Skip to content

Posts from the ‘Kaka’ Category

Afmæliskaka

Ég varð árinu eldri í gær og eyddi deginum í eldhúsinu en kvöldinu með nokkrum af bestu og uppáhaldsvinum mínum í skemmtilegu matarboði í Vatnsendahverfinu. Það er nefnilega ekki hlaupið að því að finna tíma til að hittast öll saman og því þótti mér óendanlega vænt um að fá heila kvöldstund í víndrykkju, grill, át og spjall. Með okkur var tveggja ára snillingur (hæ Kári!) sem lék við fingur sér og klukkaði okkur á víxl í stórfiskaleik á milli þess sem hann dýfði appelsínusneiðum í tómatsósu og át með bestu lyst. Kósýheitin voru alveg í hámarki.

Og auðvitað bakaði ég afmælisköku handa sjálfri mér. Og það ætti ekki að koma neinum (þ.e. þeim sem þekkja mig og þeim lesa þetta blogg reglulega) að ég bjó til eitt stykki sítrónubombu í tilefni dagsins. Ég hafði séð þessa hnallþóru á smitten kitchen fyrir löngu síðan og hef beðið eftir réttu tilefni í marga mánuði. Kakan er tímafrek en það er hægt að undirbúa allt nema kremið nokkrum dögum áður. Botnana má setja í frysti (eftir að þeir hafa náð stofuhita) og geyma í 2 vikur og sítrónumaukið geymist í kæli í viku. 

Ég verð reyndar að viðurkenna að sítrónumaukið olli mér töluverðum vandræðum og heilabrotum. Ég bjó það til daginn sem ég setti kökuna saman og bölvaði því milli samanbitinna tanna að hafa ekki haft vit á því að hafa gert það a.m.k. deginum áður. Það vildi bara alls ekki þykkna! Ég setti það inn í ísskáp, tók það út aftur, setti það yfir sjóðandi vatn, hrærði eins og ég ætti lífið að leysa, setti það inn í frysti, skellti matarlími í það en það náði samt ekki að þykkna nægilega mikið. Blandan sem varð eftir og situr í ísskápinum í dag er samt þykk og mun nærri því sem ég held að maukið eigi að vera.

Ég virðist samt hafa verið ein um að lenda í vandræðum með maukið – ef ég á að taka mark á athugasemdakerfinu hjá smitten kitchen. Það er tvennt sem ég held að hafi farið úrskeiðis hjá mér. Ég held að ég hafi ekki verið með maukið yfir hita nógu lengi til að byrja með og leyfði því þannig ekki þykkna nægilega, en blandan á að vera álíka þykk og hollandaisesósa á þeim tímapunkti. Svo þykkist maukið þegar það kólnar og því meiri tíma sem þú getur gefið því í kælinum, því betra. Annars get ég líka bent á þesssa sítrónumauksuppskrift ef þið viljið prófa aðra, en Joy of Baking klikkar sjaldnast.

Kremið var samt mun einfaldara og hitamælirinn er í raun óþarfur þó að mér hafi fundist mjög gott að styðjast við hann. Ef þið eruð ekki með hitamæli við hendina þá má þeyta í staðinn á lægstu stillingu í ca. 3 mínútur eða þar til blandan er farin að þykkna. Aukið svo hraðann og þeytið í 5 mínútur og  blandan á að byrja að þykkjast verulega í þeim tíma.

Kakan var virkilega góð! Hún stóðst allar mínar væntingar og mér fannst sætleiki kremsins passa afskaplega vel við súrt bragð sítrónumauksins. Ég skemmti mér líka við að kveikja aðeins í kreminu með crème brûlée kveikjara. 

SJÁ UPPSKRIFT

Formkökur með telaufum og sítrónukremi

Ég er lasin. Enn og aftur. Ég vil kenna þessu rigningarveðri og hitaflökti um ástand heilsu minnar en einhvern veginn held ég að óhófleg víndrykkja, léttur klæðnaður og lýsisleysi sé líklegri útskýring. Þannig að ég er búin að vera inni við síðustu daga, drekkandi heitt te í lítratali, dreifandi snýtubréfi um alla íbúð eins og mér sé borgað fyrir það og farin að skipuleggja máltíðir út frá því sem eftir situr í ísskápnum. En í gær var aðgerðaleysið að gera út af við mig. Ég ákvað því að baka. Ég þrívafði hlýjasta treflinum um hálsinn á mér, dró á mig regnstígvélin og hóstaði alla leiðina upp í búð.

Það greip mig nefnilega löngun að prófa formkökur kryddaðar með Earl Grey telaufum og smyrja telaufs-sítrónusmjörkremi yfir þær. Og þær eru góðar. Mjög góðar. Kakan er létt í sér, mjúk og tekeimurinn læðist aftan að manni eftir að munnbitinn hefur runnið niður. Kremið er sætt (ég hef minnkað sykurmagnið í uppskriftinni) en sítrónan vegur upp á móti með sýrunni. Smakkið samt kremið til meðan þið bætið sykrinum saman við og finnið það sætumagn sem hentar ykkur best. Það er alltaf hægt að þykkja kremið með smá hveiti ef þess þarf.

Kökurnar eru svo sérstaklega góðar með heitu tei og útsýni á úrhellisrigningu fyrir utan gluggann.

Annars verð ég komin aftur ,heim’ eftir nokkra daga. Og þrátt fyrir veðurspá, eldgos, öskuský, kuldaköst og niðurdrepandi fréttir úr sveitum Íslands þá verð ég að trúa því að breytist allt og að Reykjavík muni taka á móti mér með þeirri sumarfegurð sem einkennir hana í mínum huga. Þessi von mín jókst um helming þegar ég rakst á nokkrar línur eftir  Tómas Guðmundsson í dag.

Gríptu dagsins dýra bikar.

Drekktu örugg lífsins vín.

Nóttin bíður björt og fögur.

Borgin ljómar. Sólin skín.

SJÁ UPPSKRIFT

Brúnur

Ég kvaddi litlu systur mína í dag eftir að hafa átt ævintýralega skemmtilega matar- og víndrykkjuviku á Manhattan. Það voru reyndar nokkrir (ehemm, flestir) dagar þar sem við flúðum heim í úrhellisrigningu með júmbóhvítvínsflösku undir handleggnum, hnerrandi og með skvamphljóð í skónum, en við gerðum okkar besta að láta það ekki á okkur fá.

Það var einmitt á einum slíkum rigningardegi sem ég skipaði Emblu undir sæng og píndi ofan í hana nokkra lítra af heitu tei, sem ég nýtti langþráð tækifæri til að búa til þessar brúnur (eða brownies eins og Kaninn kallar þær). Ég keypti bókina Baked um daginn og hef beðið eftir hentugum tíma til að baka eitthvað upp úr henni. Þessi uppskrift er talin vera besta brúnuuppskrift í Bandaríkjunum og hún sveik mig ekki. Kakan er dökkbrún og hefur mikið súkkulaðibragð, espressóduftið gefur henni örlítið biturt bragð og gerir það að verkum að brúnubitarnir eru alls ekki of sætir.

Baked er bakarí í Red Hook hverfinu í Brooklyn og mig hefur lengi langað að fara þangað til þess eins að smakka þessar brúnur. Ég hef ekki látið það eftir mér þar sem það er ótrúlega mikið vesen að komast þangað og ennþá erfiðara að komast aftur heim (engin hringferð í boði hér). Og þar með eru leiðindin ekki uptalin því bakaríið er einnig í sama útnára og IKEA verslunin og eins þakklát og ég er fyrir það ágæta framlag Svía, þá vekur það óhjákvæmilega ömurlegar tilfinningar að þurfa að endurupplifa ferðalög okkar þangað.

Það styttist reyndar óðum í að ég eigi stutt stopp á Skerinu og maginn á mér fer í hnút í hvert skipti sem ég kíki á veðurspána. Næturfrost og snjór í Esjuhlíðum? Bjakk og nei takk! Þið kippið þessu í liðinn áður en ég lendi. Ég vil ekki þurfa að snúa við.

SJÁ UPPSKRIFT

Döðlukaka með heitri karamellusósu

Þessi réttur er breskur að uppruna og er kallaður þar syðra ,,sticky toffee pudding“.  Þótt Bretarnir séu nú ekki beint þekktir fyrir góða hefðbundna matargerð (viðhorf sem ég verð bara að vera algjörlega ósammála) þá ætti enginn að geta neitað því að þessi eftirréttur hreint dásamlegur og einstaklega vel heppnaður sem slíkur. Kakan er borin fram heit og er þung í sér og syndsamlega mjúk, karamellusósan er rík og sæt með eilítri seltu. Ég hef reyndar aldrei fengið eins góð viðbrögð við nokkru sem ég hef búið til. Fólk stundi, ummaði og a-aði og diskarnir voru nánast sleiktir.

Ég fékk þá flugu í höfuðið að prófa að búa til útgáfu af þessum eftirrétti þegar við vorum í Boston. Við fórum á mjög góðan veitingastað eitt kvöldið og ég stóðst ekki þá freistingu að panta mér köku til að fullkomna máltíðina. Ég og tengdamamma áttum svo erfitt með að hemja okkur og kepptumst við að dýfa skeiðinni ofan í kökuna og skrapa eins mikið af heitu karamellusósunni með og hægt var.

Þessi eftirréttur verður brátt klassískur á okkar heimili og ég býst við að heita karamellusósan verði einnig kokkuð upp reglulega til að fylgja hversdagslegum vanilluís.

Má bjóða einhverjum í mat?

SJÁ UPPSKRIFT

Gulrótakaka

Dagarnir eru loksins orðnir lengri, sólríkari og hlýrri í borginni okkar. Tré og blóm keppast við að springa út í grænu, bleiku og hvítu og með því fylgir ógnaralda af ferðamönnum sem þyrpast eins og maurar í kringum helstu söfn og mannvirki. Við hjónin ákváðum að nýta tilefnið og fara í lautarferð í Miðgarð með vinum okkar til að halda upp á sumarkomu og (tada!) tveggja ára brúðkaupsafmælið okkar. Og þar sem við héldum enga veislu og vorum með lítið húllumhæ á brúðkaupsdaginn sjálfan þá er auðvitað tilvalið að vera svolítið grand á afmælinu.

Ég komst að því fyrir mjög stuttu að uppáhaldskakan hans Elmars er gulrótakaka. Ég veit ekki alveg hvernig þetta hefur farið fram hjá mér (enda mjög mikilvæg staðreynd) þannig að gulrótakaka var því bökuð í tilefni dagsins og skreytt með tölunni 2 (stundum má maður vera pínu væmin sko). Ég skoðaði örugglega tíu gulrótakökuuppskriftir en var alveg óviss þar til Inga Þórey vinkona mín benti mér á uppskrift frá móður sinni. Þessi uppskrift notar minna krydd en flestar aðrar uppskriftir sem ég rambaði á og er þétt í sér, svolítið blaut og ótrúlega góð. Ég bætti við örlitlu múskati og setti einnig lyftiduft í kökuna þar sem ég var að baka tveggja hæða köku og vildi fá smá meiri lyftingu. Það er hægt að sleppa lyftiduftinu alfarið og nota í staðinn 2 tsk af matasóda. Kakan er frábær og var borðuð upp til agna í garðinum af mikilli lyst.

SJÁ UPPSKRIFT

Guinness- og súkkulaðimöffins

Jæja, ég lofaði ykkur fleiri Guinnessuppskriftum. Guinness er nefnilega ekki bara góður í kjötkássur heldur er hann líka mjög góður í súkkulaðikökur(!). Ég er búin að vera svo spennt fyrir að búa til þessi möffins að þegar ég vaknaði í morgun með flensu þá datt mér ekki í hug að hætta við áform mín. Ég vafði trefli um hálft andlitið á mér (til að hræða ekki börnin með draugslegu útliti mínu), setti á mig sólgleraugu og dró fæturnar á eftir mér upp í búð. Eftir á að hyggja hef ég örugglega verið einstaklega vafasöm í útliti og það útskýrir kannski af hverju starfsmaður í búðinni virtist alltaf eiga erindi í þær hillur sem ég var að seilast í.

En aftur að uppskriftinni. Þessi uppskrift er upprunalega kaka sem ég hef venjulega sett súkkulaðikrem á. Og hún er furðanlega góð! Ég var ekki alveg viss í fyrsta skipti sem ég bjó hana til og átti svolítið erfitt með að ímynda mér hvernig Guinness, sýrður rjómi og súkkulaði myndu bakast saman. En hún kom mér skemmtilega á óvart. Ég ákvað samt, þar sem dagur heilags Patreks nálgast óðum, að búa til möffins úr uppskriftinni og hafa hvítt krem ofan á. Möffinsin eru mjög góð og heppnast alveg ljómandi vel eins og kakan en ég verð því miður að viðurkenna að kremið sem ég bjó til var alltof sætt – þannig að uppskriftin mun ekki fylgja hér að neðan. Ef þið vitið um góða uppskrift af hvítu kremi þá hvet ég ykkur til að nota hana en ég held samt sem áður að þessi kaka sé best með súkkulaðikremi og bökuð í hringlaga formi með gati í miðjunni. Á smitten kitchen (notið tengil að neðan) er uppskrift að viskíkremi sem ég hef ekki prófað sjálf en hljómar mjög spennandi með þessum kökum.

SJÁ UPPSKRIFT