Skip to content

Maí 1

Ein athugasemd

Tælenskir kjúklingaleggir + asískt hrásalat með mangói og myntu

Ég er, svona almennt séð, frekar viðutan manneskja en undanfarið hefur jarðtenging mín fjarlægst um nokkur ljósár. Stundum ranka ég við mér inni á baði og hef ekki hugmynd um af hverju í ósköpunum ég fór þangað inn, ég les efni fyrir doktorsritgerðina mína og fatta klukkutíma seinna að ég hef ekki meðtekið eitt einasta orð og um daginn labbaði ég út að ruslatunnu og fattaði ekki að ég hafði gleymt að taka ruslapokann með mér út fyrr en ég opnaði lokið. Við Elmar áttum þriggja ára brúðkaupsafmæli á mánudaginn og höfðum ákveðið, með ágætum fyrirvara, að prófa loksins einn eftirsóttasta matsölustaðinn í hverfinu. Ég hlakkaði mikið til, skoðaði matseðilinn á netinu og var búin að ákveða allt það góðgæti sem ég ætlaði að smakka.

Svo rann mánudagurinn upp og um miðjan dag fattaði ég að ég hafði keypt kjúkling daginn áður, búið til marineringu og ætlað að elda hann um kvöldið. Sama kvöld og við ætluðum út að borða! Ég þurfti að tilkynna manninum mínum að í staðinn fyrir að fara fínt og skemmtilegt út að borða þá yrðum við að borða tælenskan kjúkling og hrásalat. Ég var á þvílíkum bömmer. Það er, þangað til að við smökkuðum kjúklinginn og salatið. Því þessi kjúklingur var svo góður og hrásalatið svo ferskt og fallega litað með brakandi kasjúhnetum að ég hreinlega gat ekki fengið nóg. Ég læddist m.a.s. inn í eldhús rétt fyrir svefninn og skóflaði afgöngunum í mig í miklu græðgiskasti.

SJÁ UPPSKRIFT

Apr 29

3 athugasemdir

Jarðarberjasorbet

Á meðan lóan og spóinn eru óumdeilanlegir vorboðar heima á Íslandi þá er fátt sem gefur eins sterklega til kynna að vorið sé loksins komið hérna úti eins og rabarbarinn, aspasinn og jarðarberin á bændamarkaðnum. Í byrjun birtast þau á markaðnum í takmörkuðu upplagi og einungis þeir árrisulustu fara heim með poka af þessu góðgæti. Ég hef ekki verið ein af þessum heppnu undanfarnar helgar enda er ég vakandi hálfu og heilu næturnar sökum lítilla kröftugra fóta sem sparka í mig innan frá og áður en ég veit af er klukkan orðin alltof margt og ég er ennþá dottandi undir sæng.

Ég get því ekki sagt að þessi ótrúlega ljúffengi sorbet hafi verið búinn til úr lífrænt ræktuðum, nýuppteknum jarðarberjagersemum. Við fórum í búðina um daginn og ég fyllti heilan poka af ávöxtum í tilraun til að sefa sætuáráttu mína. Ég greip tvo bakka af jarðarberjum á útsölu en þegar heim var komið sá ég að þau myndu varla endast mjög lengi, svo þroskuð voru þau.

Ég starði á þau í svolitla stund og velti fyrir mér möguleikunum. Ætti ég að baka? Búa til eitthvert svakalegt jarðarberjasalat? Sjóða síróp? En þá minntist ég uppskriftar fyrir sorbet sem ég hafði séð hjá Smitten Kitchen (er nokkuð orðið of augljóst að ég er farin að eyða heilu og hálfu dögunum í að lesa gamlar færslur frá henni?). Ég hafði merkt við uppskriftina en ákveðið að salta hana þar sem ég sá ekki fram á að eiga heilt kíló af ódýrum jarðarberjum í bráð. Og krakkar, þessi sorbet er unaður. Hann minnir mig svolítið á óáfenga margarítu nema í ísformi og ég hef lúmskan grun um að ef þið setjið nokkrar skeiðar af þessum sorbet, nokkra klaka, slurk af tekíla og smá ferskan límónusafa í blandara að þið fáið hreint magnaða jarðarberjamargarítu. Ég væri allaveganna að brasa við það akkúrat núna ef ég væri ekki svona ábyrgðarfull og samviskusöm ófrísk kona.

SJÁ UPPSKRIFT

Apr 26

Penne með ofnristuðu blómkáli, valhnetum og fetaosti

Eins gaman og mér finnst að stússast í eldhúsinu þá þarf ég að finna einhverjar klókar leiðir til að koma mér þangað þessa dagana. Þegar fer að líða að kvöldmat og við förum að velta fyrir okkur hvað í ósköpunum við eigum að borða þá heyri ég í hjáróma letirödd í hausnum á mér sem langar alveg óskaplega til að komast hjá því að elda. Gallinn er að mig langar samt ekki til að fara út að borða og mig langar sérstaklega ekki til að ná í einhvern sveittan ódýran skyndibitamat (blegh!). Mig langar í góðan og helst hollan heimatilbúinn mat.

Lausn mín hefur verið að finna fyrirhafnarlitla rétti sem ég kann næstum því utanbókar og get framreitt á hálftíma án þess að snúa eldhúsinu á hvolf. En það vill yfirleitt svo til að þegar ég er loksins komin með skurðarbrettið fyrir framan mig og hressa tónlist á fóninn (Of Monsters and Men er í miklu uppáhaldi hjá mér eins og er) að ég fer að finna fyrir eldhúsframtaksgleðinni aftur. Og ég verð að segja að mér fannst sérstaklega skemmtilegt að matreiða þennan tiltekna rétt. Kannski er það af því að ég er að elda eitthvað nýtt í fyrsta skipti í langan tíma en kannski er það líka gleðin við að búa til eitthvað sem er bæði hollt og ljúffengt. Ég meina, ég get ekki endalaust verið að skófla í mig kartöfluflögum og rjómaís.

Kannski hljómar þessi réttur ekkert sérstaklega spennandi svona til að byrja með. Ég rakst á hann hjá Deb á Smitten Kitchen og hefði ekki hugsað tvisvar um hann nema hún lýsti því yfir að þetta væri einn besti hádegismatur sem hún hafði fengið lengi. Og þegar Deb segir að eitthvað sé gott þá er það yfirleitt svo. Þessi réttur er engin undantekning.  Ég var aldrei neitt sérstaklega hrifin af blómkáli fyrr en ég prófaði að rista það á pönnu og núna finnst mér það svo gott þegar það hefur verið matreitt þannig eða fengið að bakast inn í ofni. Sú matreiðsluaðferð laðar fram einhvern hnetukeim í blómkálinu og það mýkist örlítið en helst samt ágætlega stökkt og gefur frá sér ,kröns’ hljóð þegar maður bítur í það. Þessi réttur er mjög seðjandi, hann er einfaldur í matreiðslu og hann er ó-svo-ódýr. Og þar með lýkur tilraun minni til að sannfæra ykkur.

SJÁ UPPSKRIFT

Apr 23

12 athugasemdir

Bláberjamöffins

Ég var að vonast til að einn fylgifiskur ,ástandsins’ yrði að ég myndi bara vilja borða brokkolí, spínat og ost í öll mál. Mér varð ekki að ósk minni og í staðinn er ég að berjast við ákafa löngun í rjómaís, kartöfluflögur og súkkulaði – helst saman. Ferðirnar í ísbúðina okkar, Ample Hills Creamery, og í ískælinn í búðinni hjá gamla kóreska manninum eru orðnar alltof alltof margar og ég held – þegar þetta verður allt yfirstaðið – að ég muni ekki einu sinni geta horft í áttina að ísbúð. En bara kannski.

Undanfarið er mig líka búið að langa mikið í bakkelsi með daglega tebollanum mínum og þegar ég gaf loks undan lönguninni og lét Elmar koma heim með bláberjamöffin frá kaffihúsinu þá varð ég fyrir miklum vonbrigðum. Kakan var of stór, of þurr og með of lítið af bláberjum. Og þegar kemur að bakstri þá virðist það alltaf vera satt að það er langbest að gera þetta bara sjálf.

Það tekur bara klukkutíma að búa til þessi tilteknu möffins, þau eru smekkfull af bláberjum (ég notaði frosin því að bláberin eru ekki komin á markaðinn ennþá) og eru himnesk volg og nýbökuð.

SJÁ UPPSKRIFT

Apr 19

5 athugasemdir

Jarðarberjakaka á hvolfi

Gleðilegt sumar! Ég sit við opinn glugga, sólin skín í gegnum grænlaufguð trén og léttklætt fólk í hrókasamræðum labbar letilega framhjá. Ég elska þessa árstíð og gæti engan veginn verið án hennar. Það sem gerir daginn sérstaklega ánægjulegan er að ég finn fyrir sprikli frá lítilli veru undir kjólnum mínum. Það verður nefnilega aukning í litlu Vesturheimsfjölskyldunni okkar í september og við gætum ekki verið ánægðari. Ég get því loksins komið hreint fram og viðurkennt að blogghléið mitt í byrjun árs var sökum ólétturiðu og matarfráhverfu. Ég nærðist aðallega á vatnsmelónum og ristuðu brauði í margar vikur og óttaðist að endurheimta aldrei matarástina. Sem reyndist (auðvitað) vera óþarfa paranoja.

Í tilefni sumardagsins fyrsta, góðra frétta úr 20 vikna sónar og almennri hamingju og gleði ákvað ég að baka köku í dag. Jarðarberjaköku með kardemommubragði sem ég get haft í kaffinu þegar Elmar kemur loksins heim frá morgunkennslu. En núna er kakan komin út úr ofninum, hálfvolg og fallega rauð og ég er þegar búin með helminginn af henni (alveg óvart!). Það er spurning hvort eitthvað verður eftir fyrir spúsann.

Þessi kaka er tilvalin leið til að bjóða sumarið velkomið yfir kaffibolla, blómum og sól. Jarðarberin malla á botni kökuformsins ásamt púðursykri og smjöri og þetta allt saman myndar ofboðslega bragðgóða og þykka jarðarberjasósu. Kökubotninn er léttur, mjúkur og eilítið blautur með ríku kardemommubragði sem passar ákaflega vel með jarðarberjunum. Og það má auðvitað prófa sig áfram með öðrum berjum og ég ætla að prófa hana í sumar með rabarbara. Berið hana fram með nýþeyttum rjóma og bjóðið sumarið velkomið.

SJÁ UPPSKRIFT

Apr 10

4 athugasemdir

Chai masala

Ég tek stundum ekkert svo skynsamlegar ákvarðanir í lífinu, svona eins og vera ber. En það eru sumar óneitanlega vitlausar ákvarðanir – meðvitaðar sem og ómeðvitaðar – sem ég virðist endurtaka aftur og aftur og aftur. Eins og að sleppa því að borða morgunmat (sem endar í svimakasti og blóðsykursfalli laust fyrir hádegi) og fá mér nokkur vínglös á fastandi maga (svo mikil vitleysa). En þau reginmistök sem ég geri ár eftir ár er að hætta að klæða mig eftir veðri á vorin. Ég verð svo spennt að ég fer að troða lopapeysum og frakka lengst inn í skáp og dreg í staðinn fram peysur sem blæs auðveldlega í gegnum og léttan jakka. Í einskæru þrjóskukasti held ég út í sólríkt en hrollkalt veðrið alveg ótrúlega illa klædd og leyfi mér að þykjast að nú sé komið sumar.

Þetta endar alltaf í því að ég fæ kvefpest og neyðist til að hafa mig hæga upp í sófa undir teppi með tebolla við höndina. Sem er alveg óendanlega leiðinlegt og langt frá því að vera það sem mig langar mest til að gera. Einhvern veginn var miklu ljúfara að vera lasin þegar ég bjó ennþá heima hjá mömmu og pabba og leyfði þeim að stjana við mig. Eitt af því sem mamma gaf mér oft þegar ég var lasin er þetta indverska kryddaða mjólkurte. Og ég er sannfærð um að það sé allra (kvef)meina bót. Þetta er líka mjög einfalt te (þrátt fyrir langan hráefnalista) og er kryddað, mjúkt og róandi. Ég er sannfærð um að þetta te og hvítlaukssúpan sem ég ætla að elda í kvöld muni lækna mig á mettíma.

SJÁ UPPSKRIFT

← Older Entries
Newer Entries →