Eldað í Vesturheimi

Vikulok

Ég hef ekki verið nógu dugleg að lesa mér til gamans undanfarið. Ég er að reyna að ráða bót á þessu og er núna að lesa My Life in France eftir Juliu Child. Hún er mjög skemmtileg og gefur bæði innsýn inn í matarheim Child sem og lífið í París stuttu eftir seinna stríð. Bókin höfðar bæði til matar- og sagnfræðisnördsins í mér og ef aðrir deila þessum áhugamálum mínum þá mæli ég með henni. Aðrar bækur á náttborðinu eru Appelsínur frá Abkasíu eftir Jón Ólafsson og matreiðslubókin Plenty eftir Yotam Ottolenghi sem ég var að fá að gjöf.

Ég er mikill aðdáandi Joy the Baker. Hún er ótrúlega dugleg, óhrædd við að vera hún sjálf og uppskriftirnar hennar eru alltaf ljúffengar. Í vikunni skrifaði hún færslu um það að blogga – 10 Real-Talk Blog Tips Part II (hér finnið þið fyrri partinn). Fyrir þau okkar sem halda úti matar- og lífstílsbloggum eða eru að íhuga slíkt ætti þetta að vera skemmtileg lesning.

Fyrir mig er þetta líka góð áminning. Af og til (en afar sjaldan) velti ég því fyrir mér að hætta með þetta blogg, svona þegar mér finnst síðan hálfeinmanaleg og ég á erfitt með að finna tíma til að sinna henni. En svo verð ég þess áskynja að mér þykir svo vænt um það sem ég skrifa, mynda og skapa hérna að ég myndi ekki tíma að hætta. Ég tek því undir með Joy – „just have a doughnut and keep going“.

Og talandi um kleinuhringi. Eruð þið búin að kaupa ykkur kleinuhringjamót? Ég er búin að búa til þessa kleinuhringi fjórum sinnum á síðustu tveimur vikum. Alltof gott og alltof fljótlegt.

Íslensku vefverðlaunin voru haldin í síðustu viku og ég var himinlifandi með að Lemúrinn hafi unnið í sínum flokki. Þessi vefsíða er algjör snilld og ég get gleymt mér við að lesa greinarnar þeirra. Þau eru iðin við kolann og eiga þessa viðurkenningu fyllilega skilið. High-five!

Vikulok

Snjóstormurinn Nemó kom og fór og hafði lítil áhrif á hverfið okkar. Önnur en hversu fallegt og hljótt allt varð í hvítum snjónum.

Ég er ekki óvön langdvölum frá Íslandi. Ég bjó í Tókýó í sex ár sem unglingur og hef núna búið í tæplega fimm ár í Skotlandi og Bandaríkjunum. Það eru mikil forréttindi að fá að búa erlendis og upplifa nýja og áður óþekkta staði á svo náinn hátt. En það koma stundir þar sem Ísland kallar á mig. Það byrjar eins og lágvært hvísl en svo finn ég mig hugsa heim með miklum söknuði. Þessi tímabil líða alltaf hjá en það er auðvelt að hugsa til himins sem teygir úr sér út í óendanleikann þegar sýn manns er sífellt innrömmuð byggingum. Þegar skvaldur í fólki, drunur í bílum og skerandi sírenuvél er í endurteknu undirspili þá hugsa ég ósjálfrátt til náttúrunnar heima og þagnarinnar sem henni fylgir. Ég held að þessi færsla um Ísland hafi kynt undir þessum söknuði.

Kannist þið við matarvefsíðuna The Kitchn? Ég skoða þessa síðu mjög reglulega. Hún er með uppskriftir, innlit í eldhús, fróðleik um hráefni og meðhöndlun á því, og svo mætti lengi telja. Hún er líka uppfærð oft þannig að það er alltaf eitthvað nýtt að skoða.

Sóley heldur tónleika á bar rétt hjá okkur í lok mánaðarins. Ég er orðin friðlaus mig langar svo að fara með Elmari en þar sem vöntun er á pössun þá köstum við líklega krónu upp á hvort okkar fái að fara.

Kuldakastið heldur áfram hjá okkur. Það snjóar reglulega og frostið bítur í kinnar. Ég reyni eftir fremsta megni að hugsa ekki of mikið til vorsins en þó gafst ég upp um daginn og keypti vönd af fjólubláum túlípönum til að gera biðina aðeins bærilegri.

Vonandi höfðuð þið það gott í vikunni!