kom á daginn að ég þurfti ekki að hafa miklar áhyggjur af því að ferðast með ungbarn. Þórdís Yrja stóð sig eins og hetja og svaf næstum því alla leiðina. Ég hafði hins vegar ekki undirbúið mig fyrir það sem við tók. Við stóðum við færibandið á flugvellinum heillengi að bíða eftir síðustu töskunni okkar sem aldrei kom. Þegar við komum heim seint um kvöld í litlu en notalegu íbúðina okkar birtist sorgleg sjón. Íbúðin var grútskítug eftir leigjandann okkar í sumar – hvíta baðherbergið okkar var grátt og svart af óhreindinum og fitubrák þakti gólf, hillur og skápa. Í ofanálag var glugginn galopinn og hafði feykt inn laufum, sóti og öðrum skít. Mér leið eins og ég ætti ekki heima þarna.

Við Elmar, kúguppgefin, tókum smá skurk strax og reyndum að laga aðeins til, skúra og setja saman rimlarúmið. Við gáfumst upp um miðja nótt, fengum okkur bjór, slökktum ljósin og fórum að sofa. Síðustu þrír dagar hafa farið í að þrífa leigjandann út. Sem er hreint ótrúlegt þar sem íbúðin er aðeins 30 fermetrar! En þetta hófst og við erum loksins búin að koma okkur almennilega fyrir, týnda taskan skilaði sér og Þórdís er smám saman að taka nýja umhverfið í sátt.

Fellibylurinn Sandy gerir það að verkum að haustið er ekki eins fallegt í ár og það var í fyrra. Sterkir vindar rifu flest lauf af trjánum – þau liggja brún og morkin á gangstéttum og götum – og viðgerðarmenn standa í ströngu við að laga rafmagnslínur. Kuldinn, ferðalagið og hasarinn við þrifin hafa tekið sinn toll á Elmari og hann er orðinn ansi slappur. Ég ákvað því að búa til heitan áfengan drykk til að reyna að koma honum aftur í fyrra horf.

Ein bandarísk afurð er í miklu uppáhaldi hjá mér. Bandarískt viskí eða bourbon eins og það er kallað hér. Ég hef saknað þess að geta fengið mér smá lögg í glas, jafnvel blandað út í smá heimatilbúið engiferöl eða drukkið einn svona heitan drykk á köldum vetrardegi. En ætli ég þurfi ekki að bíða í nokkra mánuði í viðbót svo ég fari ekki að framleiða áfenga mjólk. Við höfum íslenskað nafnið á þessum drykk en á ensku er þetta kallað ,Hot Toddy’ og er talinn allra meina bót.

SJÁ UPPSKRIFT