Skip to content

Bananamöffins með espressó og súkkulaðibitum

Það líður langt á milli færslna hjá mér þessa dagana en við Elmar erum búin að vera á smá þeytingi og erum loksins komin norður í Eyjafjörð þar sem við erum í góðu yfirlæti hjá fjölskyldu hans. Eins mikið og ég elska Brooklyn og New York þá kann ég vel að meta kyrrðina, rigninguna og allt það ferska loft sem hitabylgjan í Bandaríkjunum bauð ekki upp á.

Við Embla Ýr bökuðum þessar möffins saman áður en ég hélt norður og þær voru einstaklega gott nesti á þjóðveginum. Það eru reyndar ófáar færslur á þessu bloggi sem eru einhvers konar útfærsla á kaffi- og súkkulaðiblöndu og því þarf ég kannski ekki að lýsa því í smáatriðum hvað mér finnst það tvennt gott saman og í miklu magni. Það er ríkt bananabragð af þessum möffins en espressóið og súkkulaðið kemur í veg fyrir að bakkelsið verður of væmið. Ef þið viljið gera vel við ykkur þá eru þær sérstaklega góðar með sterkum kaffibolla á sunnudagsmorgni.

SJÁ UPPSKRIFT

Kaffi- og súkkulaðihristingur

Ég hef það eiginlega syndsamlega gott þessa dagana – þrátt fyrir útstæða bumbu sem hýsir lítið diskókríli sem skiptist á því að hiksta, sprikla og hnoðast. Ég byrja daginn á því að setjast út á pall með morgunmat, te og blað áður en ég tek lærdómstörn í gamla bjarta herberginu mínu og eyði svo eftirmiðdeginum í skemmtilegheit á kaffihúsum miðborgarinnar. Það er mjög gott að vera komin út úr þéttpakkaðri borg í víðáttuna og ég fæ ekki nóg af því að dást að himninum sem fær að teygja endalaust úr sér.

Þessi mjólkurhristingur er ofureinfaldur, mjög bragðgóður og á einstaklega vel við í þessu fallega sumarveðri. Það þarf samt að passa að kaupa ís með miklu súkkulaðibragði eða bæta við súkkulaðispæni (eða jafnvel kakódufti) til að hristingurinn verði ekki of bragðdaufur. Passið líka að hella upp á rótsterkt kaffi fyrir ísmolana svo að kaffibragðið spili ekki bara útvatnað aukahlutverk.

SJÁ UPPSKRIFT

Lambasalat með chili og myntu

Þá er ég búin að flýja hitabylgjuna miklu í Brooklyn og er komin í öllu þægilegra loftslag hérna heima á Íslandi. Það er eiginlega ekkert grín að vera í 35 stiga hita og glaðasólskini komin sjö mánuði á leið. Ég var farin að halda til að mestu leyti innandyra  þar sem loftkælingin var á fullu. Enda mátti ég eiginlega ekki við öðru eftir að hafa fengið hitaslag eftir einn heitan sólardag utandyra. Ég þakka því bara fyrir köldu goluna og fallega endalausa bláa himininn yfir sumarklæddu landinu. Litla krílið virðist líka una sátt við sitt og treður hælnum reglulega eins langt upp undir rifbein og hún mögulega kemst.

Ég kvarta líka ekki yfir því að vera komin í foreldrahús þar sem ég er í miklu yfirlæti og dekri. Mamma bjó til lambasalat handa okkur um daginn og ég er yfir mig hrifin af því. Það er einstaklega fljótlegt (enda eldað úr bókinni Nigella með hraði), ljúffengt og fallega grænt skreytt með fagurrauðu söxuðu chili. Salatsósan er með asísku ívafi og gefur kjötinu skemmtilegt mótvægi. Það er auðvitað best að hafa lambakjötið eldað að utan en rautt og meyrt að innan, skorið í þunnar sneiðar og dreift yfir salatblöðin.

Passið bara að hundurinn komist ekki í matinn.

SJÁ UPPSKRIFT

Bruggað í Vesturheimi: Amerískt ,indíafölöl’

Við erum mjög spennt að kynna nýjan dálk á blogginu – Bruggað í Vesturheimi. Stuttu eftir að við fluttum inn í íbúðina okkar í Brooklyn opnaði bruggbúðin Bitter and Esters handan við hornið. Bitter and Esters er rekin af tveimur vinum sem ákváðu að taka áhættuna saman, opna búð og bruggaðstöðu, og deila áhugamáli sínu með öðrum Brooklynbúum. Þeir hafa staðið svo fagmannlega að búðinni að fólk kemur frá öllum hverfum New York til að sækja bruggtíma hjá þeim, brugga saman á staðnum eða kaupa hráefni í bjórana sína. Elmar skellti sér á námskeið hjá þeim fyrir jól og hefur síðan bruggað fjórum sinnum. Við munum af og til setja inn færslur og fróðleik um það sem við erum að brugga hverju sinni og vonum að einhverjir hafi gagn og gaman af.

Við eigum ennþá eftir að fullkomna þetta nýja áhugamál okkar en mér datt í hug að sumir lesendur síðunnar hefðu gaman af því að fá smá innlit í ferlið og afraksturinn. Okkur finnst alveg ótrúlega gaman að búa til hluti frá grunni – ég er til dæmis svona hársbreidd frá því að finnast býflugnabúskapur besta hugmynd í heimi – og Elmari finnst einstaklega gaman að rækta bjórnördinn innra með sér. Reyndar komumst við að því stuttu eftir að bruggferlið hófst að ég væri með barni og því hefur bruggunin og bjórsmökkunin fallið í hans hlut. Það er því við hæfi að ég gefi honum orðið.

Amerískt ,indíafölöl’, eða American India Pale Ale, er sá bjór sem helst skilgreinir bjórbyltinguna sem hefur átt sér stað í Bandaríkjunum. Í Oregon og Washington eru ræktaðir humlar sem Evrópubúum hafði alltaf þótt slæmir til bjórbruggunar. En á áttunda og níunda áratuginum hófu heimabruggarar á Austurströndinni að gera tilraunir með þessa humla. (Það hjálpaði sannarlega til að Jimmy Carter átti drykkfelldan, bjórelskandi bróður og lögleiddi því heimabruggun í forsetatíð sinni.) Humlarnir eru miklu bragðmeiri og ilmsterkari en evrópskir humlar; þeir geta gert bjórinn mjög beiskan og gefið honum sérstakt sítrusbragð. Enn skemmtilegra er það hvernig þeir geta gefið bjórunum sérkennilegt blómabragð eða sterkan blómailm. Ilminum nær maður best fram með því að ,þurrhumla’ bjórinn á meðan hann gerjast. En það gerðum við einmitt með þennan bjór.

Fyrir þá sem ekki hafa smakkað alvöru IPA eða finnst þeir hræðilega vondir skal bent á að þetta er um margt áunninn smekkur. Það tók okkur tvö ár að læra að kunna að meta humluðustu bjórana. En takið eftir: þetta er auðvitað líka, einsog flestir góðir bjórar, matbjór. Beiskleikinn og sítrusinn fara ótrúlega vel með öllum sterkum mat, sérstaklega mjög sterkum mexíkóskum mat. Þetta á líka við um fölöl sem er ekki indíafölöl. Ef þið eigið leið til Bandaríkjanna þá eru sígild fölöl á almennum markaði t.d. Sierra Nevada Pale Ale, Bear Republic Racer 5 og Stone IPA. Ensk fölöl eru frekar ólík þeim amerísku, en belgísk eru stundum sambærileg (og oft alveg ótrúlega góð). Fyrir þá allra hugrökkustu mælum við með Palate Wrecker frá Green Flash Brewery – en hann er svo beiskur að maður finnur ekkert annað bragð í svona klukkutíma á eftir. Reyndar mælum við með öllum bjórum frá Green Flash. Nú vitum við að bjórmenning á Íslandi er ekki eins fjölbreytileg og hjá okkur hérna úti en það er þess virði að vera vakandi fyrir úrvalinu í Ríkinu og jafnvel á hinum nýtilkomna Microbar í Reykjavík og stökkva á tækifærið ef amerískur IPA er í boði.

Það þarf bara fjögur hráefni til að brugga bjór: maltað bygg, humla, ger og vatn. Öll fjögur geta breytt miklu í lokaafurðinni en í þessum bjór skipta humlarnir mestu. Venjulega er frekar hlutlaust bygg notað sem grunnur, s.s. American 2-row eða Maris Otter. Svo er bragðmalti bætt við í litlum skömmtum, s.s. Crystal- eða Münchenbygg. Humlar geta verið af ýmsum tegundum s.s. Columbus, Centennial eða Cascade. Í þessari uppskrift notum við aðallega Centennial, sem gefur beiskleika, sítrus, greipaldinsbragð og svolítinn blómakeim. California Ale ger er oft notað og við notum það hér.

Það væri alltof langt gengið í nördaskap að lýsa bruggferlinu ítarlega hér. Því mun bara farið snögglega yfir aðalatriðin hér fyrir þá sem hafa áhuga. Fyrir þá sem ekki hafa bruggað áður er nauðsynlegt að byggja á nákvæmari leiðbeiningum, t.d. um þau tól og tæki sem nota þarf. Til eru fjölmargar síður á netinu um bjórbruggun, t.d. hér. Við erum farin að styðjast við þessa bók en hún er mjög auðveld í notkun. Þessi bók eftir stofnanda Brooklyn Brewery er mjög skemmtileg aflestrar og lýsir því hvernig best er að para saman bjór og mat. Við gerum ráð fyrir að skrifa heila færslu síðar helgaða því að útrýma hinni rótföstu goðsögn að góða osta eigi helst að borða með rauðvíni – en það er einfaldur misskilningur sem má lækna með sæmilegum bjórsmekk. Á Íslandi er sennilega best að kaupa hráefnin hér, en ég þekki íslenskan markað samt ekki mjög vel. Svo má líka benda á þetta spjallborð fyrir bjóráhugamenn á Íslandi.

SJÁ UPPSKRIFT

Súkkulaðibitakökur með ristuðum kókos

Við áttum alveg frábæra helgi í borginni og erum ansi brún og sælleg eftir allt húllumhæið. Guðbjört, vinkona okkar, vinnur hjá Bloomberg fréttaveitunni í borginni og var svo góð að bjóða okkur með á sumarhátið fyrirtækisins. Við vissum að þetta væri ansi vel útilátin hátíð en okkur grunaði kannski ekki hversu langt þetta var frá grilluðum pylsum og gosi. Þeir höfðu leigt eyju í East River og buðu upp á heilgrillaðan grís á teini, mexíkóskan mat, indverskan mat, grillaðan fisk, hamborgara, pylsur, bjór, sangríur, gos og ís. Þarna mátti fara í míní-golf, paintball, fótbolta og alls kyns leiktæki. Allt í boði fyrirtækisins. Við skemmtum okkur alveg stórkostlega, Elmar vann paintballkeppni og ég brann á öxlunum.

Það eru bara örfáir dagar síðan ég lofaði sjálfri mér að kveikja ekki á ofninum það sem eftir lifir sumars. Eldhúsið okkar er innst í litlu stúdíóíbúðinni okkar, er gluggalaust og ofninn er risastór. Þegar loftkælingin er ekki í gangi (en henni er stjórnað af eigendunum uppi) þá er það ekki heiglum hent að fýra upp í skrímslinu því innan nokkurra mínútna verður íbúðin alveg bullsjóðandi heit. En mig langaði bara svo mikið í smákökur að ég stillti vifturnar á fullt, sneri rofanum og reyndi að hafa hraðar hendur. Og útkoman var alveg þess virði – súkkulaðibitakökur með brúnuðu smjöri og kókos. Reyndar fannst mér kókosbragðið heldur milt og mæli með að skella smá meira kókosmjöli heldur en uppskriftin kveður á um.

SJÁ UPPSKRIFT

Smábökur með súrum kirsuberjum

Ég reyni eftir fremsta megni að setja aðeins inn uppskriftir sem nota hráefni sem ég ímynda mér að þið gætuð nálgast heima á Íslandi. Stundum gengur það ekki alveg eftir, sérstaklega þar sem úrval úti á landi er oft ekki það sama og í Reykjavík. Ég vona því að þið fyrirgefið mér að ég skuli setja hér inn uppskrift að litlum bökum sem eru fylltar með berjum sem ég þykist nokkuð viss um að séu aldrei til heima.

Ég fór nefnilega á markaðinn um helgina og gladdist alveg ógurlega þegar ég sá að ekki aðeins voru jarðarber til sölu heldur líka kirsuber, bláber, hindber og þessar litlu gersemar. Þetta er sérstök tegund af kirsuberjum, súr kirsuber (sour cherries), og uppskera þeirra er bæði takmörkuð og endist aðeins í stuttan tíma á hverju sumri.  Ég hafði aldrei smakkað þau áður og vissi aðeins að þau eru mjög vinsæl meðal bakara. Svo vinsæl að það var hreinlega setið um hverja einustu öskju. Kannski var það óléttubumban mín ógurlega sem gerði það að verkum að ég náði að tryggja mér tvær öskjur án þess að þurfa að frekjast mikið. Ég smakkaði eitt ber á leiðinni heim og varð strax hrifin af súru bragðinu sem þó hafði einhverja sætu til að bera.

En auðvitað má baka svona smábökur með hvers kyns fyllingu – eplum, nektarínum, plómum, bláberjum eða jafnvel með ferskjum og bourboni. Bökurnar sjálfar eru svolítið fyrirhafnarmiklar, það þarf að kæla deigið oft og mörgum sinnum til að smjörið í því bráðni ekki og svo það haldi lögun sinni. Það var reyndar svo heitt inni hjá okkur þennan dag (og eigandinn ekki búinn að kveikja á loftkælingunni, okkur til mikillar armæðu) að ég þurfti að vinna mjög hratt til að klúðra deiginu ekki algjörlega. Og ekki skánaði hitastigið þegar ég kveikti á tvöfalda ofninum okkar. Það gæti því hugsast að ég þurfi að bíta í það súra epli að hætta öllum bakstri þangað til ég kem til Íslands. En þangað til eigum við fullt af ljúffengum litlum bökum með súrsætri kirsuberjafyllingu (sem eru svona líka sniðugar í lautarferð).

Þessar bökur eru bestar samdægurs en það má líka geyma þær í kæli í 1 – 2 daga, skelin helst samt ekki mjög stökkt fram yfir einn dag.

SJÁ UPPSKRIFT