Við höfum fengið marga góða gesti til okkar undanfarið og sökum þess hef ég ekki sett inn neinar færslur undanfarið. Á móti kemur er að tölvan mín er að verða sneisafull af uppskriftum og myndum af réttum sem bíða þess að rata á netið. Það ætti líka að færast smá hasar í eldamennskuna hjá mér því að pabbi minn elskulegur (sem var einn af gestum okkar) gaf mér margt nýtt í eldhúsið þar á meðal handknúna pastavél(!). Ég er reyndar ekki búin að nota hana ennþá en ég hlakka mikið til og auðvitað læt ég ykkur vita hvort ég geti notað vélina án þess að leggja eldhúsið í rúst.
Ég er búin að vera alveg háð þessari uppskrift í rúmt ár. Hún er einstaklega fljótleg og það er hægt að breyta henni auðveldlega eftir því hvað er til í ísskápnum. Ef þú átt afgangskjöt frá því deginum áður þá getur þú rifið það niður og notað það sem fyllingu ásamt osti (sem verður alltaf að vera með svo að þær límist saman), lauk, jalapeno í krukku og í raun hverju sem þér dettur í hug. Ég sá fyrst quesadillur með hráskinku í bókinni hennar Nígellu (Nigella með hraði) og þó að hráskinkan er dýr þá verða quesadillurnar alveg ómótstæðilega góðar. Á myndinni hér fyrir neðan hef ég notað tvær hráskinkur á hverja tortillu en það er auðvitað hægt að spara skinkuna og nota bara eina sneið. Það er líka mjög gott að nota kóríander í fyllinguna til að hressa aðeins upp á ostinn og kjötið.
Ég læt líka fylgja með uppskrift að guacamole. Ég veit ekki með ykkur en mér finnst guacamole úr krukku alveg hrikalega óspennandi. Þetta er yfirleitt ljósgrænt bragðlaust sull sem á ekkert skylt við ferskt guacamole. Fólk hefur reyndar ólíkar skoðanir um hvernig ferskt guacamole á að vera, sumir vilja hafa það alveg kekkjalaust en aðrir (ég þar á meðal) vilja hafa það gróft með greinilegum tómat- og laukbitum. Það sem þarf að passa mjög vel þegar guacamole er blandað er að öll hráefni séu fersk og að avókadóinn sé alveg þroskaður. Avókadóinn dökknar hratt og þess vegna verður maður að búa til guacamole stuttu áður en það er borið fram. Til þess að forðast snertingu við súrefni þá er gott að setja plastfilmu yfir skálina.
Þetta er ekki í fyrsta skipti sem ég bý til sítrónupasta (sjá hér) en mig langaði til að breyta aðeins út frá uppskriftinni á SK til að gera réttinn aðeins saðsamari og vetrarlegri (því það er víst ennþá vetur, því miður). Ég ákvað því að skera niður smá beikon og steikja það með – enda er pasta, rjómi og beikon guðdómleg blanda. Ég var mjög ánægð með útkomuna en fyrir þá sem fá hroll yfir beikoni (af grænmetisætuástæðum eða bara af óskiljanlegum ástæðum) þá er rétturinn mjög góður beikonlaus.
Eldað í Vesturheimi 