Skip to content

Posts from the ‘Bakstur’ Category

Eplapönnukökur

Eins og þið hafið örugglega tekið eftir þá er ég búin að gera breytingar á vefsíðunni. Mig var farið að langa í eitthvað stílhreinna, notendavænna og skemmtilegra og er mjög ánægð með útkomuna. Ég opnaði Twitter reikning fyrir mig og bloggið og hægt er að fylgjast með okkur þar. Ef þið eruð ekki skráð á Twitter þá er hægt að fylgjast með því sem ég ,tísta’ þar í dálki hérna til hægri. Ég hugsa að ég sé hætt að fikta í öllu núna og vonandi nýtist þessi uppfærsla mér það vel að ég þarf ekki að koma ykkur aftur á óvart með nýju útliti.

Ég ætlaði að vakna fyrir allar aldir til að komast á bændamarkaðinn áður en barnavagnaliðið mætti á staðinn. Í staðinn voru augun sem límd aftur og ég barðist af mögrum mætti við að setjast upp. Það gekk ekki betur en svo að ég steinsofnaði við tilraunina og var því ekki mætt upp á markað fyrr en seint og sætti mig við það að láta keyra kerrum reglulega í sköflungana á mér á meðan ég verslaði. Markaðurinn er samt svo fallegur þessa dagana, haustuppskeran er mætt og allt litróf grænmetis fyllir viðarkassana hjá grænmetisbóndanum. Mig hefur lengi langað til að taka myndir fyrir ykkur þar en til þess þarf ég að koma mér á fætur mun fyrr. Ég er nefnilega svo hrædd við þessar efnuðu, lífrænt-elskandi súpermömmur og að vera fyrir þeim í allri þvögunni sjáið þið til.

Eplin eru orðin ansi fyrirferðamikil á markaðnum og ég nældi mér í nokkur til að henda í  þennan morgunmat. Þetta eru mjög skemmtilegar pönnukökur. Ég notaði græn epli til að vera með næga sýru sem mótvægi við sætuna í deiginu og útkoman var mjög skemmtileg samblanda af fersku og sætu. Ég reif líka niður smá sítrónubörk og setti út í deigið og það gerði þær jafnvel enn ferskari. Það má líka leika sér með kryddið sem sett er út í. Ég notaði kanil en ég hugsa að ég noti kardemommuduft næst, mér er farið að finnast kanillinn vera aðeins of hefðbundinn með eplum. Þetta er mjög skemmtileg tilbreyting frá hinum klassísku pönnukökum því áferðin er allt önnur og þar sem það er nú komið haust þá tel ég allt eplatengt vera mjög svo við hæfi.

SJÁ UPPSKRIFT

Litlar Svartaskógskökur

Það er október, hitinn hangir enn í tuttugu gráðum, sum trén eru enn sumargræn en það rignir líka marglitum laufblöðum niður á gangstéttirnar. Þetta er þriðja haustið okkar hérna úti en ég hef enn ekki vanist þessu. Það er komið haust en veðrið er eins og á (lang)bestu sumardögunum heima. Ég er svo kolrugluð að ég hef ekki hugmynd um hvernig ég á að mér að vera. Ég ákvað því að ná áttum með því að baka smákökur. Smákökur eru áreiðanlegar og auðveldar. En þessar náðu líka að læðast aftan að mér og koma mér á óvart. Skemmtilega á óvart. 

Ég vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið þegar ég beit í fyrstu kökuna og hélt í stutta stund að ég væri að borða brúnu en ekki smáköku. Þessar smákökur eru súkkulaðidásemd aldarinnar og ég verð að finna leiðir til að koma þeim ofan í aðra. Ég á eftir að vera með magapínu í marga daga ef ég úða þeim öllum í mig ein. Ég ákvað að gera hálfa uppskrift (ég læt upprunalegu uppskriftina fylgja) og fékk samt 24 stórar smákökur. Þær eru mjúkar, seigar, sætar og pakka svo miklu súkkulaði í einum bita að augun ragnhvolfast í höfðinu. Þær eru byggðar á hinni víðfrægu Svartaskógsköku, sem er súkkulaðikaka með kirsuberjalíkjör og þeyttum rjóma, og eru núna uppáhaldssmákökurnar mínar. Ef smákökur má kalla.

SJÁ UPPSKRIFT

Espressó-siffonkaka með súkkulaðikremi

Tinna vinkona okkar átti afmæli í gær. Hún vildi ekkert húllumhæ en ég neyddi hana til þess að þiggja heimabakaða afmælisköku af mér. Ekki bara af því að mér þykir rosalega vænt um hana og mér finnst að allir eigi að fá alvöru köku á afmælinu sínu heldur líka af því að mér finnst fátt skemmtilegra en að fá tækifæri til að baka alvöru köku. Stundum fara eiginhagsmunir og gjafmildi vel saman. Sérstaklega þegar útkoman er kaffilegin og súkkulaðihúðuð.

Þessar tegundir af kökum eru á ensku kallaðar ,,chiffon cakes“ og er hægt að íslenska sem ,,siffonköku“ (sbr. heimild frá 1980), ,,og er þar gefið í skyn, að kakan sé létt eins og siffon, sem allir þekkja úr fataframleiðslunni“. Og þar hafið þið það.

Ég ákvað að búa til espressóköku þar sem a) Tinna elskar kaffi og b) í gær var dagur kaffisins í Bandaríkjunum. Útkoman var vægast sagt syndsamlega ljúffeng. Kaffibragðið gefur kökubotninum mun skemmtilegra bragð en hefði hann aðeins verið bragðbættur með vanilludropum, espressósírópið náði að bleyta kökubotnana hæfilega mikið og ég setti líka ,instant’espressóduft í súkkulaðikremið. Kaffi og kaffi og kaffi með súkkulaði. Að hvaða leyti gæti þetta svo sem klikkað?

En það er ekki þar með sagt að ég myndi ekki gera smávægilegar breytingar á uppskriftinni. Ég hefði í raun bara þurft helminginn af kreminu (enda fór drjúgur hluti inn í ísskáp eftir að kakan var smurð) og í raun hefði ég viljað vera með minna krem á kökunni sjálfri þar sem kökubotnarnir voru alls ekki það þurrir að allt þetta krem væri nauðsynlegt. Ég gerði kökuna líka bara tveggja hæða (í staðinn fyrir þriggja eins og uppskriftin kvað á um) þar sem ég á bara eitt hringlaga kökuform og nennti hreinlega ekki að baka botna í þremur hollum. Ég þarf að ráða bót á þessum málum.

SJÁ UPPSKRIFT

Sítrónu- og ricottapönnukökur með bláberjasósu

Ég er orðin svolítið pönnukökuóð. Þær eru bara svo góðar, fallega gylltar og skemmtileg tilbreyting frá vikudagsmorgunmatnum að ég stenst ekki mátið. Það er líka svo notalegt að setjast við drekkhlaðið eldhúsborðið eftir að hafa sofið út og dundað sér  í rólegheitunum í eldhúsinu. Það er komið haustkul í loftið í Brooklyn, vindurinn er farinn að gusta köldu en ekki heitu og það er því ekki kvöl og pína að kveikja á ofninum og standa fyrir framan logana á gaseldavélinni.

Þessi uppskrift er í miklu uppáhaldi hjá mér núna. Sítrónubragðið kemur alls ekki sterkt fram en spilar samt ljúft aukahlutverk og þeyttu eggjahvíturnar gera það að verkum að deigið þarf ekki lyftiduft en afurðin verður samt létt og eilítið loftkennd. Það má annaðhvort hræra ricottaostinn þar til hann blandast alveg inn í deigið (það finnst mér best) eða blanda honum varlega saman við þannig að maður fær stundum upp í sig bita af ricotta. Uppskriftin er fyrir þrjá og ég mæli sterklega með að ef þið eruð að elda fyrir fjóra eða fleiri að tvöfalda uppskriftina. Bláberjasósan kom líka mjög vel út og er góð tilbreyting frá hlynsírópinu (þó það megi auðvitað skvetta smá hlynsírópi yfir líka).

SJÁ UPPSKRIFT

Amerískar pönnukökur með berjum og hlynsírópi

Litla systir Elmars er hjá okkur í Brooklyn núna. Í tilefni þess að vera komin með gest til að flækjast um Brooklyn með ákváðum við að fara saman á Coney Island. Við löbbuðum meðfram strandlengjunni, horfðum á fólk, fórum á sædýrasafn og skoðuðum fræga skemmtigarðinn Luna Park. Það var frábært að komast nær sjónum því veðrið hefur verið rakt og heitt undanfarna daga og því var hafgolan meira en kærkomin. Hér eru nokkrar myndir frá deginum:

Þar sem hún er fyrsti gestur okkar í nýrri íbúð þá vildi ég nýta tækifærið og gefa henni eitthvað sérstaklega amerískt að borða á laugardagsmorgni. Það er fátt sem er meira við hæfi á letilegum helgarmorgnum heldur en amerískar pönnukökur með hlynsírópi og ferskum berjum. Ég hef prófað ýmsar pönnukökuuppskriftir á síðustu tveimur árum (sumar sem eiga eftir að rata á vefinn) og þær eru eins misjafnar og þær eru margar. Ég er samt sérstaklega hrifin af þessari því hún notar ,buttermilk’ (mjólkurvara álík súrmjólk en ekki eins þykk) og er ekki smekkfull af sykri. 

SJÁ UPPSKRIFT

Súkkulaði- og bananabrauð með súkkulaðibitum

Ég hef ekki verið mjög ötul við að elda eða baka nýja rétti undanfarið. Við höfum staðið í flutningum og erum nýbúin að koma okkur endanlega fyrir í litlu og fallegu íbúðinni okkar í Brooklyn. Ég er hæstánægð með eldhúsið sem er með risastórum ísskáp, tvöfalt stærri eldavél en áður og skápa sem ná svo hátt upp í loft að ég þarf að standa á tám ofan á stól til að ná í efstu hillurnar (ég hef þó smá áhyggjur af framtíðarslysförum við þá iðju). En við höfum verið að kynnast undanfarna daga, ég og eldhúsið, og þess vegna hef ég verið að elda gamla og kunnuglega rétti ofan í okkur. Eins og linguine með sítrónum og kryddjurtum, pasta með kúrbít og chili og quesadillur með hráskinku og jalapeno

Í dag ákvað ég samt að prufukeyra ofninn og skella í eitt brauð með kaffinu. Brauð sem er með súkkulaði, banönum og svo meira súkkulaði. Brauð sem fyllir íbúðina af yndislegri súkkulaðilykt og gerir kytruna okkar ennþá heimilislegri. Brauð sem er með svo hættulega góðu deigi að ég stóð við vaskinn og sleikti skál og sleif þar til ég var óþekkjanleg í framan og með súkkulaðibletti yfir mig alla. Sem var mjög skemmtilegt nema ég sé svolítið eftir að hafa verið svuntulaus í hvítum bol. Ég hefði kannski mátt sleppa því að hvolfa skálinni yfir hausnum á mér til að ná í síðustu deigklessurnar.

Brauðið er með ríku súkkulaðibragði og bananabragðið kemur sterkt fram. Elmar líkti bragðinu við grillaðan banana með súkkulaðisósu og ég held að það sé ansi nærri lagi. Það er þykkt, sætt, örlítið klístrað og syndsamlega gott (og þá meina ég syndsamlega). Það er bráðnauðsynlegt að hafa kaffibolla með sterku góðu kaffi í eða ískalt mjólkurglas við hendina. Farið svo með restina í skólann/vinnuna/til nágrannans til að halda sykur- og súkkulaðivímunni í lágmarki.

SJÁ UPPSKRIFT