Sítrónubitar
Ég elska sítrónur. Ég elska þær svo mikið að ef ég mætti bara velja mér einn ávöxt til matar það sem eftir væri þá yrðu sítrónur fyrir valinu. Þær eru svo ferskar, fallegar og gular. Þær eru frábærar í mat, bakstur, svaladrykki (bjór og hanastél auðvitað meðtalin) og mér finnast þær gómsætar einar og sér. Það skemmir heldur ekki fyrir að þær eru sérstaklega góðar á veturnar og vorin og gefa fögur fyrirheit um hlýrri og betri daga.
Snillingurinn David Lebovitz var að setja þessa uppskrift inn á bloggið sitt í dag og ég var varla búin með færsluna þegar ég var komin í yfirhöfn og vettlinga og hljóp við fót, full af kvefi og hálsbólgu, út í matvöruverslunina á horninu. Það sem mér finnst sérstaklega sniðugt við uppskriftina hans er að hann notar heila sítrónu – aldinkjöt, safa og börk – þannig að sítrusbragðið kemur mjög sterkt fram. Botninn er einfaldur en hæfilega stökkur og vanillan gefur honum smá karakter.
Lebovitz tekur sérstaklega fram að best er að nota lífræna sítrónu. Ég held reyndar að þær séu ekki fluttar inn til Íslands vikulega og auðvitað er hægt að nota ólífræna sítrónu í staðinn. Þegar ég var að skera mína í sundur og hreinsa fræin þá tók ég eftir að það var sérstaklega mikið af hvíta efninu sem liggur á milli kjötsins og barkarins. Þetta er bitrasti hluti sítrónunnar þannig að ég skar aðeins af því frá við endana til öryggis.
Sítrónubitarnir geymast í ca. 3 daga ef þeir eru geymdir við stofuhita. Það er líka hægt að frysta þá en þá þarf að leyfa þeim að þiðna alveg áður en þeir eru bornir fram, ekki setja þá í örbylgjuna. Það er svo mjög fallegt að skreyta bitana með smá flórsykri. Þessir bitar eru örugglega mjög góðir sem eftirréttur – þeir eru svo ferskir og ágætlega léttir í maga.





















