Skip to content

Posts from the ‘Asískt’ Category

Tælenskt vatnsmelónusalat

Það er liðinn rúmur mánuður frá því ég setti inn færslu síðast. Ég skammast mín svolítið og vona að fólk haldi ekki að ég sé hætt, því það er ég svo aldeilis ekki. Ég er reyndar búin að vera mikið að heiman þennan mánuðinn og ég hef líka átt erfitt með að finna innblástur til að elda eitthvað nýtt. En nú er ég endurnærð og farin að leggjast yfir uppskriftir og matarblogg af jafnmiklum áhuga og áður. Ég var svo heppin að fá að ferðast til Eistlands til að taka þátt í námskeiði fyrir framhaldsnema í heimspeki og ég var þar í góðu yfirlæti í rúma viku.

Eftir brösulegt ferðalag aftur heim til New York þar sem ég lenti í seinkun á flugi, yfirheyrslu og þröngu miðjusæti þá drifum við hjónin okkur upp í rútu og fórum til Boston þar sem við hittum foreldra og systur Elmars. Að segja að það hafi verið dekrað við okkur þar myndi engan veginn ná að lýsa því lúxuslífi sem við lifðum þessa helgi. Við borðuðum einstaklega góðan mat, skoðuðum borgina og nutum þess að vera saman.

En það er líka gott að vera komin í hversdagsleikann aftur. Elmar er sestur við skrifborðið og skrifar og les af miklum eldmóð og ég er farin að vinna aftur í litlu vafasömu bókabúðinni. New York hefur tekið vel á móti okkur og skartar sínu fegursta. Sólin skín og hitinn er um og yfir 20 gráður, trén skarta fallegum litlum hvítum og bleikum blómum og borgarbúar spássera um í nýuppteknum sumarfötum. Ég nýt þess að geta lagt vetrarkápuna mína til hliðar og er strax farin að plana hvað ég get matreitt til að taka með í lautarferð í Miðgarð um helgina.

Í þessum sumaryl er auðvitað bara við hæfi að fá sér salat í kvöldmat og eftir miklar pælingar ákvað ég að skella mér á tælenskt vatnsmelónusalat úr upppáhaldsbókinni minni eftir Jamie Oliver (Jamie’s Dinners). Ég hef aðeins breytt frá upprunalegu uppskriftinni og birti þá uppskrift hér að neðan. Salatið var einmitt það sem þurfti eftir langan og heitan dag. Vatnsmelónan var svo fersk og blandaðist vel með ostinum og kryddjurtunum, og salatsósan ásamt kóríanderblöðunum gáfu salatinu asískan keim. Vonandi fer sumarið að klekja sig út á Skerinu fagra svo þið getið skorið í salat og borðað út á palli.

SJÁ UPPSKRIFT

Sushi

Þegar við fluttum aftur heim til Íslands þá tókum við aftur upp gamlar jólahefðir. Jólin voru frekar óhefðbundin hjá okkur úti í Tokyo og við hlökkuðum mikið til að halda alvöru íslensk jól í fyrsta skiptið í mörg ár þegar við snérum loksins aftur heim. Því miður verð ég að viðurkenna að við urðum fyrir vonbrigðum. Kannski var það vegna þess að við reyndum að gera of mikið og villtumst í hinum kaótíska heimi þeirra sem ætla að gera bókstaflega allt fyrir jólin. En eitt af því sem hefur aldrei verið hefð á mínu heimili hefur verið skötumáltíð á Þorláksmessu. Og ég verð að viðurkenna (þó ég eigi eflaust eftir að uppskera fuss og svei) að mér þykir skatan lélegur matur. Matur sem ekki er hægt að kyngja nema með brennivínsstaupi og járnvilja er bara ekki fyrir mig.

Þannig að við bjuggum til okkar eigin Þorláksmessuhefð með tilvísun til landsins sem við vorum nýflutt frá. Mamma hafði farið á matreiðslunámskeið meðan við bjuggum þar og lærði að búa til sushi. Til mikillar lukku hafði hún haft vit á því að taka upp matreiðslutímana og einn desembermánuð lögðumst við yfir myndböndin, keyptum þurrkað sjávarþang, súrsað engifer, wasabi (japönsk radísa) og ferskan fisk og síðan varð ekki aftur snúið.

Aðferðin sem ég lýsi hér að neðan myndi örugglega ekki verða samþykkt af menntuðum sushigerðamönnum en hún virkar og svo lengi sem hrísgrjónin eru rétt elduð, rúllurnar haldast saman og fiskurinn er ferskur þá finnst mér maður alveg eiga lof skilið. Við höfum allaveganna ekki fengið margar kvartanir í þessi ár sem við höfum raðað okkur upp í eldhúsinu og búið til sushi saman. Og á meðan maður er ekki að bera þetta fram fyrir japanskt hefðarfólk þá er það mín persónulega skoðun að þetta eigi að vera stresslaust og skemmtilegt. Ég meina, maður leika sér að matnum og síðan borða hann með fingrunum. Hvernig getur það ekki verið gaman?

Ég vil líka benda á að það er sniðugt að skoða nokkur myndbönd af sushigerð. Hér er eitt sem sýnir ágætlega hvernig fiskurinn er skorinn fyrir nigiri bitana og hvernig hrísgrjónin eru mótuð. Hér er annað sem sýnir hvernig best er að gera uramaki (inside-out roll). Og enn annað sem sýnir hvernig best er að gera venjulegt norimaki (rúllu). Það þarf svo auðvitað ekki að nota sama innihald og þeir í myndbandinu gera heldur nota það sem kynningu á hvernig best er að meðhöndla hrísgrjónin, fiskinn og sjávarþangið.

SJÁ MEIRA

Tælenskt grænt karrí & asískt chili agúrku salat

Okkur var boðið til Brooklyn í mat á Þakkargjörðarhátíðinni. Vinur okkar, Ástralinn Ben, var svo góður að bjóða okkur að vera hjá honum og herbergisfélögum sínum í Bushwick þar sem þau buðu þrettán manns í alvöru þakkargjörðarhátíðarmat.  Bushwick er fyrrum iðnaðarhverfi en búið er að breyta heilu verksmiðjunum í íbúðarhúsnæði. Þetta tekst misvel en íbúðirnar eru yfirleitt ódýrar með risastóru sameiginlegu rými og herbergjunum skipt niður með spónaplötum. Þannig að þeim tókst að gera (það sem aðeins múltímilljónamæringum er fært að gera á Manhattan) stórt matarboð mögulegt. Þannig að þarna settumst við niður ásamt stórri fjölskyldu frá Texas og hámuðum í okkur kalkún, glóðaðan aspas, grillað rósarkál, tvenns konar fyllingu, maísbrauð, spínatsalat, kartöflumús og sósu.  Og þetta var alveg mikilfenglegt. Við rúlluðum út með mataróléttumaga og létt af rauðvíni. Ég vona bara að við fáum aftur boðsmiða að ári.

Kalkúnninn var risastór og einstaklega ljúffengur.

Og við gerðum matnum góð skil:

Ég ákvað að prófa nýja rétti úr asísku matreiðslubókinni hennar Hemu Parekh og bauð vinkonu okkar í mat til að hafa ástæðu til að búa til tvo rétti. Salatið kom mjög vel út og ég hugsa að ég eigi eftir að hafa það oftar með asískum mat enda er það fljótlegt, ferskt og sterkt – ekki slæmir eiginleikar það. Ég tók því bara rólega í eldhúsinu en eins og svo oft áður þá fannst mér ég vera komin í tímaþröng undir rest. Ekki vanmeta það að tælenskur matur krefst snöggra handtaka og því er best að vera búin að taka allt til áður en kveikt er undir pottinum.

Það voru alls kyns asískar sérvörur í innihaldslista uppskriftarinnar þannig að ég dreif mig niður í Kínahverfið og í stærstu matvöruverslunina þar, Hong Kong Supermarket. Verslunin er mjög skemmtileg, þar geturðu keypt hin ótrúlegustu hráefni á mjög góðu verði og þannig búið til asískan mat sem bragðast eins og það sem maður fær yfirleitt bara á veitingahúsum. En verslunin brást mér illa í þetta sinn. Þeir áttu ekki fersk chili, engin límónulauf, og ekkert galangal. Ég leitaði á öllum stöðum sem mér datt í hug í Kínahverfinu klyfjuð innkaupapokum frá Hong Kong og spurði starfsfólk og götusala (sem flest talaði ekki ensku) með frekar ruglingslegu látbragði hvort þeir ættu þessar vörur og hvar ég gæti fengið þær. Enginn árangur. Ég endaði því í Wholefoods sem einungis áttu fersk chili en sögðust ekki hafa séð límónulauf í langan tíma. Þannig að ég fór heim með engifer í staðinn fyrir galangal og límónur í staðinn fyrir límónulauf.

Ég var frekar svekkt að vera ekki með þau hráefni sem áttu að vera í réttinum og þá sérstaklega að hafa ekki límónulaufin. Ég reif niður börk af einni límónu í staðinn fyrir að nota laufin til að fá eitthvað límónubragð í réttinn. Ég notaði líka engiferrót í staðinn fyrir galangal, en þau eru af sömu rótarættinni. Ég ákvað líka að vera ævintýraleg og keypti ferskan bambus til að hafa í réttinum en þegar ég var komin heim með hann þá fannst mér hann lykta eitthvað furðulega þannig að ég setti aðeins nokkur grömm af honum. (Sem betur fer því að nógu sterkt var bragðið af honum í réttinum þegar allt var tilbúið). Ég hugsa því að ég muni halda mig við að kaupa bambus úr áldós í framtíðinni. En rétturinn var gómsætur þrátt fyrir brasið og óheppnina. Spyrjið bara Elmar sem fékk sér þrisvar sinnum á diskinn (konunni hans til mikillar ánægju). Og eins og áður með þessa tælensku karrírétti þá er hægt að skipta út eða minnka innihald á sumum hráefnum fyrir svínakjöt, kjúklingakjöt eða annað grænmeti.


SJÁ UPPSKRIFTIR

Massaman karrí

Ég dró Elmar með mér suður í Kínahverfið í gær til að versla hráefni í þetta gómsæta karrí. Að fara þangað er eins og að stíga inn í annan heim, allir (með fáum undantekningum) tala kínversku eða víetnömsku, öll skilti eru á kínversku og maður finnur ótrúlegustu hráefni í matarmörkuðunum. Mér finnast skúringarföturnar með lifandi froskum í skemmtilegastar, þeir láta mann fá tangir svo maður getur dregið upp úr feitasta og ljótasta froskinn. Ég hef reyndar ekki reynt það ennþá en kannski ef ég finn girnilega froskauppskrift þá læt ég á það reyna.

Þessi uppskrift er smá breyting á uppskrift úr bókinni The Asian Vegan Kitchen eftir Hemu Parekh. Ég og dóttir Hemu erum mjög góðar vinkonur og við vorum nánast óaðskiljanlegar þegar við vorum saman í skóla í Tokyo. Ég eyddi því nokkrum árum í eldhúsinu hennar Hemu og hún var mjög dugleg að gefa mér að borða (sérstaklega þar sem ég var mjög dugleg að borða). Maturinn hennar er það ljúffengasta sem ég hef smakkað og ég er mjög spennt yfir bókinni hennar. Ég fæ reyndar oft hroll yfir orðum eins og ,,gluten-free“ og ,,vegan“ því ég á bara erfitt með að skilja slíkar sérþarfir í mataræði. En í rauninni er mjög mikið af mat í Asíu ,,vegan“ matur þar sem mjólkurvörur og kjöt eru alls ekki nauðsynleg uppistaða í réttum þar og því er ég alls ekki afhuga þessari bók.

Það er auðvelt að leika sér með þessa uppskrift. Það má minnka magn af kartöflum og skipta út fyrir kjúkling, tófú eða svínakjöt, það má líka nota sveppi í þennan rétt. Ef þú vilt milda laukbragðið þá geturðu steikt laukinn í pönnu þangað til hann verður glær áður en honum er bætt við réttinn. Ég mæli svo með að bera réttinn fram með sjóðandi heitum jasmín hrísgrjónum.


SJÁ UPPSKRIFT

Kjúklingabaunir í engifersósu & mangó lassi

Það er komið haust í New York og ég kveð hitann með söknuði. Það hefur kólnað heilmikið og það rigndi í allan dag. Við erum búin að eyða þessum sunnudegi innandyra að lesa og skrifa og því datt mér í hug að taka vel á móti haustinu með bragðmiklum mat. Við erum mjög hrifin af indverskum mat en lengi vel þá fannst mér allar tilraunir mínar að matreiða hann heima fyrir vera ansi misheppnaðar. Maturinn var ýmist of bragðlaus, of saltur eða bara hreinlega vondur. Ég ákvað á endanum að þetta væri ekki mér að kenna heldur uppskriftunum sem ég var að nota (einstaklega heppilegt) og lagðist í bókarannsóknir á amazon. Ég rakst á endanum á þessa bók og hún hefur reynst mér afskaplega vel, allt sem ég bý til er með þessum indælis indverska keim.

Í kvöld var kjúklingabaunaréttur fyrir valinu en mig langaði líka til að búa til eitthvað aukalega með því. Ég leitaði uppi uppskrift að mangó lassa, sem tæknilega séð er sumardrykkur en það er bara ekki hægt að ætlast til að ég sleppi sumrinu svo auðveldlega!

 

SJÁ UPPSKRIFTIR

Pad Thai með risarækjum

Ég er búin að vera að vinna í myrkri í eldhúsinu frá því ég kom aftur til baka frá Íslandi. Ástæðan er sú að ljósin í umræddu herbergi eru hætt að virka sökum einhverrar samskiptavillu í rafmagni (ég veit að þetta er ekki rétt lýsing en ég veit ekki neitt um svona hluti og vil helst halda því þannig). Ég reyni að redda mér með því að draga gólflampann inn í eldhús og píra augun ofan í pönnur og potta. Viðhaldsmaðurinn kemur til okkar á miðvikudaginn og ætlar að kippa þessu í liðinn. Ég verð reyndar mjög stressuð við tilhugsunina um að við séum að fá hann og hans fylgdarlið inn í íbúðina okkar. Í hvert skipti sem þeir ætla að ,,laga“ eitthvað þá endar það sem fjarstæðukennt fúsk. Munið þið eftir tékknesku þáttunum á RÚV, Klaufabárðarnir? Þeir eru Klaufabárðarnir. Þegar við áttum að fá nýja glugga í íbúðina síðasta vetur (það sást ekki í gegnum þá gömlu) þá rifu þeir gluggana úr, hentu þeim fram á gang svo rúðurnar í þeim brotnuðu og komust svo að því að nýju gluggarnir pössuðu ekki. Eftir miklar vangaveltur var ákveðið að þeir ættu að stækka gatið á útveggnum svo nýju gluggarnir kæmust fyrir. Þetta þýddi að þeir brutu upp múrverkið og náðu einhvern veginn að koma gluggunum fyrir. Elmar þurfti svo að stoppa upp í öll göt með dagblöðum því það næddi svo mikið inn. Þeir komu aftur í sumar til að laga leka sem stafaði frá ónýtri pípu í gólfinu á baðherberginu okkar. Þegar við komum svo heim þá var baðherbergið allt í klessu og þar sem þeir höfðu brotið upp fallegu grænu og bláu mósaíkflísarnar voru flennistórar brúnar flísar komnar í staðinn. Lekkert.

Í rauninni er þessi saga bara að undirbúa jarðveginn fyrir réttinum sem ég ætla að lýsa. Ég vil nefnilega frekar kenna ljósleysi í eldhúsi um hvernig fór frekar en vöntun á tæknilegri kunnáttu hjá mér. Í kvöld ákvað ég að búa til Pad Thai, án aðstoðar pakkasósu, í fyrsta sinn. Og rétturinn var ljúffengur – nema að núðlurnar voru ekki nógu mjúkar og ég brenndi hneturnar. Ég ákvað samt sem áður að setja þetta á bloggið þar sem þessi réttur var mjög góður þrátt fyrir þessi grundvallarmistök. Það er frekar leiðinlegt og óspennandi hvernig pakkasósu-Pad Thai er yfirleitt of sætt og alltof sósað. Og þar sem það er afskaplega einfalt að búa til þennan rétt sjálf/ur þá mæli ég með að þið prófið. Það er bara gott að vera búinn að saxa allt sem saxa á og taka til allt sem á að fara í réttinn þar sem ferlið gengur mjög hratt fyrir sig þegar steiking er hafin.

SJÁ UPPSKRIFT