Skip to content

Maí 1

7 athugasemdir

Gulrótakaka

Dagarnir eru loksins orðnir lengri, sólríkari og hlýrri í borginni okkar. Tré og blóm keppast við að springa út í grænu, bleiku og hvítu og með því fylgir ógnaralda af ferðamönnum sem þyrpast eins og maurar í kringum helstu söfn og mannvirki. Við hjónin ákváðum að nýta tilefnið og fara í lautarferð í Miðgarð með vinum okkar til að halda upp á sumarkomu og (tada!) tveggja ára brúðkaupsafmælið okkar. Og þar sem við héldum enga veislu og vorum með lítið húllumhæ á brúðkaupsdaginn sjálfan þá er auðvitað tilvalið að vera svolítið grand á afmælinu.

Ég komst að því fyrir mjög stuttu að uppáhaldskakan hans Elmars er gulrótakaka. Ég veit ekki alveg hvernig þetta hefur farið fram hjá mér (enda mjög mikilvæg staðreynd) þannig að gulrótakaka var því bökuð í tilefni dagsins og skreytt með tölunni 2 (stundum má maður vera pínu væmin sko). Ég skoðaði örugglega tíu gulrótakökuuppskriftir en var alveg óviss þar til Inga Þórey vinkona mín benti mér á uppskrift frá móður sinni. Þessi uppskrift notar minna krydd en flestar aðrar uppskriftir sem ég rambaði á og er þétt í sér, svolítið blaut og ótrúlega góð. Ég bætti við örlitlu múskati og setti einnig lyftiduft í kökuna þar sem ég var að baka tveggja hæða köku og vildi fá smá meiri lyftingu. Það er hægt að sleppa lyftiduftinu alfarið og nota í staðinn 2 tsk af matasóda. Kakan er frábær og var borðuð upp til agna í garðinum af mikilli lyst.

SJÁ UPPSKRIFT

Apr 27

3 athugasemdir

Tælenskt vatnsmelónusalat

Það er liðinn rúmur mánuður frá því ég setti inn færslu síðast. Ég skammast mín svolítið og vona að fólk haldi ekki að ég sé hætt, því það er ég svo aldeilis ekki. Ég er reyndar búin að vera mikið að heiman þennan mánuðinn og ég hef líka átt erfitt með að finna innblástur til að elda eitthvað nýtt. En nú er ég endurnærð og farin að leggjast yfir uppskriftir og matarblogg af jafnmiklum áhuga og áður. Ég var svo heppin að fá að ferðast til Eistlands til að taka þátt í námskeiði fyrir framhaldsnema í heimspeki og ég var þar í góðu yfirlæti í rúma viku.

Eftir brösulegt ferðalag aftur heim til New York þar sem ég lenti í seinkun á flugi, yfirheyrslu og þröngu miðjusæti þá drifum við hjónin okkur upp í rútu og fórum til Boston þar sem við hittum foreldra og systur Elmars. Að segja að það hafi verið dekrað við okkur þar myndi engan veginn ná að lýsa því lúxuslífi sem við lifðum þessa helgi. Við borðuðum einstaklega góðan mat, skoðuðum borgina og nutum þess að vera saman.

En það er líka gott að vera komin í hversdagsleikann aftur. Elmar er sestur við skrifborðið og skrifar og les af miklum eldmóð og ég er farin að vinna aftur í litlu vafasömu bókabúðinni. New York hefur tekið vel á móti okkur og skartar sínu fegursta. Sólin skín og hitinn er um og yfir 20 gráður, trén skarta fallegum litlum hvítum og bleikum blómum og borgarbúar spássera um í nýuppteknum sumarfötum. Ég nýt þess að geta lagt vetrarkápuna mína til hliðar og er strax farin að plana hvað ég get matreitt til að taka með í lautarferð í Miðgarð um helgina.

Í þessum sumaryl er auðvitað bara við hæfi að fá sér salat í kvöldmat og eftir miklar pælingar ákvað ég að skella mér á tælenskt vatnsmelónusalat úr upppáhaldsbókinni minni eftir Jamie Oliver (Jamie’s Dinners). Ég hef aðeins breytt frá upprunalegu uppskriftinni og birti þá uppskrift hér að neðan. Salatið var einmitt það sem þurfti eftir langan og heitan dag. Vatnsmelónan var svo fersk og blandaðist vel með ostinum og kryddjurtunum, og salatsósan ásamt kóríanderblöðunum gáfu salatinu asískan keim. Vonandi fer sumarið að klekja sig út á Skerinu fagra svo þið getið skorið í salat og borðað út á palli.

SJÁ UPPSKRIFT

Mar 26

10 athugasemdir

Ekta amerísk eplabaka

Það er búin að vera mikil lægð yfir blogginu mínu undanfarið. Ég lá fyrir heima með flensu í rúma viku og átti jafn erfitt með að elda og ég átti með að hugsa um mat þannig að Elmar tók yfir eldhússtörf. Ekki nóg með það heldur hef ég búið til svo óspennandi mat undanfarið að ég get ekki hugsað mér að vansæma þetta annars ágæta blogg með slíkum færslum. Ég bauð vinkonu okkar og kærasta hennar í mat og bjó til þrjár tegundir af calzone, þrjár tegundir af brauðmiklum og bragðlausum hálfmánum. Ég skammaðist mín svolítið.

Í dag varð ég að búa til eitthvað gott og kræsilegt svo ég gæti snúið við blaðinu og hafið nýtt eldamennskutímabil, tímabil sem markast ekki af bragðlausum og misheppnuðum mat. Ég er búin að ætla mér lengi að búa til eplaböku (eplapæ) en hef verið of löt til að lesa mér til um hvernig best sé að meðhöndla deigið. Ég fékk þá hugljómun að láta loks verða af því þegar ég og Elmar rákumst á fjöll af allskyns eplum fyrir utan búðina okkar í morgun. Í staðinn fyrir að gera allt það sem ég á að vera að gera þá ákvað ég að leggjast yfir bækur og veraldarvefinn til að finna eplabökuuppskrift sem væri bloggsins verðug. Og viti menn, bakan heppnaðist! Skelin er með dásamlegum smjörkeim, hún er mjúk en samt með biti, eplin eru sæt og brómberin hafa litað fyllinguna fallega fjólubláa og gefa eilítið súrt bragð til mótvægis við sætuna. Ég er stolt, ánægð og (best af öllu) hætt að skammast mín.

Það sem er mikilvægast við eplabökuna er bökuskelin sjálf. Það er svo svekkjandi að fá eplabökusneið og uppgötva að skelin er of hörð/of þétt í sér/of laus í sér. Það eru nokkur atriði sem verður að hafa í huga þegar deigið er gert svo að þessi atriði trufli ekki eplabökuupplifunina. Í fyrsta lagi má ekki vinna deigið of mikið – þ.e. það má ekki hnoða það of mikið og það má ekki kreista það of mikið, annars verður það alltof þétt í sér við bakstur. Það mun virðast mjög laust í sér þegar það er sett inn í ísskáp en eftir hálftíma í kæli þá þéttist það og dregst svolítið saman. Í öðru lagi má ekki fletja út deigið og skera það til á of heitum stað, t.d. við hliðina á ofninum eða hitara því þá bráðnar smjörið í deiginu og það verður mjög erfitt að vinna með það. Í þriðja lagi verður að leyfa deiginu að hitna aðeins ef það hefur verið lengur en hálftíma í kæli, leyfið því að verða köldu og þéttu en samt sveigjanlegu svo hægt sé að fletja það út án þess að það rifni.

SJÁ UPPSKRIFT

Mar 15

Ein athugasemd

Guinness- og súkkulaðimöffins

Jæja, ég lofaði ykkur fleiri Guinnessuppskriftum. Guinness er nefnilega ekki bara góður í kjötkássur heldur er hann líka mjög góður í súkkulaðikökur(!). Ég er búin að vera svo spennt fyrir að búa til þessi möffins að þegar ég vaknaði í morgun með flensu þá datt mér ekki í hug að hætta við áform mín. Ég vafði trefli um hálft andlitið á mér (til að hræða ekki börnin með draugslegu útliti mínu), setti á mig sólgleraugu og dró fæturnar á eftir mér upp í búð. Eftir á að hyggja hef ég örugglega verið einstaklega vafasöm í útliti og það útskýrir kannski af hverju starfsmaður í búðinni virtist alltaf eiga erindi í þær hillur sem ég var að seilast í.

En aftur að uppskriftinni. Þessi uppskrift er upprunalega kaka sem ég hef venjulega sett súkkulaðikrem á. Og hún er furðanlega góð! Ég var ekki alveg viss í fyrsta skipti sem ég bjó hana til og átti svolítið erfitt með að ímynda mér hvernig Guinness, sýrður rjómi og súkkulaði myndu bakast saman. En hún kom mér skemmtilega á óvart. Ég ákvað samt, þar sem dagur heilags Patreks nálgast óðum, að búa til möffins úr uppskriftinni og hafa hvítt krem ofan á. Möffinsin eru mjög góð og heppnast alveg ljómandi vel eins og kakan en ég verð því miður að viðurkenna að kremið sem ég bjó til var alltof sætt – þannig að uppskriftin mun ekki fylgja hér að neðan. Ef þið vitið um góða uppskrift af hvítu kremi þá hvet ég ykkur til að nota hana en ég held samt sem áður að þessi kaka sé best með súkkulaðikremi og bökuð í hringlaga formi með gati í miðjunni. Á smitten kitchen (notið tengil að neðan) er uppskrift að viskíkremi sem ég hef ekki prófað sjálf en hljómar mjög spennandi með þessum kökum.

SJÁ UPPSKRIFT

Mar 12

28 athugasemdir

Kanilsnúðar: Taka 2

Ég hef tekið þetta fram áður en ég held að ég vilji segja það aftur. Þetta blogg er ekki heilsufæðisblogg. Alls ekki. Ég ætla ekki einu sinni að reyna við slíkt þema – ég elska smjör, sykur og salt alltof mikið til þess að leggja slíkt á mig. Og þessir kanilsnúðar setja punktinn yfir i-ið í þeim efnum.

Ég vissi að ég þyrfti að eyða deginum í dag inni að skrifa og gæti þess vegna ekki verið úti í vorsólinni að dandalast. Ég ákvað því að grípa tækifærið og prófa nýja kanilsnúðauppskrift. Ég hef áður skrifað um kanilsnúða hérna og þó að þeir hafi verið bragðgóðir þá var ég alls ekki nógu ánægð með þá. Pioneer woman fullyrðir að hennar uppskrift sé besta kanilsnúðauppskrift í heiminum. Og hvernig stenst maður það? Ég bara spyr.

Það var því kærkomið að undirbúa og baka snúða meðan ég þurfti að sitja niðurnegld við tölvuna þess á milli. Deigið þarf nefnilega að hvílast og hefast tvisvar sinnum (já ég veit, en það er þess virði!) og svo þurfa þeir að vera í ofninum í rúmt korter. Þetta heppnaðist mjög vel, sérstaklega þar sem ég stóð ekki óþolinmóð yfir deiginu og hreyfði ekki við vísunum á skeiðklukkunni og útkoman var þessir lungamjúku fallegu kanilsnúðar. Ég býst ekki við að nota aðra uppskrift upp úr þessu.

SJÁ UPPSKRIFT

Mar 11

8 athugasemdir

Kjötbaka með Guinness

Dagur heilags Patreks nálgast óðum.  Við Elmar, eins og margir vinir okkar, erum ákafir aðdáendur Guinness og því fannst mér tilvalið að setja inn nokkrar (já það koma fleiri!) uppskriftir sem innihalda þennan unaðslega drykk. Við byrjum Guinnessþemað á kjötböku með Guinness, borin fram með baunum í einkennislit Patta gamla:

Ég var svo spennt fyrir því að elda þennan rétt að ég vaknaði eldsnemma í morgun og byrjaði að elda áður en ég þurfti að mæta í vinnuna. Ég vissi að ef ég byrjaði að elda þegar ég kæmi þreytt heim úr vinnunni þá yrði ekki matur á boðstólum fyrr en undir  miðnætti þar sem kássan þarf rúma tvo tíma inni í ofni. Ég hitaði svo bara kássuna upp í ofninum þegar ég kom heim, drakk eitt rauðvínsglas, fiktaði í ofninum, brenndi á mér puttana og fór svo að fletja deigið. Elmar vildi samt meina að ég hlyti nú að vera orðin svolítið meira en manísk fyrst ég væri farin að vakna fyrir allar aldir með matreiðslufiðring í fingurgómunum. En útkoman var svo frábær að manían hlýtur að vera kærkomin. Þetta er ekta vetrarmatur, bragðmikil kjötkássa í fíngerðu deigi með smjörsteiktum grænum baunum. Við mælum með þessu!

SJÁ UPPSKRIFT

← Older Entries
Newer Entries →