Skip to content

Posts from the ‘Bakkelsi’ Category

Ágú 2

Ein athugasemd

Rabarbaraskúffukaka

Ég næ alls ekki að blogga eins reglulega og mig langar þessa dagana. Við erum á reglulegum þeytingi á milli sveita hérna fyrir norðan og erum svo heppin að matar- og kaffiboð eru svo tíð að ég næ varla að melta á milli heimsókna. Við mættum líka í eitt það skemmtilegasta brúðkaup sem ég hef verið viðstödd en góðvinir okkar létu pússa sig saman á heitum sólríkum degi í Hrísey og buðu upp á alíslenskt bakkelsi, kaffi, kvöldmat og dansiball um kvöldið. Þetta fallega lag er búið að óma í hausnum á mér síðan.

Bakstur, eldamennska, bloggg, lærdómur og vinna hefur því verið í miklu undanhaldi síðustu daga og vikur.  Og þó að samviskubitspúkinn pikki í öxlina af og til þá má alltaf drekkja honum í fallegu sundlauginni í Þelamörk eða bursta hann af sér í sveitasælunni í Skíðadal.

Eftir langt hlé frá bakstri ákvað ég að kíkja í rabarbarabeðið hjá tengdamóður minni og búa til þessa léttu og sumarlegu köku. Kakan er mjög einföld og passar mátulega ofan í meðalstóra ofnskúffu. Það mætti því segja að þessi kaka sé tegund af skúffuköku. Ég hafði smá áhyggjur af því að botninn yrði alltof þunnur þar sem gert var ráð fyrir eilítið minna bökunarformi í upphaflegri uppskrift en það voru allir sammála um að kakan væri stórgóð með þessum þunna botni, rabarbaralagi og hrönglinu ofan á.

Rabarbarinn er látinn liggja í sykri og sítrussafa áður en honum er dreift yfir kökudeigið og það gerir það að verkum að hann heldur sínu sérkennilega súra bragði án þess að það valdi andlitsgrettum. Þið skulið samt hella safanum sem rabarbarinn liggur í yfir kökuna til að fá rétt bragð og sætumagn.

SJÁ UPPSKRIFT

Júl 22

2 athugasemdir

Bananamöffins með espressó og súkkulaðibitum

Það líður langt á milli færslna hjá mér þessa dagana en við Elmar erum búin að vera á smá þeytingi og erum loksins komin norður í Eyjafjörð þar sem við erum í góðu yfirlæti hjá fjölskyldu hans. Eins mikið og ég elska Brooklyn og New York þá kann ég vel að meta kyrrðina, rigninguna og allt það ferska loft sem hitabylgjan í Bandaríkjunum bauð ekki upp á.

Við Embla Ýr bökuðum þessar möffins saman áður en ég hélt norður og þær voru einstaklega gott nesti á þjóðveginum. Það eru reyndar ófáar færslur á þessu bloggi sem eru einhvers konar útfærsla á kaffi- og súkkulaðiblöndu og því þarf ég kannski ekki að lýsa því í smáatriðum hvað mér finnst það tvennt gott saman og í miklu magni. Það er ríkt bananabragð af þessum möffins en espressóið og súkkulaðið kemur í veg fyrir að bakkelsið verður of væmið. Ef þið viljið gera vel við ykkur þá eru þær sérstaklega góðar með sterkum kaffibolla á sunnudagsmorgni.

SJÁ UPPSKRIFT

Jún 13

4 athugasemdir

Smábökur með súrum kirsuberjum

Ég reyni eftir fremsta megni að setja aðeins inn uppskriftir sem nota hráefni sem ég ímynda mér að þið gætuð nálgast heima á Íslandi. Stundum gengur það ekki alveg eftir, sérstaklega þar sem úrval úti á landi er oft ekki það sama og í Reykjavík. Ég vona því að þið fyrirgefið mér að ég skuli setja hér inn uppskrift að litlum bökum sem eru fylltar með berjum sem ég þykist nokkuð viss um að séu aldrei til heima.

Ég fór nefnilega á markaðinn um helgina og gladdist alveg ógurlega þegar ég sá að ekki aðeins voru jarðarber til sölu heldur líka kirsuber, bláber, hindber og þessar litlu gersemar. Þetta er sérstök tegund af kirsuberjum, súr kirsuber (sour cherries), og uppskera þeirra er bæði takmörkuð og endist aðeins í stuttan tíma á hverju sumri.  Ég hafði aldrei smakkað þau áður og vissi aðeins að þau eru mjög vinsæl meðal bakara. Svo vinsæl að það var hreinlega setið um hverja einustu öskju. Kannski var það óléttubumban mín ógurlega sem gerði það að verkum að ég náði að tryggja mér tvær öskjur án þess að þurfa að frekjast mikið. Ég smakkaði eitt ber á leiðinni heim og varð strax hrifin af súru bragðinu sem þó hafði einhverja sætu til að bera.

En auðvitað má baka svona smábökur með hvers kyns fyllingu – eplum, nektarínum, plómum, bláberjum eða jafnvel með ferskjum og bourboni. Bökurnar sjálfar eru svolítið fyrirhafnarmiklar, það þarf að kæla deigið oft og mörgum sinnum til að smjörið í því bráðni ekki og svo það haldi lögun sinni. Það var reyndar svo heitt inni hjá okkur þennan dag (og eigandinn ekki búinn að kveikja á loftkælingunni, okkur til mikillar armæðu) að ég þurfti að vinna mjög hratt til að klúðra deiginu ekki algjörlega. Og ekki skánaði hitastigið þegar ég kveikti á tvöfalda ofninum okkar. Það gæti því hugsast að ég þurfi að bíta í það súra epli að hætta öllum bakstri þangað til ég kem til Íslands. En þangað til eigum við fullt af ljúffengum litlum bökum með súrsætri kirsuberjafyllingu (sem eru svona líka sniðugar í lautarferð).

Þessar bökur eru bestar samdægurs en það má líka geyma þær í kæli í 1 – 2 daga, skelin helst samt ekki mjög stökkt fram yfir einn dag.

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 29

Greip- og hunangsskonsur

Það er svo heitt hérna. Að langflestu leyti finnst mér það eiginlega alveg frábært og nýt þess að finna hitann ná mér inn að beini. En mikið óskaplega langar mig líka út úr borginni, langt frá steinsteypunni, eitthvert út í sveit þar sem ég get legið í grasinu, grillað á kolagrilli og jafnvel dýft tánum í sjó eða vatn. Náttúrulífið í borginni er samt ósköp fallegt og við búum vel að því að búa rétt hjá Prospect Park þar sem maður getur komið sér fyrir undir skugga trjánna, horft á fiðrildin og fuglana og ímyndað sér að maður sé langt frá ys og þys borgarinnar.

Það mætti því ætla að ég væri orðin eitthvað verri að ákveða að kveikja á ofninum og baka þegar úti er glaðasólskin og 32 stiga hiti. Kannski er það ekki svo fjarri lagi en ég var bara svo svöng og mig (eða má ég kenna ófæddu barninu um?) langaði bara í skonsur. Ég átti greipávöxt því í einhverju bjarstýniskasti í Whole Foods sannfærði ég mig um að slíkt væri góður morgunmatur (en svo bjó ég til granóla í staðinn). Sem það örugglega er, en hver verður saddur af einu greipi á morgnana? Þannig að greipið lá fyrir skemmdum þegar ég rakst á þessa uppskrift hjá henni Joy og úr því urðu þessar ljómandi góðu og einkennilega frískandi skonsur.

Má ég mæla með þeim nýbökuðum með smjöri ásamt kaffibolla, með þetta lag á fóninum?

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 3

4 athugasemdir

Eplaskonsur með osti

Ég held að ég hafi aldrei borðað eins mikið á ævi minni og ég er búin að gera undanfarið. Elmar horfir stundum hissa á mig þegar ég er farin að fá mér þrisvar (ókei, fjórum sinnum) á diskinn eftir að hann er löngu hættur að borða. Því þrátt fyrir að vera gefin fyrir mat þá er ég yfirleitt frekar matgrönn og Elmar er farinn að hafa orð á því að hann hafi aldrei séð mig borða eins mikið og af eins mikilli áfergju. Ég er samt alls ekki ósátt við þennan fylgifisk óléttunnar enda hef ég oft látið fara í taugarnar á mér hversu fljótt ég verð södd þegar góður matur er í boði. Þetta veldur samt smá pirringi  þegar ég vakna um miðjar nætur við garnagaul og þarf að staulast fram í eldhús í myrkrinu til að finna mér eitthvað til að sefa sárasta hungrið.

Gærdagurinn var einn af þessum dögum þar sem allt virðist ganga á afturfótunum alveg frá því að maður fer fram úr rúminu. Þegar dagurinn var næstum því liðinn og engin merki voru um að hann myndi skána þá ákvað ég að baka eitthvað gott og einfalt. Og þessar skonsur björguðu deginum. Þær eru alls ekki of sætar – bökuðu eplabitarnir eru mjúkir og bragðmiklir, osturinn passar vel við brauðið og eplin, og skonsurnar sjálfar eru léttar í sér og smjörmiklar. Þetta er kannski svolítið haustlegt bakkelsi en það kom ekki að sök í kuldanum og rigningunni í gær. Ég ákvað að baka helminginn af skonsunum og frysti hinar til að eiga í ferskan bakstur í dag. Svona er ég nú sniðug stundum.

SJÁ UPPSKRIFT

Apr 23

12 athugasemdir

Bláberjamöffins

Ég var að vonast til að einn fylgifiskur ,ástandsins’ yrði að ég myndi bara vilja borða brokkolí, spínat og ost í öll mál. Mér varð ekki að ósk minni og í staðinn er ég að berjast við ákafa löngun í rjómaís, kartöfluflögur og súkkulaði – helst saman. Ferðirnar í ísbúðina okkar, Ample Hills Creamery, og í ískælinn í búðinni hjá gamla kóreska manninum eru orðnar alltof alltof margar og ég held – þegar þetta verður allt yfirstaðið – að ég muni ekki einu sinni geta horft í áttina að ísbúð. En bara kannski.

Undanfarið er mig líka búið að langa mikið í bakkelsi með daglega tebollanum mínum og þegar ég gaf loks undan lönguninni og lét Elmar koma heim með bláberjamöffin frá kaffihúsinu þá varð ég fyrir miklum vonbrigðum. Kakan var of stór, of þurr og með of lítið af bláberjum. Og þegar kemur að bakstri þá virðist það alltaf vera satt að það er langbest að gera þetta bara sjálf.

Það tekur bara klukkutíma að búa til þessi tilteknu möffins, þau eru smekkfull af bláberjum (ég notaði frosin því að bláberin eru ekki komin á markaðinn ennþá) og eru himnesk volg og nýbökuð.

SJÁ UPPSKRIFT

« Eldri færslur
Nýrri færslur »