Skip to content

Posts from the ‘Bakstur’ Category

Eplaskonsur með osti

Ég held að ég hafi aldrei borðað eins mikið á ævi minni og ég er búin að gera undanfarið. Elmar horfir stundum hissa á mig þegar ég er farin að fá mér þrisvar (ókei, fjórum sinnum) á diskinn eftir að hann er löngu hættur að borða. Því þrátt fyrir að vera gefin fyrir mat þá er ég yfirleitt frekar matgrönn og Elmar er farinn að hafa orð á því að hann hafi aldrei séð mig borða eins mikið og af eins mikilli áfergju. Ég er samt alls ekki ósátt við þennan fylgifisk óléttunnar enda hef ég oft látið fara í taugarnar á mér hversu fljótt ég verð södd þegar góður matur er í boði. Þetta veldur samt smá pirringi  þegar ég vakna um miðjar nætur við garnagaul og þarf að staulast fram í eldhús í myrkrinu til að finna mér eitthvað til að sefa sárasta hungrið.

Gærdagurinn var einn af þessum dögum þar sem allt virðist ganga á afturfótunum alveg frá því að maður fer fram úr rúminu. Þegar dagurinn var næstum því liðinn og engin merki voru um að hann myndi skána þá ákvað ég að baka eitthvað gott og einfalt. Og þessar skonsur björguðu deginum. Þær eru alls ekki of sætar – bökuðu eplabitarnir eru mjúkir og bragðmiklir, osturinn passar vel við brauðið og eplin, og skonsurnar sjálfar eru léttar í sér og smjörmiklar. Þetta er kannski svolítið haustlegt bakkelsi en það kom ekki að sök í kuldanum og rigningunni í gær. Ég ákvað að baka helminginn af skonsunum og frysti hinar til að eiga í ferskan bakstur í dag. Svona er ég nú sniðug stundum.

SJÁ UPPSKRIFT

Bláberjamöffins

Ég var að vonast til að einn fylgifiskur ,ástandsins’ yrði að ég myndi bara vilja borða brokkolí, spínat og ost í öll mál. Mér varð ekki að ósk minni og í staðinn er ég að berjast við ákafa löngun í rjómaís, kartöfluflögur og súkkulaði – helst saman. Ferðirnar í ísbúðina okkar, Ample Hills Creamery, og í ískælinn í búðinni hjá gamla kóreska manninum eru orðnar alltof alltof margar og ég held – þegar þetta verður allt yfirstaðið – að ég muni ekki einu sinni geta horft í áttina að ísbúð. En bara kannski.

Undanfarið er mig líka búið að langa mikið í bakkelsi með daglega tebollanum mínum og þegar ég gaf loks undan lönguninni og lét Elmar koma heim með bláberjamöffin frá kaffihúsinu þá varð ég fyrir miklum vonbrigðum. Kakan var of stór, of þurr og með of lítið af bláberjum. Og þegar kemur að bakstri þá virðist það alltaf vera satt að það er langbest að gera þetta bara sjálf.

Það tekur bara klukkutíma að búa til þessi tilteknu möffins, þau eru smekkfull af bláberjum (ég notaði frosin því að bláberin eru ekki komin á markaðinn ennþá) og eru himnesk volg og nýbökuð.

SJÁ UPPSKRIFT

Jarðarberjakaka á hvolfi

Gleðilegt sumar! Ég sit við opinn glugga, sólin skín í gegnum grænlaufguð trén og léttklætt fólk í hrókasamræðum labbar letilega framhjá. Ég elska þessa árstíð og gæti engan veginn verið án hennar. Það sem gerir daginn sérstaklega ánægjulegan er að ég finn fyrir sprikli frá lítilli veru undir kjólnum mínum. Það verður nefnilega aukning í litlu Vesturheimsfjölskyldunni okkar í september og við gætum ekki verið ánægðari. Ég get því loksins komið hreint fram og viðurkennt að blogghléið mitt í byrjun árs var sökum ólétturiðu og matarfráhverfu. Ég nærðist aðallega á vatnsmelónum og ristuðu brauði í margar vikur og óttaðist að endurheimta aldrei matarástina. Sem reyndist (auðvitað) vera óþarfa paranoja.

Í tilefni sumardagsins fyrsta, góðra frétta úr 20 vikna sónar og almennri hamingju og gleði ákvað ég að baka köku í dag. Jarðarberjaköku með kardemommubragði sem ég get haft í kaffinu þegar Elmar kemur loksins heim frá morgunkennslu. En núna er kakan komin út úr ofninum, hálfvolg og fallega rauð og ég er þegar búin með helminginn af henni (alveg óvart!). Það er spurning hvort eitthvað verður eftir fyrir spúsann.

Þessi kaka er tilvalin leið til að bjóða sumarið velkomið yfir kaffibolla, blómum og sól. Jarðarberin malla á botni kökuformsins ásamt púðursykri og smjöri og þetta allt saman myndar ofboðslega bragðgóða og þykka jarðarberjasósu. Kökubotninn er léttur, mjúkur og eilítið blautur með ríku kardemommubragði sem passar ákaflega vel með jarðarberjunum. Og það má auðvitað prófa sig áfram með öðrum berjum og ég ætla að prófa hana í sumar með rabarbara. Berið hana fram með nýþeyttum rjóma og bjóðið sumarið velkomið.

SJÁ UPPSKRIFT

Cappuccino smákökur með súkkulaðibitum

Þið verðið að afsaka þessar endalausu blómamyndir en ég er orðin alveg hugfangin af allri vordýrðinni í hverfinu okkar. Við Elmar fórum í langan göngutúr í góðviðrinu um daginn, fundum æðislegan bístró-bar í Cobble Hill hverfinu þar sem við fengum okkur drykk og snarl, og ég reyndi á þolinmæði eiginmannsins með því að stoppa við hvert einasta blómstrandi tré til að taka myndir. Ég var nálægt því að tilkynna að sumarið væri komið, pakka niður lopapeysum og frökkum og stinga treflum innst inn í fataskápinn okkar. En þessi óvænta marshitabylgja virðist liðin undir lok og framundan er rigning og kaldara veður. Sumarið bíður betri tíma.

Ég er að berjast við eitthvert súkkulaðikexæði þessa dagana. Þetta hefur valdið því að á einhvern undraverðan hátt laumast Chips Ahoy pakki ofan í innkaupakörfuna okkar í hvert skipti sem við förum út í búð. Chips Ahoy er nefnilega alveg ágætlega gott svo lengi sem maður sleppir því að lesa innihaldslýsinguna (ég skil ekki helminginn af því sem er í kexinu eða af hverju það þarf að vera í því). Ég ákvað í stað þess að berjast við kexpúkann í mér að búa mér til heimabakaðar súkkulaðibitakökur úr gæðahráefni með kaffibragði.

Þetta er stór uppskrift. Ég bakaði ca. 40 stórar smákökur úr deiginu. En ég er ekki að gefa í skyn að það sé slæmur hlutur (alls ekki), það er í raun kjörið tækifæri til að gleðja fólkið í kringum ykkur með smákökugjöfum. Því þessar smákökur eru alveg frábærar. Þær eru stökkar á endunum en mjúkar að innan með ríku kaffibragði, smá karamellubragði og miklu magni af súkkulaðibitum. Ég veit að ég ætti að deila þeim með öðrum en mig grunar að þær fari aðallega ofan í magann minn.

SJÁ UPPSKRIFT

Bananakaka með súkkulaðibitum

Það er farið að vora í New York! Og óvenjulega snemma í ár. Hitasveiflurnar eru ennþá til staðar en út vikuna er spáð sól og um 20 stiga hita á daginn, fyrstu kirsuberjatrén í Grasagarðinum eru farin að springa út og alls kyns blóm spretta upp úr beðunum við götuna okkar. Allt þetta gerir mig svo ósegjanlega káta og ég hlakka mikið til að sitja úti á kaffihúsum í vikunni og læra. Ég er einföld sál að þessu leyti – það er fátt sem getur skyggt á skapið mitt þegar sólin skín og hlýtt er í veðri.

Við fengum gesti í mat í gærkvöldi og á meðan Elmar mallaði þetta rísottó þá bakaði ég köku úr banönum og súkkulaði. Bananar og súkkulaði eru klassísk blanda og hún er sérstaklega góð í þessari einföldu köku án þess að vera of sæt eða of væmin. Við bárum hana fram volga með vanilluís en ég hugsa að hún sé mjög góð með nýþeyttum rjóma. Það má hafa í huga við bakstur að það er gott að hræra deigið ekki of mikið annars gæti kakan orðið þyngri í sér og eilítið seigari en maður vill. Gott er blanda þurrefnunum og blautefnunum saman með ákveðnum strokum og hætta strax og hveitirákirnar hætta að sjást. Fylgist síðan vel með kökunni undir rest og takið hana út strax og hún bakast í gegn í miðjunni.

SJÁ UPPSKRIFT

Sítrus-smjörkex með timíani

Ég er óttalegur klaufi. Ég er alltaf að segja það hérna en stundum er ég ekki alveg viss um að fólk skilji hversu mikill klaufi ég er. Málið er að ég læt mig oft vaða án þess að hugsa beint um hversu fáránlega vanhugsaðar athafnir mínar eru. Ég sting putta ofan í sjóðandi heita karamellu bara af því að ég get ekki beðið eftir að smakka hana. Ég gleymi að nota ofnhanska þegar ég teygi mig eftir nýbökuðum ofnrétti. Reyndar er klaufaskapur minn ekki bundinn við eldhúsið. Um daginn missti ég fartölvuna mína á andlitið á mér og náði að rispa gleraugun mín svo illa að ég verð víst að þola að vera eineygð þar til ég finn ný á námsmannaverði. Mér er eiginlega ekki viðbjargandi.

Matreiðslubók Joy the Baker kom út í vikunni og ég hef sjaldan verið eins spennt að fá nýja bók í hendurnar. Ég er ekkert lítið skotin í stúlkunni og blogginu hennar en hún á heiðurinn af kanillengjunni, ferskjubökunni og klassískum amerískum pönnukökum sem ég hef skrifað um hér. Bókin olli mér ekki vonbrigðum og ég er mjög spennt að elda og baka upp úr henni á næstu vikum.

Ég ákvað að tækla smjörkexið hennar fyrst. Ég er forfallinn sítrusávaxtarfíkill og ég elska smjör þannig að kannski kemur ákvörðun mín ekki beint á óvart. En uppskriftin er tiltölulega einföld og ég átti öll hráefnin til. Ég lendi samt alltaf í sömu vandræðum þegar það kemur að því að fletja út smjörkexdeigið – það vill helst liðast í sundur og því er svolítið erfitt fyrir mig að fletja það jafnt út. Ef þetta vandamál er eitthvað sem þið kannist við þá myndi ég jafnvel rúlla deiginu í pylsu og skera deigið svo niður í þunnar sneiðar eftir kælingu. En smjörkexið er alveg frábært! Timíanið gerir það svolítið sérstakt og sítrusbragðið á mjög vel við. Þetta er mjög gott með svörtu tei.

SJÁ UPPSKRIFT