Skip to content

Okt 13

2 athugasemdir

Litlar Svartaskógskökur

Það er október, hitinn hangir enn í tuttugu gráðum, sum trén eru enn sumargræn en það rignir líka marglitum laufblöðum niður á gangstéttirnar. Þetta er þriðja haustið okkar hérna úti en ég hef enn ekki vanist þessu. Það er komið haust en veðrið er eins og á (lang)bestu sumardögunum heima. Ég er svo kolrugluð að ég hef ekki hugmynd um hvernig ég á að mér að vera. Ég ákvað því að ná áttum með því að baka smákökur. Smákökur eru áreiðanlegar og auðveldar. En þessar náðu líka að læðast aftan að mér og koma mér á óvart. Skemmtilega á óvart. 

Ég vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið þegar ég beit í fyrstu kökuna og hélt í stutta stund að ég væri að borða brúnu en ekki smáköku. Þessar smákökur eru súkkulaðidásemd aldarinnar og ég verð að finna leiðir til að koma þeim ofan í aðra. Ég á eftir að vera með magapínu í marga daga ef ég úða þeim öllum í mig ein. Ég ákvað að gera hálfa uppskrift (ég læt upprunalegu uppskriftina fylgja) og fékk samt 24 stórar smákökur. Þær eru mjúkar, seigar, sætar og pakka svo miklu súkkulaði í einum bita að augun ragnhvolfast í höfðinu. Þær eru byggðar á hinni víðfrægu Svartaskógsköku, sem er súkkulaðikaka með kirsuberjalíkjör og þeyttum rjóma, og eru núna uppáhaldssmákökurnar mínar. Ef smákökur má kalla.

SJÁ UPPSKRIFT

Okt 11

3 athugasemdir

Shrimp and grits / Rækjur og polenta

Það er eitthvað sem heillar mig við mat frá Suðurríkjum Bandaríkjanna. Kannski er það hversu óhræddir þeir eru við að nota smjör, beikon, sósur og kjöt. Þeir djúpsteikja víst alveg heil ósköp sem mér finnst oft á tíðum bæði spennandi og ógnvekjandi. Þegar við Elmar fórum í heimsókn til Norður-Karólínu sáum við hversu djúpsteikingaglaðir þeir verða. Við lögðum ekki í djúpsteiktu ostakökurnar og djúpsteiktu oreos-kexin en við smökkuðum þó súkkulaðihúðaða beikonið. Það var ógeðslegt. Og þó að mikið af Suðurríkjamat hræðir mig þá verð ég að dást að óttaleysi þeirra.

Ég bjó þennan rétt til fyrir þó nokkru síðan og var mjög ánægð með útkomuna. Hann var fljótlegur, einfaldur og einstaklega ljúffengur. Risarækjur og beikon. Þarf ég að segja meira?

SJÁ UPPSKRIFT

Okt 4

12 athugasemdir

,Butternut’-graskerssúpa

Ef það er eitthvað sem ég hef alltaf saknað við Ísland þegar ég er fjarri þá er það einangrunin í húsunum og ofnkyndingin. Það er ekkert grín að vakna í íbúð sem er ísköld og það er ekkert sem þú getur gert í því. Þegar ég bjó í Edinborg og var að skrifa ritgerðir í desember þá sat ég á milli tveggja rafmagnsofna, í lopapeysu, föðurlandi, íslenskum lopasokkum, með grifflur og húfu og drakk heitt te af miklum móð í örvæntingafullri tilraun til að halda á mér hita. Nú hefur haustið hafið innreið sína í Brooklyn en það er ekki byrjað að hita kofann. Við vöknuðum því í gærmorgun köld, slöpp og kvefuð og drógum fjall af lopaklæðnaði úr fataskápnum. Það var því tilvalin dagur til að kveikja á ofninum, baka grænmeti og malla súpu.

Ég hafði keypt tröllvaxið ,butternut’grasker af bændamarkaðnum deginum áður. Ég skar það í tvennt, skellti því inn í ofn og leyfði því að bakast þar í rúman klukkutíma. Graskerið er sætt fyrir en verður enn sætara við ofnbakstur. Ég setti múskat og salvíu í súpuna en ég held að hún sé líka góð með karríkryddi, chili, geitaosti, timíani eða engiferi. Möguleikarnir eru margir og auðvelt að leika sér með uppskriftina.

SJÁ UPPSKRIFT

Sep 30

13 athugasemdir

Espressó-siffonkaka með súkkulaðikremi

Tinna vinkona okkar átti afmæli í gær. Hún vildi ekkert húllumhæ en ég neyddi hana til þess að þiggja heimabakaða afmælisköku af mér. Ekki bara af því að mér þykir rosalega vænt um hana og mér finnst að allir eigi að fá alvöru köku á afmælinu sínu heldur líka af því að mér finnst fátt skemmtilegra en að fá tækifæri til að baka alvöru köku. Stundum fara eiginhagsmunir og gjafmildi vel saman. Sérstaklega þegar útkoman er kaffilegin og súkkulaðihúðuð.

Þessar tegundir af kökum eru á ensku kallaðar ,,chiffon cakes“ og er hægt að íslenska sem ,,siffonköku“ (sbr. heimild frá 1980), ,,og er þar gefið í skyn, að kakan sé létt eins og siffon, sem allir þekkja úr fataframleiðslunni“. Og þar hafið þið það.

Ég ákvað að búa til espressóköku þar sem a) Tinna elskar kaffi og b) í gær var dagur kaffisins í Bandaríkjunum. Útkoman var vægast sagt syndsamlega ljúffeng. Kaffibragðið gefur kökubotninum mun skemmtilegra bragð en hefði hann aðeins verið bragðbættur með vanilludropum, espressósírópið náði að bleyta kökubotnana hæfilega mikið og ég setti líka ,instant’espressóduft í súkkulaðikremið. Kaffi og kaffi og kaffi með súkkulaði. Að hvaða leyti gæti þetta svo sem klikkað?

En það er ekki þar með sagt að ég myndi ekki gera smávægilegar breytingar á uppskriftinni. Ég hefði í raun bara þurft helminginn af kreminu (enda fór drjúgur hluti inn í ísskáp eftir að kakan var smurð) og í raun hefði ég viljað vera með minna krem á kökunni sjálfri þar sem kökubotnarnir voru alls ekki það þurrir að allt þetta krem væri nauðsynlegt. Ég gerði kökuna líka bara tveggja hæða (í staðinn fyrir þriggja eins og uppskriftin kvað á um) þar sem ég á bara eitt hringlaga kökuform og nennti hreinlega ekki að baka botna í þremur hollum. Ég þarf að ráða bót á þessum málum.

SJÁ UPPSKRIFT

Sep 25

4 athugasemdir

Rósavíns- og hindberjasorbet

Tölum aðeins um rósavín. Rósavín hefur fengið svolítið slæmt orð á sig fyrir að vera of sætt, of stelpulegt, of bleikt og margir snúa upp á nef sér og fúlsa við drykknum. Það er svo sem allt í lagi. En rósavín er alveg jafn margbreytilegt og allar aðrar víntegundir. Það er til gott rósavín og svo er til rosalega (rosalega) vont rósavín. Ég játa fúslega að ég drekk rósavín endrum og eins og finnst þau stundum m.a.s. mjög góð. Því þurrara sem vínið er því meira slær á sætuna án þess þó að drepa ávaxtakeiminn.

Það má líka búa til sorbet úr rósavíni og hindberjum. Sorbet sem mér finnst mjög frískandi og skemmtilega öðruvísi á bragðið (ásamt því að vera svona líka fallegur á litinn!). Ég á því láni að fagna að sitja ein að fengnum þar sem eiginmaðurinn grettir sig ógurlega í hvert skipti sem ég býð honum upp á kúlu og muldrar eitthvað um að hann hafi lítinn sem engan áhuga á einhverjum rósavínsóskapnaði.

Verið hugrökk, búið til rósavínssorbet!

SJÁ UPPSKRIFT

Sep 23

7 athugasemdir

Haustsúpa með glóðuðu eggaldini og tómötum

Það er orðið haustlegt hjá okkur. Suma daga gustar köldu en aðra daga nær maður ekki andanum fyrir rakanum í loftinu. Miklar hitabreytingar gera það alltaf að verkum að ég finn fyrir kvefi og smá slappelsi og til að afstýra mögulegum veikindum ákvað ég að búa til súpu.

Kannski ég ætti að vera hreinskilin og viðurkenna að það tók mig nokkur ár að finnast súpur góðar. Ég var auðvitað alltaf hrifin af íslensku kjötsúpunni og þegar ég var barn var ég óð í aspassúpu úr dós (bjakk!). En súpur voru ekki eitthvað sem mig langaði til að búa til, panta á veitingastað eða almennt sóa magaplássi í að borða. Svo eignaðist ég töfrasprota. Allt í einu þurfti ég ekki að borða súpur sem voru í raun bara soð með allskyns niðursneiddu grænmeti heldur voru þykkar, bragðmiklar og kekkjalausar.

Ég fann þessa uppskrift á einu uppáhaldsmatarbloggi mínu, smitten kitchen. Eggaldin og tómatar hafa hertekið bændamarkaðina hérna og eru skýrt merki um að við nálgumst lok sumaruppskerunnar. Þessi súpa leynir á sér, hún vinnur enginn fegurðarverðlaun enda svolítið skrítin á litinn en glóðaða grænmetið kemur vel í gegn og gefur bragðinu meiri dýpt en hefði því verið hent beint í pottinn. Þetta er fullkomin haustsúpa.

SJÁ UPPSKRIFT

← Older Entries
Newer Entries →