Skip to content

Posts from the ‘Bakstur’ Category

Maí 24

3 athugasemdir

Formkökur með telaufum og sítrónukremi

Ég er lasin. Enn og aftur. Ég vil kenna þessu rigningarveðri og hitaflökti um ástand heilsu minnar en einhvern veginn held ég að óhófleg víndrykkja, léttur klæðnaður og lýsisleysi sé líklegri útskýring. Þannig að ég er búin að vera inni við síðustu daga, drekkandi heitt te í lítratali, dreifandi snýtubréfi um alla íbúð eins og mér sé borgað fyrir það og farin að skipuleggja máltíðir út frá því sem eftir situr í ísskápnum. En í gær var aðgerðaleysið að gera út af við mig. Ég ákvað því að baka. Ég þrívafði hlýjasta treflinum um hálsinn á mér, dró á mig regnstígvélin og hóstaði alla leiðina upp í búð.

Það greip mig nefnilega löngun að prófa formkökur kryddaðar með Earl Grey telaufum og smyrja telaufs-sítrónusmjörkremi yfir þær. Og þær eru góðar. Mjög góðar. Kakan er létt í sér, mjúk og tekeimurinn læðist aftan að manni eftir að munnbitinn hefur runnið niður. Kremið er sætt (ég hef minnkað sykurmagnið í uppskriftinni) en sítrónan vegur upp á móti með sýrunni. Smakkið samt kremið til meðan þið bætið sykrinum saman við og finnið það sætumagn sem hentar ykkur best. Það er alltaf hægt að þykkja kremið með smá hveiti ef þess þarf.

Kökurnar eru svo sérstaklega góðar með heitu tei og útsýni á úrhellisrigningu fyrir utan gluggann.

Annars verð ég komin aftur ,heim’ eftir nokkra daga. Og þrátt fyrir veðurspá, eldgos, öskuský, kuldaköst og niðurdrepandi fréttir úr sveitum Íslands þá verð ég að trúa því að nú breytist allt og að Reykjavík muni taka á móti mér með þeirri sumarfegurð sem einkennir hana í mínum huga. Þessi von mín jókst um helming þegar ég rakst á nokkrar línur eftir  Tómas Guðmundsson í dag.

Gríptu dagsins dýra bikar.

Drekktu örugg lífsins vín.

Nóttin bíður björt og fögur.

Borgin ljómar. Sólin skín.

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 22

Ein athugasemd

Quiche með blaðlauk og portobellosveppum

Ég, eins og aðrir, eldist víst með hverju árinu sem líður. Og oft finnst mér ég vera orðin mjög fullorðin. Ég er gift, bý í erlendri borg, er með masterspróf, kann að prjóna og baka vöfflur. Samt, þrátt fyrir fjöldamörg dæmi og beinar upplifanir, virðist mér fyrirmunað að geta lært nokkrar grundvallarlexíur. Ein af þessum meginreglum er að borða alltaf (alltaf!) kvöldmat áður en maður hittir vini sína á barnum og þá sérstaklega þegar eitt glas (*hóst* þrjú) af hvítvíni hefur runnið ljúflega niður í rólegheitunum heima. En þó þetta hafi hent mig oftar en ég kæri mig nokkurn tíma um að viðurkenna, þá fyllist ég samt alltaf einhverri illskiljanlegri blekkingu að ég sé slíkt ofurkvendi að ég þurfi ekki mat með víni.

Og þá þarf ég að viðurkenna að ég er í raun bara krakkagríslingur sem kann ekki að drekka.

Þetta henti mig sem sagt þessa helgi. Ég vaknaði morguninn eftir með dúndrandi höfuðverk og löngun til að hverfa undir sæng það sem eftir lifði dags þegar mig fór að ráma, í gegnum þykka þynnkumóðu, að vinur okkar hafi borgað reikninginn á barnum og kæruleysislega sagt að við ættum bara að bjóða honum í mat seinna. Og þar sem ég lifði mig mikið inn í ofurkvendistálmyndina á þeim tímapunkti þá bauð ég honum og kærustunni hans auðvitað í mat strax daginn eftir.

Svo ég reif mig fram úr rúminu, fór að laga til og undirbúa kvöldmat. Og þar sem ég var búin að ákveða að búa til quiche (í fyrsta skipti) kvöldið áður og hráefnið lá fyrir skemmdum inni í ísskáp þá vissi ég að uppskriftin yrði tækluð undir þessum erfiðu kringumstæðum.

Þetta er svolítið langt frá því að vera fljótlegur réttur, laukurinn þarf að eldast í hálftíma og bökuskelin þarf að hvílast inni í ísskáp í rúman klukkutíma, en hann er tiltölulega einfaldur og sérstaklega ljúffengur. Skelin er gerð úr smjördeigi og eggjablandan og osturinn ljá réttinum mjög mjúka áferð og ríkt bragð. Það er auðvitað hægt að búa til smjördeigið fyrirfram og frysta það (það geymist í frysti í ca. 1 mánuð).

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 19

4 athugasemdir

Brúnur

Ég kvaddi litlu systur mína í dag eftir að hafa átt ævintýralega skemmtilega matar- og víndrykkjuviku á Manhattan. Það voru reyndar nokkrir (ehemm, flestir) dagar þar sem við flúðum heim í úrhellisrigningu með júmbóhvítvínsflösku undir handleggnum, hnerrandi og með skvamphljóð í skónum, en við gerðum okkar besta að láta það ekki á okkur fá.

Það var einmitt á einum slíkum rigningardegi sem ég skipaði Emblu undir sæng og píndi ofan í hana nokkra lítra af heitu tei, sem ég nýtti langþráð tækifæri til að búa til þessar brúnur (eða brownies eins og Kaninn kallar þær). Ég keypti bókina Baked um daginn og hef beðið eftir hentugum tíma til að baka eitthvað upp úr henni. Þessi uppskrift er talin vera besta brúnuuppskrift í Bandaríkjunum og hún sveik mig ekki. Kakan er dökkbrún og hefur mikið súkkulaðibragð, espressóduftið gefur henni örlítið biturt bragð og gerir það að verkum að brúnubitarnir eru alls ekki of sætir.

Baked er bakarí í Red Hook hverfinu í Brooklyn og mig hefur lengi langað að fara þangað til þess eins að smakka þessar brúnur. Ég hef ekki látið það eftir mér þar sem það er ótrúlega mikið vesen að komast þangað og ennþá erfiðara að komast aftur heim (engin hringferð í boði hér). Og þar með eru leiðindin ekki uptalin því bakaríið er einnig í sama útnára og IKEA verslunin og eins þakklát og ég er fyrir það ágæta framlag Svía, þá vekur það óhjákvæmilega ömurlegar tilfinningar að þurfa að endurupplifa ferðalög okkar þangað.

Það styttist reyndar óðum í að ég eigi stutt stopp á Skerinu og maginn á mér fer í hnút í hvert skipti sem ég kíki á veðurspána. Næturfrost og snjór í Esjuhlíðum? Bjakk og nei takk! Þið kippið þessu í liðinn áður en ég lendi. Ég vil ekki þurfa að snúa við.

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 9

12 athugasemdir

Döðlukaka með heitri karamellusósu

Þessi réttur er breskur að uppruna og er kallaður þar syðra ,,sticky toffee pudding“.  Þótt Bretarnir séu nú ekki beint þekktir fyrir góða hefðbundna matargerð (viðhorf sem ég verð bara að vera algjörlega ósammála) þá ætti enginn að geta neitað því að þessi eftirréttur hreint dásamlegur og einstaklega vel heppnaður sem slíkur. Kakan er borin fram heit og er þung í sér og syndsamlega mjúk, karamellusósan er rík og sæt með eilítri seltu. Ég hef reyndar aldrei fengið eins góð viðbrögð við nokkru sem ég hef búið til. Fólk stundi, ummaði og a-aði og diskarnir voru nánast sleiktir.

Ég fékk þá flugu í höfuðið að prófa að búa til útgáfu af þessum eftirrétti þegar við vorum í Boston. Við fórum á mjög góðan veitingastað eitt kvöldið og ég stóðst ekki þá freistingu að panta mér köku til að fullkomna máltíðina. Ég og tengdamamma áttum svo erfitt með að hemja okkur og kepptumst við að dýfa skeiðinni ofan í kökuna og skrapa eins mikið af heitu karamellusósunni með og hægt var.

Þessi eftirréttur verður brátt klassískur á okkar heimili og ég býst við að heita karamellusósan verði einnig kokkuð upp reglulega til að fylgja hversdagslegum vanilluís.

Má bjóða einhverjum í mat?

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 2

7 athugasemdir

Smákökur með höfrum og súkkulaðibitum

Ég ætti eiginlega að búa í litlum bæ. Litlum bæ þar sem fólk væri endalaust að kíkja inn í kaffi og með því. Þá gæti ég bakað eins oft og mikið og mig langar venjulega til að gera án þess að þurfa að hafa áhyggjur af því að a) enginn borðar öll ósköpin eða b) ég og Elmar borðum allt klabbið og hættum að passa í fötin okkar.

Ég fékk óvænt frí í vinnunni í dag. Ég sá fyrir mér að ég gæti legið úti á svölum, borðað frostpinna og drukkið í mig sólargeislana. En í dag er skýjað. Og rigningarlegt. Og frekar kalt. Þannig að ég ákvað að gera það næstbesta – baka. Og þetta er nákvæmlega ástæðan fyrir því að ég ætti að búa í litlum bæ. Því í staðinn fyrir að baka lítinn skammt af smákökum eða brauði þá bakaði ég svona 60 stykki af smákökum og álíka mikið af kanilsnúðum. Ég er nokkuð viss um að Elmar eigi eftir að koma heim á eftir og gera stólpagrín að mér, enda segir hann að það mætti halda að ég sé að reka fimm manna heimili miðað við matar- og kökuskammtana sem koma úr eldhúsinu.

Ég var búin að einsetja mér að baka bara kanilsnúða en þegar ég fór að skoða uppskriftir á netinu þá rakst ég á þessa girnilegu smákökuuppskrift og ég stóðst hreinilega ekki mátið. Ég breytti henni aðeins, sleppti hnetunum (því þær kostuðu offjár úti í búð) og jók aðeins magnið af höfrum í staðinn. Þegar fyrsta platan kom út úr ofninum þá stóð ég við eldhúsvaskinn, þambaði mjólk og hámaði í mig nokkrar heitar smákökur. Kökurnar eru stökkar á hliðunum og mjúkar að innan, hafrarnir gefa þeim svolítið bit og súkkulaðið gerir gæfumuninn, sérstaklega þegar kökurnar eru enn heitar og súkkulaðið er bráðið.

SJÁ UPPSKRIFT

Maí 1

7 athugasemdir

Gulrótakaka

Dagarnir eru loksins orðnir lengri, sólríkari og hlýrri í borginni okkar. Tré og blóm keppast við að springa út í grænu, bleiku og hvítu og með því fylgir ógnaralda af ferðamönnum sem þyrpast eins og maurar í kringum helstu söfn og mannvirki. Við hjónin ákváðum að nýta tilefnið og fara í lautarferð í Miðgarð með vinum okkar til að halda upp á sumarkomu og (tada!) tveggja ára brúðkaupsafmælið okkar. Og þar sem við héldum enga veislu og vorum með lítið húllumhæ á brúðkaupsdaginn sjálfan þá er auðvitað tilvalið að vera svolítið grand á afmælinu.

Ég komst að því fyrir mjög stuttu að uppáhaldskakan hans Elmars er gulrótakaka. Ég veit ekki alveg hvernig þetta hefur farið fram hjá mér (enda mjög mikilvæg staðreynd) þannig að gulrótakaka var því bökuð í tilefni dagsins og skreytt með tölunni 2 (stundum má maður vera pínu væmin sko). Ég skoðaði örugglega tíu gulrótakökuuppskriftir en var alveg óviss þar til Inga Þórey vinkona mín benti mér á uppskrift frá móður sinni. Þessi uppskrift notar minna krydd en flestar aðrar uppskriftir sem ég rambaði á og er þétt í sér, svolítið blaut og ótrúlega góð. Ég bætti við örlitlu múskati og setti einnig lyftiduft í kökuna þar sem ég var að baka tveggja hæða köku og vildi fá smá meiri lyftingu. Það er hægt að sleppa lyftiduftinu alfarið og nota í staðinn 2 tsk af matasóda. Kakan er frábær og var borðuð upp til agna í garðinum af mikilli lyst.

SJÁ UPPSKRIFT

« Eldri færslur
Nýrri færslur »