Skip to content

Ofnbakað blómkál með heslihnetum og granateplafræjum

Ég sá fyrst matreiðslubók eftir Yotam Ottolenghi heima hjá Cressidu vinkonu minni. Bókin, Plenty, var fallega mynduð með einstaklega girnilegum grænmetisréttum og ég einsetti mér að eignast hana. En svo gleymdi ég henni og það var ekki fyrr en nýlega þegar ótalmargir matarbloggarar misstu sig yfir nýjustu bókinni hans að ég stökk á Amazon og pantaði mér þessa nýju bók. Bókin heitir Jerusalem og ég er yfir mig hrifin. Ég er oft mjög spennt fyrir þeim matreiðslubókum sem ég fæ í hendurnar en þessa hef ég ekki getað lagt frá mér.

Jerusalem er eftir þá Ottolenghi og Sami Tamimi en þeir ólust báðir upp í Jerúsalem áður en þeir fluttu til London. Þeir þekktust ekki þá enda ólst Ottolenghi upp í Gyðingahluta borgarinnar en Tamimi í austurhluta hennar, í Arabahverfinu. Núna reka þeir nokkra mjög vinsæla veitingastaði í Bretlandi og eru þekktir fyrir einfaldan en bragðmikinn mat.

Jerusalem er því bók sem einblínir ekki einungis á matarmenningu Gyðinga eða Araba heldur skírskota uppskriftirnar til flestra þeirra mýmörgu menningarhópa í borginni. Ég á eftir að reyna að nálgast sum hráefni sem eru ekki seld í almennum matarmörkuðum hér en ég hlakka mikið til að kíkja í Arabahverfið í Brooklyn til að finna za’atar, harissa og granateplasýróp.

Fyrsti rétturinn sem ég prófaði að elda upp úr bókinni er einfaldur blómkálsréttur (við erum sjúk í blómkál á þessu heimili) með ristuðum heslihnetum og granateplafræjum. Bragðið er ótrúlega margslungið þrátt fyrir fá hráefni og granateplafræin gefa því mikinn ferskleika. Við vorum svo hrifin af honum í gærkvöldi að ég stóðst ekki mátið og stökk út í búð og keypti annan blómkálshaus til að hafa réttinn aftur í hádegismat. Þetta er hugsað sem forréttur eða meðlæti en var alveg nógu saðsamt fyrir þrjá í kvöldmat með smá brauði og hummus.

SJÁ UPPSKRIFT

Hversdagsleg súkkulaðikaka

Ég finn mig knúna til að tilkynna að það eru ekki bara kökur, kanillengjur og ís í matinn hjá okkur svona frá degi til dags. Ég er búin að elda margt mjög ljúffengt síðustu vikur en því miður sest sólin hjá okkur um fjögurleytið og allar tilraunir til að taka fallegar myndir af matnum mistakast. Ef ég væri ekki á fullu við að kenna Þórdísi að sofa (ég er ennþá steinhissa á þessum hluta uppeldisins, ég hélt að sá hæfileiki væri meðfæddur) og reyna að læra og skrifa í þá fáu klukkutíma sem ég hef aflögu þá myndi ég kannski elda í hádeginu og nýta dagsbirtuna í myndatökur. En því miður þá held ég að ég þurfi bara að bíða þangað til sólin hækkar á lofti og Þórdís Yrja fer að læra að það gengur ekki að vera vakandi allan liðlangan daginn. Þangað til gæti verið smá skortur á kvöldmatarfærslum á þessari síðu.

Þetta er í annað skiptið sem ég baka þessa köku. Hún er einstaklega einföld, það tekur enga stund að blanda deigið, hún skilur eftir sig lítið uppvask og svo er hún látin bakast inni í ofni við lágan hita í rúman klukkutíma. Útkoman er algjör súkkulaðisprengja. Hún minnir mig svolítið á banana- og súkkulaðiformkökuna sem ég bjó til þegar við fluttum fyrst inn í íbúðina okkar í Brooklyn en er þó ekki eins sæt og syndsamleg. Þessi kaka er frábær með ískaldri mjólk eða sterkum kaffibolla og ætti að höfða til allra sem kunna að meta bragðið af dökku súkkulaði. Þar sem súkkulaðið er aðalhlutverkið í þessari formköku mæli ég með að nota gæðakakóduft í hana til að fá gott og eilítið beiskt súkkulaðibragð.

SJÁ UPPSKRIFT

Eplakanillengja

Þegar ég fór frá Íslandi með Þórdísi Yrju þá hafði ég smá áhyggjur af því að við værum að fara að einangra okkur í Brooklyn. Vinir okkar hérna úti eiga ekki börn, lifa frekar annasömu lífi og við höfðum vanist því að hitta þá í bjór á börum borgarinnar. Ég bjóst því við að Þórdís myndi aðeins sjá andlit foreldra sinna og yrði ef til vill mannfælin (og já, það er greinilega hægt að hafa áhyggjur af öllu þegar maður á barn). En einangrun hefur alls ekki einkennt líf okkar frá því að við komum út, langt því frá. Það er sífelldur gestagangur og við mjög ötul við að bjóða fólki í bröns, hádegismat, kaffi og kvöldmat. Þetta gerir það að verkum að ég reyni eftir fremsta megni að fylla frystinn af heimabökuðu bakkelsi sem má henda inn í ofn þegar við fáum gesti. Og með þannig mat í huga fann ég þessa uppskrift.

Þessi eplakanillengja er stórsniðug, það er ýmist hægt að skera rúlluna niður og búa þannig til eplakanilsnúða eða hafa hana eins og hér að ofan og baka hana eins og rúlluköku. Uppskriftin gefur tvær kanillengjur og það má frysta eða kæla óbakaða lengjuna (eða báðar lengjurnar) og eiga þar til gesti ber að garði. Eplin vega aðeins upp á móti sykrinum og gefa bæði smá bit og ferskleika. Þetta er svolítið tímafrek uppskrift þar sem deigið þarf að hefast tvisvar og skera þarf eplin niður í litla teninga. En afraksturinn er tvær matarmiklar kanillengjur sem geyma má í frysti og auðveldar manni þannig lífið ef von er á gestum í kaffi og með því.

SJÁ UPPSKRIFT

Nú árið er liðið í aldanna skaut

Gleðilegt nýtt ár kæru matarunnendur og takk fyrir samfylgdina á liðnu ári. Þetta ár er vægast sagt búið að vera viðburðarríkt hjá okkur. Hér er smá yfirlit:

Við hófum nýja árið heima á Íslandi. Við skáluðum fyrir nýju upphafi á Akureyri heima hjá fjölskyldu Elmars. Ég flaug síðan suður strax eftir áramót þar sem foreldrar mínir voru á leið í aðgerð. Mamma mín gaf pabba mínum nýra og ég var heima fram í febrúar þar sem ég ætlaði að búa vel um þau og hjálpa systur minni að reka heimilið á meðan þau voru að jafna sig. Ég þarf örugglega ekki að taka fram hversu óendanlega stolt ég er að mömmu minni og hversu þakklát ég er fyrir að allt gekk vel. Ég á nefnilega heimsins bestu foreldra.

Sama dag og foreldrarnir voru í aðgerð heimtaði Elmar að ég tæki óléttupróf. Ég var full efasemda og fannst það nú vera helst til mikil bjartsýni að halda að ég væri loksins orðin ófrísk. En viti menn, í miðri aðgerð hjá pabba komst ég að því að lítill erfingi væri á leiðinni. Stuttu seinna tók við morgunógleði sem varði allan liðlangan daginn, ég lá hluta dags á baðherbergisgólfinu og fúlsaði við öllu sem var ekki ristað brauð eða vatnsmelóna. Bloggið lá niðri og greyið Embla systir þurfti að sjá um okkur öll (og passa að mamma færi sér ekki að voða við að koma sér sem fyrst á fætur – hún er svolítið óþekk).

LESA MEIRA

Affogato með karamellugljáðum heslihnetum

Nú er árið senn á enda og ég trúi því vart hvað það hefur liðið ótrúlega hratt. En áður en við fikrum okkur yfir á nýtt ár og nýja tíma þá langaði mig til að deila með ykkur jólaeftirréttinum hjá okkur þetta árið. Mig langaði til að hafa eitthvað  létt og einfalt þar sem aðalrétturinn hjá okkur var bæði þungur og afskaplega fyrirhafnarmikill. Við höfum lengi ætlað okkur að búa til þennan ítalska eftirrétt eftir að hafa fengið hann með sykruðum möndlum á veitingastað hérna í hverfinu. Ég ákvað að búa til karamellugljáðar heslihnetur til að gefa réttinum smá bit og karakter. Þetta var fullkominn eftirréttur eftir allt þunga kjötið. Við mælum því með honum ef þið eruð ekki búin að ákveða hvað þið ætlið að bjóða upp á á gamlárskvöld – kaffið er örugglega sérstaklega hentugt fyrir þá sem vilja halda sér glaðvakandi fram yfir miðnætti.

SJÁ UPPSKRIFT

Stökkar kryddaðar kíkertur

kíkertur 1

Gleðileg jól öll!

Þetta eru þriðju jólin sem við Elmar eyðum saman í Bandaríkjunum fjarri fjölskyldum okkar. Við höfum alltaf haft það mjög huggulegt og það eru smám saman að myndast vissar jólahefðir hjá okkur. Ég bý til Sörur fyrir jólin, við förum í langan göngutúr á jóladag og við fáum okkur sushi á Þorláksmessu (þó ég viti að eiginmaðurinn muni stinga af í skötu þegar við verðum á Íslandi). Í ár ákváðum við að kaupa okkur nokkra gæðaosta og proscuitto hjá Bklyn Larder til að hafa á borðinu yfir daginn á meðan við elduðum og tókum til á aðfangadag. Við erum svo hæstánægð með þessa ákvörðun að við trúum ekki öðru en að þetta verði að langvarandi hefði hjá okkur fjölskyldunni.

kíkertur 3

Ég hafði ætlað mér að hafa ristaðar hnetur með chili og rósmaríni með ostunum en hætti svo við þegar mér fannst við vera búin að eyða nógu miklum fjármunum í jólamatinn. Í staðinn fann ég þessa uppskrift að krydduðum kíkertum (kjúklingabaunum) sem mér fannst mjög spennandi. Það er ekki óalgengt að fá svona á fínni öl- og vínstöðum borgarinnar á meðan maður bíður eftir drykkjunum. Kíkertunum er velt upp úr olíu og kryddum og þær eldaðar í ofni við háan hita þar til þær verða stökkar og fallega gylltar. Þetta er mjög gott snakk með ostum eða bara með víni og bjór á venjulegu þriðjudagskvöldi. Og þar sem dósin af kíkertum kostar bara 99 cent úti í búð hjá okkur þá býst ég við að freistast til að henda þessu reglulega í ofninn.

Við fjölskyldan vonum svo að þið hafið það náðugt yfir hátíðirnar!

kíkertur 2

SJÁ UPPSKRIFT