Skip to content

Des 9

2 athugasemdir

Jólaglögg og smákökur

Elmar vissi ekki alveg hvað hann ætti að halda í morgun þegar ég var farin að spila jólalög yfir morgunmatnum og ætlaði ekki að trúa mér þegar ég sagði honum að við værum að nálgast þriðja í aðventu og ég væri því fullkomlega lögleg í jólafíling mínum. Það eru svolítið skiptar skoðanir um mikilvægi jólastands á þessu heimili. Ég er alveg forfallin jólamanneskja, mér finnst það vera eini ljósi punkturinn í þessari annars myglulegu árstíð sem við köllum vetur. Elmar er ekki alveg jafn yfirdrifinn í skoðunum sínum á jólunum og finnst miklu skemmtilegra að gera grín að jólaást minni og þykjast vera alveg á öndverðum meiði. En það er allt í lagi, ætli ég sé ekki nógu mikill jólasveinn fyrir okkur bæði.

SJÁ MEIRA

Des 5

15 athugasemdir

Rísottó með aspas, ætiþistlahjörtum og shiitake sveppum

Jólin eru komin til Nýju Jórvíkur og með þeim gífurlegur ferðamannafjöldi sem hefur hertekið neðri Manhattan. Ég og Elmar höldum okkur því bara á efri hluta eyjunnar og höfum það gott á meðan hitinn hríðfellur og búðaræði Kanans nær algjöru hámarki. Ég gæti ekki verið afslappaðri og nýt þess að vera ekki í skóla á þessum tíma desembermánaðar enda tengi ég það við kvíðaköst, sjálfsvorkunn og innri baráttu við að hanga yfir skólabókum og greinum þegar mig langar bara til þess að baka smákökur og syngja Heims um ból. Elmar er auðvitað ekki eins afslappaður og vinnur hörðum höndum að því að klára önnina í kennslu og námi. Hann tók sér samt pásu þegar vinir okkar úr austurbænum komu í mat, spil og almenna gleði í gærkvöldi.

Ég rakst á þessa uppskrift á Epicurious og sá útfærslu af henni á Smitten Kitchen og varð strax mjög spennt fyrir að prófa hana. Ég sá sko ekki eftir því enda var þetta algjört lostæti og mér fannst hálf súrt að hafa ekki búið til heilan helling svo ég ætti afgang fyrir daginn í dag. Þetta virðist kannski vera meira maus heldur en það í rauninni er því að það þarf að klára að steikja, elda og undirbúa allt grænmetið í réttinn áður en maður getur hafist handa við það langdregna verk að bæta soði smám saman við hrísgrjónin og hræra þar til handleggirnir verða helaumir og grjónin meyr (enda læt ég Elmar alltaf um að hræra). En það er algjörlega þess virði og mér finnst í rauninni bara gaman að taka til grænmetið, skera það niður og nostra svolítið við það. Ég skal hinsvegar viðurkenna að það að verka ætiþistla er svolítið maus. Ég gæti svosem ústkýrt hvernig er best að gera það en ég held að það sé best að vísa á þetta YouTube myndband.

Ég ætti kannski líka að vera hreinskilin og segja að ég kynnti mér ekki alveg nógu vel hvernig ég ætti að snyrta ferska ætiþistla og þess vegna enduðu þeir í ruslinu og ég neyddist til að taka út frosin ætiþistlahjörtu sem ég keypti í búðinni (stundum get ég séð fyrir mistök mín í eldhúsinu). Þau komu mjög vel út og því get ég alveg sagt, án þess að hika, að frosnu ætiþistlarnir eru alveg ljómandi góðir í þennan réttt. Einhver hvíslaði því nú að mér að líklegast væru aðeins til ætiþistlar í olíulegi í búðunum á Íslandi og ég held nú að þeir ættu að virka líka þó að þeir séu eflaust bragðmeiri heldur en hinir. Ef ykkur finnst bragðið af þeim svolítið yfirþyrmandi þá myndi ég bara setja minna og ef ykkur finnst þeir vera alltof dýrir þá myndi ég bara sleppa þeim alfarið. Upprunalega uppskriftin á Epicurious gerir ekki ráð fyrir ætiþistlum.

SJÁ UPPSKRIFT

Nóv 27

3 athugasemdir

Tælenskt grænt karrí & asískt chili agúrku salat

Okkur var boðið til Brooklyn í mat á Þakkargjörðarhátíðinni. Vinur okkar, Ástralinn Ben, var svo góður að bjóða okkur að vera hjá honum og herbergisfélögum sínum í Bushwick þar sem þau buðu þrettán manns í alvöru þakkargjörðarhátíðarmat.  Bushwick er fyrrum iðnaðarhverfi en búið er að breyta heilu verksmiðjunum í íbúðarhúsnæði. Þetta tekst misvel en íbúðirnar eru yfirleitt ódýrar með risastóru sameiginlegu rými og herbergjunum skipt niður með spónaplötum. Þannig að þeim tókst að gera (það sem aðeins múltímilljónamæringum er fært að gera á Manhattan) stórt matarboð mögulegt. Þannig að þarna settumst við niður ásamt stórri fjölskyldu frá Texas og hámuðum í okkur kalkún, glóðaðan aspas, grillað rósarkál, tvenns konar fyllingu, maísbrauð, spínatsalat, kartöflumús og sósu.  Og þetta var alveg mikilfenglegt. Við rúlluðum út með mataróléttumaga og létt af rauðvíni. Ég vona bara að við fáum aftur boðsmiða að ári.

Kalkúnninn var risastór og einstaklega ljúffengur.

Og við gerðum matnum góð skil:

Ég ákvað að prófa nýja rétti úr asísku matreiðslubókinni hennar Hemu Parekh og bauð vinkonu okkar í mat til að hafa ástæðu til að búa til tvo rétti. Salatið kom mjög vel út og ég hugsa að ég eigi eftir að hafa það oftar með asískum mat enda er það fljótlegt, ferskt og sterkt – ekki slæmir eiginleikar það. Ég tók því bara rólega í eldhúsinu en eins og svo oft áður þá fannst mér ég vera komin í tímaþröng undir rest. Ekki vanmeta það að tælenskur matur krefst snöggra handtaka og því er best að vera búin að taka allt til áður en kveikt er undir pottinum.

Það voru alls kyns asískar sérvörur í innihaldslista uppskriftarinnar þannig að ég dreif mig niður í Kínahverfið og í stærstu matvöruverslunina þar, Hong Kong Supermarket. Verslunin er mjög skemmtileg, þar geturðu keypt hin ótrúlegustu hráefni á mjög góðu verði og þannig búið til asískan mat sem bragðast eins og það sem maður fær yfirleitt bara á veitingahúsum. En verslunin brást mér illa í þetta sinn. Þeir áttu ekki fersk chili, engin límónulauf, og ekkert galangal. Ég leitaði á öllum stöðum sem mér datt í hug í Kínahverfinu klyfjuð innkaupapokum frá Hong Kong og spurði starfsfólk og götusala (sem flest talaði ekki ensku) með frekar ruglingslegu látbragði hvort þeir ættu þessar vörur og hvar ég gæti fengið þær. Enginn árangur. Ég endaði því í Wholefoods sem einungis áttu fersk chili en sögðust ekki hafa séð límónulauf í langan tíma. Þannig að ég fór heim með engifer í staðinn fyrir galangal og límónur í staðinn fyrir límónulauf.

Ég var frekar svekkt að vera ekki með þau hráefni sem áttu að vera í réttinum og þá sérstaklega að hafa ekki límónulaufin. Ég reif niður börk af einni límónu í staðinn fyrir að nota laufin til að fá eitthvað límónubragð í réttinn. Ég notaði líka engiferrót í staðinn fyrir galangal, en þau eru af sömu rótarættinni. Ég ákvað líka að vera ævintýraleg og keypti ferskan bambus til að hafa í réttinum en þegar ég var komin heim með hann þá fannst mér hann lykta eitthvað furðulega þannig að ég setti aðeins nokkur grömm af honum. (Sem betur fer því að nógu sterkt var bragðið af honum í réttinum þegar allt var tilbúið). Ég hugsa því að ég muni halda mig við að kaupa bambus úr áldós í framtíðinni. En rétturinn var gómsætur þrátt fyrir brasið og óheppnina. Spyrjið bara Elmar sem fékk sér þrisvar sinnum á diskinn (konunni hans til mikillar ánægju). Og eins og áður með þessa tælensku karrírétti þá er hægt að skipta út eða minnka innihald á sumum hráefnum fyrir svínakjöt, kjúklingakjöt eða annað grænmeti.


SJÁ UPPSKRIFTIR

Nóv 25

5 athugasemdir

Sesar salat

Bloggið mitt er búið að vera ansi dautt þennan mánuðinn. Það er nú eiginlega góðs viti (fyrir mig) því það þýðir að það er búið að vera nóg að gera og skemmtilegt að vera til. Ég fór í vikuheimsókn til Íslands og naut mín í fimbulkulda undir norðurljósum og kappklædd íslenskum lopa. Það skemmdi auðvitað ekki fyrir að geta farið aftur í gamla herbergið sitt og fá ljúffengan mat frá pabba og sitja að hvítvínsdrykkju fram á kvöld með múttu. Tíminn leið hratt og áður en ég vissi af var ég komin aftur upp í flugvél á leið vestur um haf. Lestarferðin frá flugvellinum var eiginlega frekar skemmtileg á milli þess sem ég hélt fast utan um allar töskur mínar, dottaði og vonaði að enginn myndi nýta tækifærið og hrifsa af mér allar eigur mínar. Konan við hliðina á mér í virtist samt hafa auga með mér á milli þess sem hún borðaði djúpsteiktan kjúkling og franskar upp úr handtöskunni sinni og þurrkaði sér í gamalt dagblað sem hún fann á lestargólfinu. Ég fékk samt ekki mikla hvíld því strax um morguninn stukkum við upp í rútu til Boston.

Boston var alveg yndisleg. Síðast þegar ég fór þangað (árið 2005) fékk ég svo skelfilega vondan mat (ef hægt er að kalla bragðlausan mat vondan). En, mér til mikillar ánægju, var það ekki tilfellið í þetta sinn. Við hittum mömmu, frænku og ömmu hans Elmars þar og áttum einstaklega skemmtilegar stundir yfir mat og drykk. Við fórum meðal annars á mjög góðan eþíópískan stað (engar myndir samt, því miður) og fengum að borða allskyns rétti með brauði (lesist: með höndunum) og reyndum að skola því niður með dísætu eþíópísku hunangsvíni. Ég held að þetta sé í allra fyrsta sinn sem ég klára ekki vín úr glasinu mínu. Svo fengum við okkur ostaköku á Cheesecake Factory og gæddum okkur á gufusoðnum humar síðasta kvöldið okkar. Ég get því auðveldlega mælt með matarferð til Boston.

En kannski ég fari að útskýra tildrög þessarar færslu. Ég mætti upp á John F. Kennedy flugvöll á leið til Íslands alltof snemma og alveg banhungruð eftir langa og óþægilega ,shuttle’ ferð. Af því tilefni ákvað ég að splæsa í mig einu salati á einni af okurbúllunum á vellinum (hvað er eiginlega málið með að leyfa manni bara að velja á milli McDonalds og einhverjum fáránlega dýrum og fremur mislukkuðum veitingastöðum?!). Ég ákvað að fá mér sesar salatið þeirra og þar sem ég var nú einu sinni svöng þá borgaði ég þó nokkra dollara í viðbót til að fá kjúkling á salatið. Ég átti eiginlega ekki til orð þegar ég fékk heilan romaine kálhaus með þremur risavöxnum brauðtengingum ofan á og grillaðan kjúkling með (a.m.k.) dagsgömlu, eiturþurrkuðu tómatsalsa. Ég gúffaði þetta auðvitað í mig en mér fannst þetta vera ansi langt frá því að vera góð útfærsla. Þannig að ég sór þess eið að ég myndi búa til gott sesar salat þegar ég væri komin aftur heim í eldhúsið mitt.

Ég leitaði vítt og breitt að uppskrift sem mér fannst ég ætti að geta treyst þegar ég mundi að Inga vinkona mín (matargúru með meiru) hafði mælt með uppskrift frá Jamie Oliver. Ég ákvað því að skella mér á hana og fiffaði hana aðeins lítillega til. Það var líka sumt í uppskriftinni sem gekk ekki alveg eins vel upp og Jamie vildi telja mér trú um. Brauðteningarnir urðu eiginlega bara blautir og óspennandi við það að liggja í fitunni af kjúklingnum og beikoninu þannig að ég dreifði þeim á bökunarpappír og skellti þeim aftur inn í ofn og eftir nokkrar mínútur urðu þeir stökkir og fínir. Þetta gæti samt hafa orsakast sökum þess að beikon hérna í Bandaríkjunum er alveg sjúklega feitt, hefði ég notað pancetta (eins og Jamie mælir með) þá hefði botninn á mótinu kannski ekki orðið svona mikill fitupollur. Séu þið (eða þeir sem þið eruð að elda fyrir) eitthvað smeykir við ansjósur þá mæli ég nú bara með að prófa það samt. Þegar ansjósurnar hafa verið marðar og blandaðar saman við créme fraiche, sítrónu og olíu þá hverfur sterka bragðið af þeim og þær gefa dressingunni fyllingu og gott saltbragð. (Sleppið því bara að segja hinum matvöndu frá því).

SJÁ UPPSKRIFT

Nóv 8

5 athugasemdir

3 einföld salöt

Ég er yfirleitt ein í kvöldmat einu sinni til tvisvar í viku. Sem gerir það að verkum að ég hreinlega nenni ekki að elda. Mig langar reyndar alltaf mest í hvítvín og súkkulaði en reynsla (og smá skammtur af skynsemi) hefur kennt mér að ég enda oftast í sykursjokki og með magapínu. Þannig að undanfarið hef ég búið mér til salat þegar ég er ein heima á kvöldin (og fæ mér súkkulaði í eftirmat – mjög fullorðins). Þessi salöt eru öll mjög fljótleg og (að mér finnst) virkilega ljúffeng. Þau eru líka sniðug í forrétt ef þið eruð svo grand á því að vera með margréttað. Caprese salatið er auðvitað klassískt og ég býst nú við að flestir þurfi ekki uppskrift að því, en ég ákvað samt að láta það fljóta með. Spínatsalatið með reykta laxinum er í uppáhaldi hjá mér og mér finnast sojaristuðu graskersfræin ómissandi. Ég ætla líka að fara að prófa að búa til asísk salöt við tækifæri og hlakka til að henda þeim inn á bloggið. Ó, og það besta við þessi salöt – lítið uppvask.

SJÁ UPPSKRIFTIR

Nóv 5

7 athugasemdir

Kanilsnúðar

Ég hef fjarlægt þessa færslu því að þessi kanilsnúðauppskrift var ekki nógu góð. Ég hef prófað aðra uppskrift sem gerir langbestu kanilsnúða sem ég hef nokkurn tímann fengið! Þið getið nálgast þá uppskrift hér. Þið munuð ekki sjá eftir að baka þá snúða.


← Older Entries
Newer Entries →