Skip to content

Posts from the ‘Bakstur’ Category

Mar 26

10 athugasemdir

Ekta amerísk eplabaka

Það er búin að vera mikil lægð yfir blogginu mínu undanfarið. Ég lá fyrir heima með flensu í rúma viku og átti jafn erfitt með að elda og ég átti með að hugsa um mat þannig að Elmar tók yfir eldhússtörf. Ekki nóg með það heldur hef ég búið til svo óspennandi mat undanfarið að ég get ekki hugsað mér að vansæma þetta annars ágæta blogg með slíkum færslum. Ég bauð vinkonu okkar og kærasta hennar í mat og bjó til þrjár tegundir af calzone, þrjár tegundir af brauðmiklum og bragðlausum hálfmánum. Ég skammaðist mín svolítið.

Í dag varð ég að búa til eitthvað gott og kræsilegt svo ég gæti snúið við blaðinu og hafið nýtt eldamennskutímabil, tímabil sem markast ekki af bragðlausum og misheppnuðum mat. Ég er búin að ætla mér lengi að búa til eplaböku (eplapæ) en hef verið of löt til að lesa mér til um hvernig best sé að meðhöndla deigið. Ég fékk þá hugljómun að láta loks verða af því þegar ég og Elmar rákumst á fjöll af allskyns eplum fyrir utan búðina okkar í morgun. Í staðinn fyrir að gera allt það sem ég á að vera að gera þá ákvað ég að leggjast yfir bækur og veraldarvefinn til að finna eplabökuuppskrift sem væri bloggsins verðug. Og viti menn, bakan heppnaðist! Skelin er með dásamlegum smjörkeim, hún er mjúk en samt með biti, eplin eru sæt og brómberin hafa litað fyllinguna fallega fjólubláa og gefa eilítið súrt bragð til mótvægis við sætuna. Ég er stolt, ánægð og (best af öllu) hætt að skammast mín.

Það sem er mikilvægast við eplabökuna er bökuskelin sjálf. Það er svo svekkjandi að fá eplabökusneið og uppgötva að skelin er of hörð/of þétt í sér/of laus í sér. Það eru nokkur atriði sem verður að hafa í huga þegar deigið er gert svo að þessi atriði trufli ekki eplabökuupplifunina. Í fyrsta lagi má ekki vinna deigið of mikið – þ.e. það má ekki hnoða það of mikið og það má ekki kreista það of mikið, annars verður það alltof þétt í sér við bakstur. Það mun virðast mjög laust í sér þegar það er sett inn í ísskáp en eftir hálftíma í kæli þá þéttist það og dregst svolítið saman. Í öðru lagi má ekki fletja út deigið og skera það til á of heitum stað, t.d. við hliðina á ofninum eða hitara því þá bráðnar smjörið í deiginu og það verður mjög erfitt að vinna með það. Í þriðja lagi verður að leyfa deiginu að hitna aðeins ef það hefur verið lengur en hálftíma í kæli, leyfið því að verða köldu og þéttu en samt sveigjanlegu svo hægt sé að fletja það út án þess að það rifni.

SJÁ UPPSKRIFT

Mar 15

Ein athugasemd

Guinness- og súkkulaðimöffins

Jæja, ég lofaði ykkur fleiri Guinnessuppskriftum. Guinness er nefnilega ekki bara góður í kjötkássur heldur er hann líka mjög góður í súkkulaðikökur(!). Ég er búin að vera svo spennt fyrir að búa til þessi möffins að þegar ég vaknaði í morgun með flensu þá datt mér ekki í hug að hætta við áform mín. Ég vafði trefli um hálft andlitið á mér (til að hræða ekki börnin með draugslegu útliti mínu), setti á mig sólgleraugu og dró fæturnar á eftir mér upp í búð. Eftir á að hyggja hef ég örugglega verið einstaklega vafasöm í útliti og það útskýrir kannski af hverju starfsmaður í búðinni virtist alltaf eiga erindi í þær hillur sem ég var að seilast í.

En aftur að uppskriftinni. Þessi uppskrift er upprunalega kaka sem ég hef venjulega sett súkkulaðikrem á. Og hún er furðanlega góð! Ég var ekki alveg viss í fyrsta skipti sem ég bjó hana til og átti svolítið erfitt með að ímynda mér hvernig Guinness, sýrður rjómi og súkkulaði myndu bakast saman. En hún kom mér skemmtilega á óvart. Ég ákvað samt, þar sem dagur heilags Patreks nálgast óðum, að búa til möffins úr uppskriftinni og hafa hvítt krem ofan á. Möffinsin eru mjög góð og heppnast alveg ljómandi vel eins og kakan en ég verð því miður að viðurkenna að kremið sem ég bjó til var alltof sætt – þannig að uppskriftin mun ekki fylgja hér að neðan. Ef þið vitið um góða uppskrift af hvítu kremi þá hvet ég ykkur til að nota hana en ég held samt sem áður að þessi kaka sé best með súkkulaðikremi og bökuð í hringlaga formi með gati í miðjunni. Á smitten kitchen (notið tengil að neðan) er uppskrift að viskíkremi sem ég hef ekki prófað sjálf en hljómar mjög spennandi með þessum kökum.

SJÁ UPPSKRIFT

Mar 12

28 athugasemdir

Kanilsnúðar: Taka 2

Ég hef tekið þetta fram áður en ég held að ég vilji segja það aftur. Þetta blogg er ekki heilsufæðisblogg. Alls ekki. Ég ætla ekki einu sinni að reyna við slíkt þema – ég elska smjör, sykur og salt alltof mikið til þess að leggja slíkt á mig. Og þessir kanilsnúðar setja punktinn yfir i-ið í þeim efnum.

Ég vissi að ég þyrfti að eyða deginum í dag inni að skrifa og gæti þess vegna ekki verið úti í vorsólinni að dandalast. Ég ákvað því að grípa tækifærið og prófa nýja kanilsnúðauppskrift. Ég hef áður skrifað um kanilsnúða hérna og þó að þeir hafi verið bragðgóðir þá var ég alls ekki nógu ánægð með þá. Pioneer woman fullyrðir að hennar uppskrift sé besta kanilsnúðauppskrift í heiminum. Og hvernig stenst maður það? Ég bara spyr.

Það var því kærkomið að undirbúa og baka snúða meðan ég þurfti að sitja niðurnegld við tölvuna þess á milli. Deigið þarf nefnilega að hvílast og hefast tvisvar sinnum (já ég veit, en það er þess virði!) og svo þurfa þeir að vera í ofninum í rúmt korter. Þetta heppnaðist mjög vel, sérstaklega þar sem ég stóð ekki óþolinmóð yfir deiginu og hreyfði ekki við vísunum á skeiðklukkunni og útkoman var þessir lungamjúku fallegu kanilsnúðar. Ég býst ekki við að nota aðra uppskrift upp úr þessu.

SJÁ UPPSKRIFT

Mar 10

2 athugasemdir

Frönsk súkkulaðikaka

Þegar Cressida vinkona mín sagði mér að hún væri farin í sykurbindindi þá datt mér í hug að ég ætti ef til vill að gera slíkt hið sama, enda er ég einstaklega sætindaglöð kona og hefði líklega gott af því að láta sykurinn vera í einhvern tíma. Þetta endaði samt þannig að löngun mín í sykur tífaldaðist og ég féll (næstum því) hvern einasta dag. Til þess að fagna lokum bindindis hennar og sjálfsstjórnarleysi mínu þá ákváðum við að baka saman eitt stykki súkkulaðibombu, þamba rauðvín og horfa á heimildarmyndina Kings of Pastry.

Cressida er líka matarbloggari mikill og við eigum það sameiginlegt að vera óhóflega æstar yfir bloggi Davids nokkurs Lebovitz. Það var því aðeins við hæfi að við reyndum við uppskrift sem bæði er í bók hans Ready for Dessert og er einnig aðgengileg á vefsíðu hans. Við ákváðum að baka köku sem hann vill meina að sé ekki (ahemm) hægt að klúðra. Ekki að við klúðruðum henni en hún þurfti smá tilfæringar. Við klæddum kökuformið nostursamlega í álpappír og fylltum vatn í undirliggjandi mót samkvæmt leiðbeiningum en þegar við drógum álpappírinn frá klukkustund seinna þá hafði gufa sloppið inn í álhjúpinn og kakan var svolítið sósuleg.

Við stungum kökunni bara aftur í ofninn og hún heppnaðist svona líka vel en ég held að það megi auðveldlega koma í veg fyrir þetta með því að hylja fyrst op formisins með álpappír og hylja síðan neðri partinn. Passa þarf einnig að þetta sé heilt stykki af álpappír en ekki bútar.

Bakið, njótið og farið með afgangana í vinnuna – svo þið freistist ekki til að borða alla kökuna sjálf.

SJÁ UPPSKRIFT

Feb 17

2 athugasemdir

Sítrónubitar

Ég elska sítrónur. Ég elska þær svo mikið að ef ég mætti bara velja mér einn ávöxt til matar það sem eftir væri þá yrðu sítrónur fyrir valinu. Þær eru svo ferskar, fallegar og gular. Þær eru frábærar í mat, bakstur, svaladrykki (bjór og hanastél auðvitað meðtalin) og mér finnast þær gómsætar einar og sér. Það skemmir heldur ekki fyrir að þær eru sérstaklega góðar á veturnar og vorin og gefa fögur fyrirheit um hlýrri og betri daga.

Snillingurinn David Lebovitz var að setja þessa uppskrift inn á bloggið sitt í dag og ég var varla búin með færsluna þegar ég var komin í yfirhöfn og vettlinga og hljóp við fót, full af kvefi og hálsbólgu, út í matvöruverslunina á horninu. Það sem mér finnst sérstaklega sniðugt við uppskriftina hans er að hann notar heila sítrónu – aldinkjöt, safa og börk – þannig að sítrusbragðið kemur mjög sterkt fram. Botninn er einfaldur en hæfilega stökkur og vanillan gefur honum smá karakter.

Lebovitz tekur sérstaklega fram að best er að nota lífræna sítrónu. Ég held reyndar að þær séu ekki fluttar inn til Íslands vikulega og auðvitað er hægt að nota ólífræna sítrónu í staðinn. Þegar ég var að skera mína í sundur og hreinsa fræin þá tók ég eftir að það var sérstaklega mikið af hvíta efninu sem liggur á milli kjötsins og barkarins. Þetta er bitrasti hluti sítrónunnar þannig að ég skar aðeins af því frá við endana til öryggis.

Sítrónubitarnir geymast í ca. 3 daga ef þeir eru geymdir við stofuhita. Það er líka hægt að frysta þá en þá þarf að leyfa þeim að þiðna alveg áður en þeir eru bornir fram, ekki setja þá í örbylgjuna. Það er svo mjög fallegt að skreyta bitana með smá flórsykri. Þessir bitar eru örugglega mjög góðir sem eftirréttur – þeir eru svo ferskir og ágætlega léttir í maga.


SJÁ UPPSKRIFT

Jan 27

7 athugasemdir

Biscotti með möndlum og súkkulaði

Klukkan sex í morgun hringdi síminn með tilkynningu frá borgaryfirvöldum að sökum mikillar snjókomu væri öllum skólum lokað og takmarkanir væru á samgöngum. Við hristum reyndar oft hausinn yfir því ástandi sem skapast af því sem Kanar kalla ,,snowstorm“ og ,,blizzard“. Okkur þykir þetta reyndar alveg merkilegt því oft koma flennistórar og dramatískar fyrirsagnir í blöðunum eftir nótt af (því sem við Íslendingar myndum kalla) ofankomu eða einfaldlega snjókomu. Í gærkvöldi átti til dæmis að vera ,,blizzard“ en ég varð hvorki vör við rok, skafrenning eða él heldur horfði bara á fallega logndrífu sem fyllti svalirnar mínar af snjó. Við hjónin fórum í göngutúr í Central Park og fórum í háskalegan snjóslag áður en ferðinni var heitið í innkaupaferð og heim í kaffi og biscottí.

Þannig er nefnilega mál með vexti að við fengum mjög góða kaffivél í jólagjöf frá foreldrum hans Elmars. Þetta er alveg gullfalleg espressóvél með gufuröri og við erum búin að vera hálf sturluð af koffíninntöku frá því hún kom í hús. Ég vann í umsóknum í morgun en þegar ég var búin að dagsverki mínu um hádegið ákvað ég að baka biscotti. Því hvað er betra en nýlagað espresso með súkkulaðibitabiscotti? Namm!

SJÁ UPPSKRIFT

« Eldri færslur
Nýrri færslur »