Skip to content

Maí 19

4 athugasemdir

Brúnur

Ég kvaddi litlu systur mína í dag eftir að hafa átt ævintýralega skemmtilega matar- og víndrykkjuviku á Manhattan. Það voru reyndar nokkrir (ehemm, flestir) dagar þar sem við flúðum heim í úrhellisrigningu með júmbóhvítvínsflösku undir handleggnum, hnerrandi og með skvamphljóð í skónum, en við gerðum okkar besta að láta það ekki á okkur fá.

Það var einmitt á einum slíkum rigningardegi sem ég skipaði Emblu undir sæng og píndi ofan í hana nokkra lítra af heitu tei, sem ég nýtti langþráð tækifæri til að búa til þessar brúnur (eða brownies eins og Kaninn kallar þær). Ég keypti bókina Baked um daginn og hef beðið eftir hentugum tíma til að baka eitthvað upp úr henni. Þessi uppskrift er talin vera besta brúnuuppskrift í Bandaríkjunum og hún sveik mig ekki. Kakan er dökkbrún og hefur mikið súkkulaðibragð, espressóduftið gefur henni örlítið biturt bragð og gerir það að verkum að brúnubitarnir eru alls ekki of sætir.

Baked er bakarí í Red Hook hverfinu í Brooklyn og mig hefur lengi langað að fara þangað til þess eins að smakka þessar brúnur. Ég hef ekki látið það eftir mér þar sem það er ótrúlega mikið vesen að komast þangað og ennþá erfiðara að komast aftur heim (engin hringferð í boði hér). Og þar með eru leiðindin ekki uptalin því bakaríið er einnig í sama útnára og IKEA verslunin og eins þakklát og ég er fyrir það ágæta framlag Svía, þá vekur það óhjákvæmilega ömurlegar tilfinningar að þurfa að endurupplifa ferðalög okkar þangað.

Það styttist reyndar óðum í að ég eigi stutt stopp á Skerinu og maginn á mér fer í hnút í hvert skipti sem ég kíki á veðurspána. Næturfrost og snjór í Esjuhlíðum? Bjakk og nei takk! Þið kippið þessu í liðinn áður en ég lendi. Ég vil ekki þurfa að snúa við.

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 17

5 athugasemdir

Mojito með sítrónugrasi

Systir mín er í heimsókn. Þetta er reyndar ekki í fyrsta sinn sem hún kemur til okkar í heimsókn en hún virðist alltaf eiga því óláni að fagna að hitta á afskaplega leiðinlegt veðurtímabil í borginni. Þegar hún kom fyrst til okkar þá var svo mikill fimbulkuldi að það þurfti járnvilja til að vera úti í lengri tíma. Í þetta skipti hefur eitt risastórt rigningarský hangið yfir okkur og sólin hefur ekki látið sjá sig frá deginum sem hún lenti á flugvellinum. Við örkum því göturnar í bleytu og kulda, skýlum okkur undir regnhlíf og reynum að láta veðrið ekki á okkur fá. Ég var samt alveg búin að fá nóg um daginn og ákvað því að búa til sumarhanastél handa okkur systrunum – svona til að búa til smá blekkingu um að sumarið væri í raun að gægjast inn til okkar.

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 9

12 athugasemdir

Döðlukaka með heitri karamellusósu

Þessi réttur er breskur að uppruna og er kallaður þar syðra ,,sticky toffee pudding“.  Þótt Bretarnir séu nú ekki beint þekktir fyrir góða hefðbundna matargerð (viðhorf sem ég verð bara að vera algjörlega ósammála) þá ætti enginn að geta neitað því að þessi eftirréttur hreint dásamlegur og einstaklega vel heppnaður sem slíkur. Kakan er borin fram heit og er þung í sér og syndsamlega mjúk, karamellusósan er rík og sæt með eilítri seltu. Ég hef reyndar aldrei fengið eins góð viðbrögð við nokkru sem ég hef búið til. Fólk stundi, ummaði og a-aði og diskarnir voru nánast sleiktir.

Ég fékk þá flugu í höfuðið að prófa að búa til útgáfu af þessum eftirrétti þegar við vorum í Boston. Við fórum á mjög góðan veitingastað eitt kvöldið og ég stóðst ekki þá freistingu að panta mér köku til að fullkomna máltíðina. Ég og tengdamamma áttum svo erfitt með að hemja okkur og kepptumst við að dýfa skeiðinni ofan í kökuna og skrapa eins mikið af heitu karamellusósunni með og hægt var.

Þessi eftirréttur verður brátt klassískur á okkar heimili og ég býst við að heita karamellusósan verði einnig kokkuð upp reglulega til að fylgja hversdagslegum vanilluís.

Má bjóða einhverjum í mat?

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 8

9 athugasemdir

Vesturheimsborgari með kartöflubátum

Ég var búin að ákveða að búa til quiche í gærmorgun. Svo ákveðin var ég að ég gerði lúsarleit að quicheformi í Brooklyn og í efri vesturbæ Manhattan. En ég átti ekki erindi sem erfiði. Það er eins og enginn í þessari borg búi til quiche eða hafi áhuga á slíkum formum. Sem ég á reyndar erfitt með að trúa, kannski eru bara allir að búa til franskan mat þessa dagana. Ég kom heim stúrin og ágætlega foj út í heiminn og fór að fletta nýjum uppskriftum í leit að hentugri innblæstri. Eins og svo oft áður tók ég fram bókina Jamie’s Dinners og rakst á uppskrift sem ég hafði merkt við fyrir löngu síðan – hamborgari með kartöflubátum. Elmar var yfir sig hrifinn (enda er hann svolítið kjötsveltur, grey karlinn) og við skrifuðum innkaupalista og fórum í leiðangur í Whole Foods þar sem hálfur heimurinn virtist saman kominn.

Við vorum svo heppin að finna nautahakk frá bónda sem sprautar ekki hormónum í dýrin sín og leyfir þeim að bíta alvöru gras út í haga, án þess að þurfa að borga morðfjár fyrir pundið. Við fylltum kerruna af alls kyns meðlæti, drykkjum og grænmeti og röltum heim í fallegu vorveðri. Við tók mikil eldamennska þar sem við stóðum sveitt yfir pottum og pönnum meðan ofninn hitaði íbúðina meira en æskilegt var. Og útkoman var himnesk! Hamborgarinn hafði sérstakt kúmenbragð og við hlóðum hann með osti, gráðosti, steiktum sveppum, lauk, tómötum, avókadó og (auðvitað) beikoni. Kartöflubátarnir voru fullkomnir, stökkir að utan en mjúkir að innan og sáraeinfaldir í undirbúningi. Og verandi þau heimsklassahjón sem við erum þá var auðvitað drukkið rauðvín með.

Kannski ég og heimurinn förum að finna réttan takt aftur.

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 6

6 athugasemdir

Skýjað límonaði

Sumir dagar eru betri en aðrir. Ekki aðeins líður mér eins og fósturland mitt hafi sturlast í einhverri sæluvímu yfir dauða ákveðins hryðjuverkamanns heldur finnst mér ég einhvern veginn ekki ganga í takt við heiminn. Það er eins og ég þurfi að endurstilla sjálfa mig og finna nýja sveiflu. Og þess vegna er sumarið einstaklega hjálplegur tími, því hver getur verið dapur í lengri tíma þegar sólin skín og léttir kjólar hafa verið þvegnir og hengdir upp í skáp?

Það er því við hæfi, að ég held, að birta uppskrift að límonaði. Drykkur sem er súr en sætur á sama tíma og fylgir óumræðilega vaxandi sól og hita. Ég er auðvitað alveg sjúk í sítrónur og fæ ósjálfrátt áhuga á öllum uppskriftum sem nota þær, þá sérstaklega þegar heilar sítrónur eru notaðar. Þegar ég sá að Nígella á uppskrift að límonaði sem notar heilar sítrónur og sódavatn þá varð ég strax heilluð. Ég vil árétta að magn sykurs í uppskriftinni er aðeins viðmið. Mér finnst límonaðið mitt best súrt en best er að smakka sig áfram og finna það sætumagn sem hentar manni sjálfum. Auðvitað má svo gera sér dagamun og sulla smá áfengi af eigin vali saman við.

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 2

7 athugasemdir

Smákökur með höfrum og súkkulaðibitum

Ég ætti eiginlega að búa í litlum bæ. Litlum bæ þar sem fólk væri endalaust að kíkja inn í kaffi og með því. Þá gæti ég bakað eins oft og mikið og mig langar venjulega til að gera án þess að þurfa að hafa áhyggjur af því að a) enginn borðar öll ósköpin eða b) ég og Elmar borðum allt klabbið og hættum að passa í fötin okkar.

Ég fékk óvænt frí í vinnunni í dag. Ég sá fyrir mér að ég gæti legið úti á svölum, borðað frostpinna og drukkið í mig sólargeislana. En í dag er skýjað. Og rigningarlegt. Og frekar kalt. Þannig að ég ákvað að gera það næstbesta – baka. Og þetta er nákvæmlega ástæðan fyrir því að ég ætti að búa í litlum bæ. Því í staðinn fyrir að baka lítinn skammt af smákökum eða brauði þá bakaði ég svona 60 stykki af smákökum og álíka mikið af kanilsnúðum. Ég er nokkuð viss um að Elmar eigi eftir að koma heim á eftir og gera stólpagrín að mér, enda segir hann að það mætti halda að ég sé að reka fimm manna heimili miðað við matar- og kökuskammtana sem koma úr eldhúsinu.

Ég var búin að einsetja mér að baka bara kanilsnúða en þegar ég fór að skoða uppskriftir á netinu þá rakst ég á þessa girnilegu smákökuuppskrift og ég stóðst hreinilega ekki mátið. Ég breytti henni aðeins, sleppti hnetunum (því þær kostuðu offjár úti í búð) og jók aðeins magnið af höfrum í staðinn. Þegar fyrsta platan kom út úr ofninum þá stóð ég við eldhúsvaskinn, þambaði mjólk og hámaði í mig nokkrar heitar smákökur. Kökurnar eru stökkar á hliðunum og mjúkar að innan, hafrarnir gefa þeim svolítið bit og súkkulaðið gerir gæfumuninn, sérstaklega þegar kökurnar eru enn heitar og súkkulaðið er bráðið.

SJÁ UPPSKRIFT

← Older Entries
Newer Entries →