Skip to content

Peruskonsur með súkkulaðibitum

Síðustu daga höfum við fylgst úr fjarska með eyðileggingunni í borginni okkar og heyrt í vinum sem komust allir undan storminum heilir á húfi þó margir séu enn án rafmagns og hita. Hverfið okkar í Brooklyn lenti ekki illa í Sandy þar sem það er langt frá ströndinni og liggur hátt. Það voru aðeins nokkur tré sem féllu og vægar vatnsskemmdir. Við þurfum ekki að kvíða því að koma heim í vatnsfyllta, rafmagnslausa íbúð. Það verður forvitnilegt að sjá hversu fljótt þeir ná að koma lestarsamgöngum aftur á en lestir á Manhattan og samgöngur þeirra til og frá Brooklyn eru í algjörum lamasessi.

Ég ætla að taka smá hlé frá Þakkargjörðaruppskriftunum. Ég hef verið að rembast við að skrifa um matseldina á kalkúninum án þess að komast mikið áfram og ákvað þess í stað að nýta blund Þórdísar í að baka. Þessi uppskrift kemur frá uppáhaldsblogginu mínu, Smitten Kitchen, og ég hef verið að bíða eftir réttu tækifæri til að baka skonsurnar. Ég greip gæsina í dag enda veðrið illskeytt og það brakaði hátt í þakinu undan vindinum. Skonsurnar eru mjög góðar, ofnbakaðar perur, stórir súkkulaðibitar og mikið smjör gera gæfumuninn. Passið að hafa perurnar stífar og aðeins óþroskaðar því ef að perurnar eru mjög safaríkar þá verður deigið of blautt og skonsurnar verða fremur flatar. Best er að borða þær samdægurs og það má auðvitað frysta deigið og baka seinna ef heil uppskrift er of mikið magn fyrir heimilisfólkið.

SJÁ UPPSKRIFT

Rósakálssalat með hlynsírópsgljáðum pekanhnetum

Ég er ennþá að jafna mig á hversu litla afganga við áttum frá Þakkargjörðarboðinu okkar og hversu fljótt þeir kláruðust. Mig langar alveg sjúklega mikið í meiri kalkún, sósu og stöppu. Ætli ég verði ekki að grenja okkur inn í eitthvert matarboð þegar að því kemur en við verðum komin aftur út til Brooklyn þegar hátíðin gengur í garð. Mig kitlar í magann við tilhugsunina um að komast aftur í litlu íbúðina okkar, rölta um fallega hverfið og koma lífinu í fastar skorður. Því þó að það sé alltaf gott að vera heima á Íslandi þá finn ég sterklega að líf okkar og heimili er í Bandaríkjunum.

Ég keypti rósakál í Kosti fyrir þessa uppskrift og það var fallegt og ferskt (svona miðað við að hafa verið flutt in frá Bandaríkjunum). Ég gat líka keypt risapoka af pekanhnetum sem var nóg fyrir bæði þennan rétt og pekanbitana.  Sinnepsdressingin passar vel við þetta allt saman, hún er létt og er ekki eins yfirþyrmandi og margar aðrar sem hafa meira fituinnihald. Ef þið eruð að leita að góðu salati með rósakáli og þetta er ekki alveg að falla í kramið þá bjó ég til salat úr grænkáli og rósakáli í fyrra sem var afskaplega gott og var étið upp til agna í Þakkargjörðarpartýinu.

SJÁ UPPSKRIFT

Pekanbitar með karamellu

Við héldum upp á Þakkargjörðarhátíðina um helgina heima hjá foreldrum mínum. Í rauninni þjófstörtuðum við hátíðinni þar sem hún er haldin síðasta fimmtudaginn í nóvember í Bandaríkjunum og enn er rúmur mánuður í það. En þar sem við fjölskyldan verðum farin aftur vestur um haf eftir örfáar vikur og vorum fjarri góðu gamni í fyrra þá var ákveðið að taka forskot á sæluna. Pabbi matreiddi kalkún, fyllingu og sósu, ég sá um þessa pekanbita og salat, og Embla bjó til bökuð epli í eftirmat (sjá uppskrift hér). Kvöldmaturinn var því með besta móti og sú litla gerði foreldrum sínum þann greiða að sofa í gegnum borðhaldið.

Ég ætla því að nýta tækifærið og setja inn uppskriftir að matnum á næstu dögum ef svo skyldi vera að einhverjir freistast til að halda uppá Þakkargjörðarhátíðina og vantar hugmyndir að matseðli kvöldsins. Ég byrja í raun í vitlausri röð þar sem þessir pekanbitar voru í eftirrétt með kaffinu. Þetta eiga í raun að vera kökubitar en þar sem þeir eru dísætir (og afar hitaeiningaríkir) þá ákvað ég að skera kökuna í litla munnbita og bjóða upp á sem konfekt. Uppskriftina fann ég á Smitten Kitchen en ég  hef minnkað hana og breytt aðeins eftir mínum smekkk. Bitarnir eru einstaklega góðir – botninn er smjörmikill og eilítið mjúkur, söxuðum pekanhnetum er velt upp úr hunangskaramellu og dreift yfir – og útkoman er syndsamleg.

SJÁ UPPSKRIFT

Súkkulaðihorn

Það er eiginlega með ólíkindum hvað tíminn líður hratt þegar maður er í fæðingarorlofi. Mér finnst hálf óraunverulegt að það sé kominn heill mánuður (rúmlega) frá því að við fengum Þórdísi Yrju í heiminn en mikið hefur þessi tími verið skemmtilegur. Við erum loksins farin meira á stjá með gripinn og ég átti einstaklega ljúfan dag á miðbæjarrölti með litlu fjölskyldunni minni um daginn. Við fengum okkur frábæra súpu á Noodle Station og ljúfan kaffibolla á Kaffismiðjunni með góðvinkonu okkar. Það var orðið nauðsynlegt að komast út úr húsi og hitta gott fólk.

Ég ætlaði að taka smá bloggpásu frá bakkelsi, sætabrauði og eftirréttum en svo komu þessi súkkulaðihorn út úr ofninum og ég mátti til með að segja ykkur frá þeim. Því það er fátt sem mér finnst betra en smjördeig. Ég er til dæmis mjög hrifin af kjötbökum, ávaxtabökum, croissant og öllu því sem nýtir slíkt deig. Það er heilmikil fyrirhöfn að búa til ekta smjördeig á franska mátann – þar sem útflöttum smjörstykkjum er pakkað á milli laga af deigi og svo flatt út aftur (og aftur og aftur). En það má líka stytta sér leið með því að búa til einfaldara smjördeig eins og í uppskriftinni hér að neðan. Við fundum þessa uppskrift í Gestgjafanum og höfum aðeins breytt henni eftir okkar höfði. Hornin eru stórgóð pökkuð með fullt af súkkulaði.

SJÁ UPPSKRIFT

Leiðrétting

Í Sunnudagsmogganum sem var borinn út í dag birtist umfjöllun um bloggið mitt ásamt öðrum frábærum íslenskum matarbloggum. Sem er auðvitað mjög skemmtilegt og ég er mjög þakklát að fá að vera hluti af þessum góða hóp. Ég verð samt að leiðrétta afar leiðinlega prentvillu í umfjölluninni um mitt blogg. Þar stendur:

Nanna hefur lýst því yfir að í litla eldhúsinu sínu noti hún gervisykur og unnin matvæli.

Þetta er auðvitað ekki rét þar sem ég er alfarið á móti mikið unnum matvælum og gervisykri! Ég legg mikið upp úr því að nota besta og hreinasta hráefni sem ég hef kost á og aðgang að. Ég hef aldrei birt uppskrift hér á blogginu sem notar gervisykur og mér er meinilla við mikið unnin matvæli. Orðið ,ekki’ átti auðvitað að koma fyrir í þessari setningu. Það er þess virði að kíkja á blaðið samt sem áður en þar eru níu önnur stórgóð blogg sem fá umfjöllun.

Tælensk karrísúpa með núðlum og risarækjum

Ég er smám saman að venjast móðurhlutverkinu. Svona í gegnum móðuna sem svefnleysi og brjóstagjöf skapa. Dagarnir líða hratt og mér finnst ég varla farin á fætur þegar það fer að rökkva og ég berst við að halda augunum opnum. Ég var eiginlega búin að gleyma hversu hratt það haustar á Íslandi og hversu ótrúlega stutt þessi árstíð er hérna heima. Mér finnst eins og veturinn sé rétt handan við hornið með tilheyrandi skammdegi og kulda. Satt best að segja sakna ég milda haustsins í New York og ég sé bændamarkaðinn okkar í hillingum þegar ég hugsa um matargerð þessa dagana. En haustfegurðin á Íslandi er mikil og við ákváðum að fara í bíltúr á Þingvelli til að njóta litanna og veðursins í gær. Mér þykir afskaplega vænt um Þingvelli en ég vann þar sem landvörður nokkur sumur og þekki því þjóðgarðinn mjög vel.

Það er orðið alltof langt síðan ég setti inn færslu af einhverju sem ekki er sætt og eftirréttarvænt. Og með lækkandi sól og hitastigi er tilvalið að malla súpu. Þessi súpa er ofboðslega góð, hún er krydduð og með miklu engiferi og sítrusávöxtum. Núðlurnar og kartöflurnar gera hana matarmikla og seðjandi og mér finnst mjög mikilvægt að strá fullt af ferskum kóríanderlaufum yfir súpuskálina. Ég notaði risarækjur en upprunalega uppskriftin notaði kjúklingabringur og því má auðvitað skipta rækjunum út fyrir ódýrara hráefni. Ég notaði alltof mikið af núðlum þegar ég bjó réttinn til þannig að ég hef minnkað magnið töluvert í uppskriftinni hér að neðan.

SJÁ UPPSKRIFT