Skip to content

Sep 21

13 athugasemdir

Marmarakaka

Eftir langa bið er litla lambið okkar mætt á svæðið. Þórdís Yrja fæddist á Hreiðrinu fyrir rétt rúmri viku og hefur í þessa fáu daga gert foreldrana svo ofboðslega stolta og ástfangna að það keyrir fram úr öllu hófi. Fæðingin og allt sem því fylgir gekk eins og í sögu undir góðri leiðsögn yndislegra ljósmæðra. Ég er svo fegin því að hafa komið heim til Íslands og átt stúlkuna hér því þjónustan er svo framúrskarandi og persónuleg. Ég veit fyrir víst að slíkt hefði aldrei boðist í New York (nema fyrir svimandi háa peningaupphæð).

Þið verðið því að afsaka ef færslur verða stopular næstu vikurnar en ég ætla samt að reyna að gera mitt besta að birta uppskriftir og myndir. Ef Þórdís Yrja heldur áfram að vera svona vær og góð býst ég nú samt við að ég geti uppfært síðuna nokkuð reglulega. Sérstaklega þar sem ég bý svo vel að því að eiga systur sem elskar að baka og foreldra sem eru meistaralega flinkir í eldamennsku.

Það var í miðri mjólkurþoku sem við mæðgur sátum inni í eldhúsi hjá systur minni og móður og fylgdumst með þeim baka bestu marmaraköku sem ég hef fengið. Gallinn við flestar marmarakökur, að mínu mati, er að það er ekki nógu skýr bragðmunur á súkkulaði- og vanilludeiginu og þó að kakan sé oft góð þá er hún kannski ekki það góð að maður skeri sér sneið eftir sneið. Þessi uppskrift gefur því öðrum marmarakökuuppskriftum langt nef. Í súkkulaðideiginu er bæði brætt dökkt súkkulaði og kakó, sýrður rjómi ljær kökunni bæði þéttleika og kemur í veg fyrir að hún verði þurr. Uppskriftin er stór (næg í tvö 26 cm brauðform) og því má frysta aðra kökuna til að eiga síðar meir, borða báðar strax eða skera uppskriftina niður um helming. Embla Ýr breytti uppskriftinni aðeins en hún kemur upprunalega frá hinu stórgóða Baked bakaríi í Brooklyn.

SJÁ UPPSKRIFT

Sep 7

7 athugasemdir

Klassískt tíramísú

Það eru liðin fjögur ár frá því að ég eyddi síðast hausti á Íslandi. Það er því langt síðan ég hef stolist í lopapeysur og þykka sokka í septembermánuði. En ,ástandið’ gerir mig þakkláta fyrir kulið í loftinu enda er ég orðin ansi ólétt á að líta og heitfeng eftir því. Nú styttist samt óðum í að ég fari að hætta að labba um eins og mörgæs í þrautakóng, geti sofið á maganum aftur og tekið út 9 mánaða sushiskammt á sem skemmstum tíma. Ég er spennt og afar óþreyjufull.

Ég held áfram að stelast í afrakstur annarra til að halda blogginu gangandi enda fer ekki mikið fyrir mér í eldhúsinu þessa dagana. Við erum búin að troða okkur inn á foreldra mína og systur í þessu fæðingarstússi og þar sem þau eru öll hvert öðru hæfileikaríkara á matreiðslusviðinu þá ,leyfi’ ég þeim að sjá að mestu leyti um eldhússtörfin. Mamma bjó til tíramísúið sitt um daginn og ég finn mig knúna til að deila uppskriftinni hennar með ykkur. Þetta er tíramísu upp á sitt allra besta með nóg af mascarpone og sterku kaffi.

SJÁ UPPSKRIFT

Ágú 28

9 athugasemdir

Sjúkar súkkulaðibitakökur

Eldað í Vesturheimi er tveggja ára í dag. Ég hefði viljað baka einhverja stórfenglega köku í tilefni dagsins, klappað sjálfri mér á bakið og sýnt einhverja snilldartakta í eldhúsinu. En þar sem ég er komin rúmlega 38 vikur á leið og er með eina ömurlegustu flensupesti seinni tíma þá hafa vangaveltur um hnallþórur og flókið bakkelsi verið í miklu lágmarki. Mér hefur verið skipað að hafa mig hæga og losna við hita og beinverki fyrir komandi átök. Og ég þori ekki öðru en að hlýða.

Því ætla ég að ,svindla’ svolítið og bjóða ykkur frekar upp á þessar súkkulaðibitakökur sem Embla Ýr bjó til handa okkur um daginn. Embla er smákökusnillingur og þá sérstaklega þegar það kemur að súkkulaðibitakökum. Hún saxar dökkt súkkulaði mjög gróflega þannig að maður bítur í gegnum stóra og stökka súkkulaðimola. Uppskriftin sem hún studdist við er frá Baked bakaríinu í Brooklyn og við erum mjög ánægðar með útkomuna. Þessari smákökur eru sjúklega góðar og passa einstaklega vel við ískalda mjólk.

SJÁ UPPSKRIFT

Ágú 25

2 athugasemdir

Baka með mascarpone og ferskum bláberjum

Ég held áfram að setja inn uppskriftir sem nýta bláber enda eru til fleiri lítrar af þessu góðgæti á heimilinu. Og þótt mér finnist bláberin best eintóm með dágóðri slettu af íslenskum rjóma þá væri algjör synd að sleppa því að prófa sig áfram með þetta fallega hráefni. Í mínum huga kallar fallegt hráefni á fallegan eftirrétt. Ég snaraði mér því í Pipar og salt á Klapparstíg og keypti franskt bökuform með fjarlægjanlegum botni. Frönsk bökuform gera bökur einhvern veginn tilkomumeiri og láta réttinn líta út fyrir að vera mun fyrirhafnarmeiri en hann er í raun og veru. Skelin sem ég bjó til er afar einföld, fyllingin er blanda af mascarpone og rjóma með smá flórsykri og svo er ferskum nýtíndum berjum (í þessu tilfelli aðalbláberjum) stráð yfir. Svo fallegt og svo ljúffengt!

Í tilefni þess að þetta er eitt besta berjasumar í langan tíma þá langar mig til að benda ykkur á nokkrar uppskriftir sem ég hef sett hér inn áður sem nota bláber.

Lambalæri Hörpu – læri sem látið er marinerast í íslenskum fjallakryddjurtum, lyngi og berjum. Algjört lostæti og einstaklega viðeigandi síðsumarsréttur.

Bláberjamöffins – ég held að ég geti lofað ykkur að þetta sé hin fullkomna uppskrift að bláberjamöffins.

Ferskju- og bláberjabaka – ég hef séð ferskjur til sölu í búðum á Akureyri og í Reykjavík og þessi baka er uppáhaldsbakan mín.

Sítrónu- og ricottapönnukökur með bláberjasósu – fyrir þá sem elska bröns.

Rabarbara- og bláberjahröngl – þessi uppskrift er í uppáhaldi hjá mömmu minni og er bökuð reglulega á sumrin og haustin.

SJÁ UPPSKRIFT

Ágú 21

2 athugasemdir

Panna cotta með bláberjasósu

Sumarið er við það að renna sitt skeið og ég eiginlega skammast mín niður í tær þegar ég sé hversu ódugleg ég hef verið við að skrifa og setja inn uppskriftir. Á móti kemur er að ég hef haft það alveg einstaklega gott í Eyjafirðinum og Aðaldalnum síðasta mánuðinn. Við höfum borðað heil ógrynni af kjöti og fiski, farið í mýmargar sundferðir, lesið bækur og síðustu helgi tíndum við nokkra lítra af bláberjum við sumarbústað tengdaforeldra minna. Veðrið hefur heldur ekki spillt fyrir góðum stundum en ég man bara ekki eftir eins þurru og sólríku sumri fyrir norðan.

Tengdapabbi kom heim af veitingahúsi eitt kvöldið fyrir skömmu og hafði fengið að smakka panna cotta í fyrsta skiptið. Við ákváðum fljótlega eftir það að búa til slíkan eftirrétt í sameiningu í næstu bústaðarferð. Panna cotta er ítalskur eftirréttur, nafnið þýðir einfaldlega ,eldaður rjómi’ og á upptök sín í Piedmont héraðinu á norður Ítalíu. Við suðum saman rjóma, nýmjólk, sítrónu og vanillu og bættum síðan matarlími saman við. Búðingurinn er svo látinn kólna í formum og á þeim tíma þéttist hann allverulega. Það er því gott að búa réttinn til vel fyrir tímann svo hann fái góðan tíma til að þykkna. Við bárum hann fram með bláberjasósu úr bláberjauppskerunni okkar en það má bera hann fram með hvaða sætri sósu sem er (t.d. karamellusósu, súkkulaðisósu) eða bara með ferskum berjum.

SJÁ UPPSKRIFT

Ágú 2

Ein athugasemd

Rabarbaraskúffukaka

Ég næ alls ekki að blogga eins reglulega og mig langar þessa dagana. Við erum á reglulegum þeytingi á milli sveita hérna fyrir norðan og erum svo heppin að matar- og kaffiboð eru svo tíð að ég næ varla að melta á milli heimsókna. Við mættum líka í eitt það skemmtilegasta brúðkaup sem ég hef verið viðstödd en góðvinir okkar létu pússa sig saman á heitum sólríkum degi í Hrísey og buðu upp á alíslenskt bakkelsi, kaffi, kvöldmat og dansiball um kvöldið. Þetta fallega lag er búið að óma í hausnum á mér síðan.

Bakstur, eldamennska, bloggg, lærdómur og vinna hefur því verið í miklu undanhaldi síðustu daga og vikur.  Og þó að samviskubitspúkinn pikki í öxlina af og til þá má alltaf drekkja honum í fallegu sundlauginni í Þelamörk eða bursta hann af sér í sveitasælunni í Skíðadal.

Eftir langt hlé frá bakstri ákvað ég að kíkja í rabarbarabeðið hjá tengdamóður minni og búa til þessa léttu og sumarlegu köku. Kakan er mjög einföld og passar mátulega ofan í meðalstóra ofnskúffu. Það mætti því segja að þessi kaka sé tegund af skúffuköku. Ég hafði smá áhyggjur af því að botninn yrði alltof þunnur þar sem gert var ráð fyrir eilítið minna bökunarformi í upphaflegri uppskrift en það voru allir sammála um að kakan væri stórgóð með þessum þunna botni, rabarbaralagi og hrönglinu ofan á.

Rabarbarinn er látinn liggja í sykri og sítrussafa áður en honum er dreift yfir kökudeigið og það gerir það að verkum að hann heldur sínu sérkennilega súra bragði án þess að það valdi andlitsgrettum. Þið skulið samt hella safanum sem rabarbarinn liggur í yfir kökuna til að fá rétt bragð og sætumagn.

SJÁ UPPSKRIFT

← Older Entries
Newer Entries →