Skip to content

Posts from the ‘Sítróna’ Category

Maí 24

3 athugasemdir

Formkökur með telaufum og sítrónukremi

Ég er lasin. Enn og aftur. Ég vil kenna þessu rigningarveðri og hitaflökti um ástand heilsu minnar en einhvern veginn held ég að óhófleg víndrykkja, léttur klæðnaður og lýsisleysi sé líklegri útskýring. Þannig að ég er búin að vera inni við síðustu daga, drekkandi heitt te í lítratali, dreifandi snýtubréfi um alla íbúð eins og mér sé borgað fyrir það og farin að skipuleggja máltíðir út frá því sem eftir situr í ísskápnum. En í gær var aðgerðaleysið að gera út af við mig. Ég ákvað því að baka. Ég þrívafði hlýjasta treflinum um hálsinn á mér, dró á mig regnstígvélin og hóstaði alla leiðina upp í búð.

Það greip mig nefnilega löngun að prófa formkökur kryddaðar með Earl Grey telaufum og smyrja telaufs-sítrónusmjörkremi yfir þær. Og þær eru góðar. Mjög góðar. Kakan er létt í sér, mjúk og tekeimurinn læðist aftan að manni eftir að munnbitinn hefur runnið niður. Kremið er sætt (ég hef minnkað sykurmagnið í uppskriftinni) en sítrónan vegur upp á móti með sýrunni. Smakkið samt kremið til meðan þið bætið sykrinum saman við og finnið það sætumagn sem hentar ykkur best. Það er alltaf hægt að þykkja kremið með smá hveiti ef þess þarf.

Kökurnar eru svo sérstaklega góðar með heitu tei og útsýni á úrhellisrigningu fyrir utan gluggann.

Annars verð ég komin aftur ,heim’ eftir nokkra daga. Og þrátt fyrir veðurspá, eldgos, öskuský, kuldaköst og niðurdrepandi fréttir úr sveitum Íslands þá verð ég að trúa því að nú breytist allt og að Reykjavík muni taka á móti mér með þeirri sumarfegurð sem einkennir hana í mínum huga. Þessi von mín jókst um helming þegar ég rakst á nokkrar línur eftir  Tómas Guðmundsson í dag.

Gríptu dagsins dýra bikar.

Drekktu örugg lífsins vín.

Nóttin bíður björt og fögur.

Borgin ljómar. Sólin skín.

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 6

6 athugasemdir

Skýjað límonaði

Sumir dagar eru betri en aðrir. Ekki aðeins líður mér eins og fósturland mitt hafi sturlast í einhverri sæluvímu yfir dauða ákveðins hryðjuverkamanns heldur finnst mér ég einhvern veginn ekki ganga í takt við heiminn. Það er eins og ég þurfi að endurstilla sjálfa mig og finna nýja sveiflu. Og þess vegna er sumarið einstaklega hjálplegur tími, því hver getur verið dapur í lengri tíma þegar sólin skín og léttir kjólar hafa verið þvegnir og hengdir upp í skáp?

Það er því við hæfi, að ég held, að birta uppskrift að límonaði. Drykkur sem er súr en sætur á sama tíma og fylgir óumræðilega vaxandi sól og hita. Ég er auðvitað alveg sjúk í sítrónur og fæ ósjálfrátt áhuga á öllum uppskriftum sem nota þær, þá sérstaklega þegar heilar sítrónur eru notaðar. Þegar ég sá að Nígella á uppskrift að límonaði sem notar heilar sítrónur og sódavatn þá varð ég strax heilluð. Ég vil árétta að magn sykurs í uppskriftinni er aðeins viðmið. Mér finnst límonaðið mitt best súrt en best er að smakka sig áfram og finna það sætumagn sem hentar manni sjálfum. Auðvitað má svo gera sér dagamun og sulla smá áfengi af eigin vali saman við.

SJÁ UPPSKRIFT

Feb 27

7 athugasemdir

Sítrónupasta með rjóma, beikoni og basilíku

Ég er gripin sítrónuæði. Það eina sem mig langar virkilega til að borða er sítrónubragðbættur matur. Í hvert skipti sem ég rekst á uppskrift á netinu sem notar sítrónur þá langar mig strax til að hlaupa út í búð, kaupa í réttinn og borða á við þrjá. Sem er einmitt nákvæmlega það sem ég gerði þegar ég sá þessa uppskrift á smitten kitchen um daginn.

Þetta er ekki í fyrsta skipti sem ég bý til sítrónupasta (sjá hér) en mig langaði til að breyta aðeins út frá uppskriftinni á SK til að gera réttinn aðeins saðsamari og vetrarlegri (því það er víst ennþá vetur, því miður). Ég ákvað því að skera niður smá beikon og steikja það með – enda er pasta, rjómi og beikon guðdómleg blanda. Ég var mjög ánægð með útkomuna en fyrir þá sem fá hroll yfir beikoni (af grænmetisætuástæðum eða bara af óskiljanlegum ástæðum) þá er rétturinn mjög góður beikonlaus.

SJÁ UPPSKRIFT

Feb 17

2 athugasemdir

Sítrónubitar

Ég elska sítrónur. Ég elska þær svo mikið að ef ég mætti bara velja mér einn ávöxt til matar það sem eftir væri þá yrðu sítrónur fyrir valinu. Þær eru svo ferskar, fallegar og gular. Þær eru frábærar í mat, bakstur, svaladrykki (bjór og hanastél auðvitað meðtalin) og mér finnast þær gómsætar einar og sér. Það skemmir heldur ekki fyrir að þær eru sérstaklega góðar á veturnar og vorin og gefa fögur fyrirheit um hlýrri og betri daga.

Snillingurinn David Lebovitz var að setja þessa uppskrift inn á bloggið sitt í dag og ég var varla búin með færsluna þegar ég var komin í yfirhöfn og vettlinga og hljóp við fót, full af kvefi og hálsbólgu, út í matvöruverslunina á horninu. Það sem mér finnst sérstaklega sniðugt við uppskriftina hans er að hann notar heila sítrónu – aldinkjöt, safa og börk – þannig að sítrusbragðið kemur mjög sterkt fram. Botninn er einfaldur en hæfilega stökkur og vanillan gefur honum smá karakter.

Lebovitz tekur sérstaklega fram að best er að nota lífræna sítrónu. Ég held reyndar að þær séu ekki fluttar inn til Íslands vikulega og auðvitað er hægt að nota ólífræna sítrónu í staðinn. Þegar ég var að skera mína í sundur og hreinsa fræin þá tók ég eftir að það var sérstaklega mikið af hvíta efninu sem liggur á milli kjötsins og barkarins. Þetta er bitrasti hluti sítrónunnar þannig að ég skar aðeins af því frá við endana til öryggis.

Sítrónubitarnir geymast í ca. 3 daga ef þeir eru geymdir við stofuhita. Það er líka hægt að frysta þá en þá þarf að leyfa þeim að þiðna alveg áður en þeir eru bornir fram, ekki setja þá í örbylgjuna. Það er svo mjög fallegt að skreyta bitana með smá flórsykri. Þessir bitar eru örugglega mjög góðir sem eftirréttur – þeir eru svo ferskir og ágætlega léttir í maga.


SJÁ UPPSKRIFT

Jan 21

5 athugasemdir

Sítrónumöffins með birkifræjum

Í dag er víst Bóndadagurinn og ég vildi óska að ég gæti sagt að ég bakaði þessi dýrindis möffins í tilefni þess en ekki vegna þess að eldamennskan í gærkvöldi fór aðeins úr böndunum. Ég ætlaði að vera einstaklega húsleg í gær og tæklaði svínakjötsrétt úr nýju japönsku kokkabókinni sem minn heittelskaði gaf mér í jólagjöf. Ég gerði allt eftir bókinni og útkoman var ljúffeng (færsla væntanleg) nema ég hefði kannski átt að pæla í því að eldhúsið er viftu- og gluggalaust áður en ég fór að steikja sojamarinerað kjöt á sjóðandi heitri wokpönnu. Í stuttu máli þá lagðist blindþoka yfir alla íbúðina og skildi eftir sig sterka brælu af svínakjöti og soja. Sem væri allt í lagi nema íbúðin okkar er bara með glugga á einni hlið (s.s. engin gegnumtrekkur í boði) og er bara eitt lítið rými (við eiginlega sofum í eldhúsinu). Þannig að þrátt fyrir að skilja alla glugga eftir galopna allt kvöldið og hálfa nóttina þá var ennþá megn lykt þegar við skriðum á fætur í fimbulda í morgun. Og það er þess vegna sem ég ákvað að koma bökunarlykt inn í íbúðina til að bæta ástandið. Og til að gleðja Elmar auðvitað.

Annars lagðist ég í smá rannsóknir til að komast að því hvaðan ,,poppy seeds“ koma. Þetta eru birkifræ, nánar tiltekið blá birkifræ, og það er hægt að kaupa þau meðal annars (ta-da!) í Tiger. Ég keypti mín reyndar dýrum dómi í Whole Foods því ég nennti hreinlega ekki að fara niður í Chinatown til þess eins að vaða slabbið upp að hnjám og reyna að pota mér áfram í gegnum mannþvöguna á Canal Street svo ég gæti sparað nokkra dali. Annars er ég að elska svona birkifræ í bakstur og þau eru sérstaklega falleg í þessum fölgulu múffum. Kremið er sykursprengja þannig að ef þið eruð á móti slíkum lúxus (eða fáið hjartsláttatruflanir eins og ég) þá myndi ég bara sleppa því.

 

SJÁ UPPSKRIFT

Okt 16

6 athugasemdir

Ofnsteiktur kjúklingur með sítrónu, kartöflum og beikoni

Það er alveg ótrúlega margt sem hægt er að gera ókeypis, eða að minsta kosti mjög ódýrt, í New York. Eitt af því skemmtilegra er að fara í ferjuna sem siglir á milli Manhattan og Staten Island (ókeypis), kaupa bjór í veitingasölunni (ódýrt), skella sér út á dekk og  verða vitni að fínasta útsýni yfir suðurodd Manhattan og njóta þess að sigla fram hjá Frelsisstyttunni með bauk í annarri og flögupoka í hinni.

Það er orðið hvasst og kalt hjá okkur og þá er alltaf gott að hafa afsökun til að hanga inni í eldhúsi að dedúa við góðan, hægeldaðan kvöldmat. Ég rakst á þessa uppskrift í bók eftir Jamie Oliver og hef bara breytt henni lítillega. Mér finnst mjög gott að nudda smjöri á milli bringukjöts og húðar til að forða því að bringan verði of þurr. Þessi uppskrift er alveg frábær (lofa!). Sítrónubragðið er mjög áberandi í bringukjötinu og beikonið er ó-svo gott með bæði kartöflunum og kjúklingakjötinu. Ég prófaði (í fyrsta sinn) að nota lífrænan hvítlauk sem kemur beint frá bóndabýli rétt fyrir utan borgina og hann var alveg magnaður. Rifin voru mjög stór og í þessum eina lauk voru aðeins fjögur rif. Ef kjúklingurinn ykkar er aðeins minni eða stærri heldur en sá í þessari uppskrift þá er bara gott að miða við að fyrir hvert kíló af kjúklingi þá þarf að elda hann í 40-45 mínútur. Mér fannst eiginlega of mikið magn af kartöflum í réttinum, þannig að ef þið fáið það á tilfinninguna að þetta sé of mikið af kartöflum fyrir ykkar smekk…þá er það líklega rétt. Ég geri mér líka grein fyrir því að myndin hér að neðan er ef til vill ekki sú lystugasta í þessum sarpi en það gerir réttinn ekki verri.

SJÁ UPPSKRIFT

« Eldri færslur
Nýrri færslur »