Skip to content

Des 10

4 athugasemdir

Appelsínuspesíur með súkkulaðibitum

Ég held að ég sé búin að skreyta hvern einasta krók og kima í 28 fm íbúðinni okkar í Brooklyn. Í gær velti ég því fyrir mér að kannski (og bara kannski) væri ég að fara yfir strikið í smekklegheitum og væri orðin ein af þessum jólabrjálæðingum sem kunna sér ekki hóf. En sú hugsun staldraði aðeins við í nokkrar sekúndur því við tóku miklar vangaveltur um hvar í ósköpunum ég ætti að koma fyrir jólatré. Því maður verður að vera með jólatré á jólunum – jafnvel þó það séu bara nokkrar grenigreinar í vasa. Er það ekki?

Ég meina, ég er að minnsta kosti ekki farin að setja Slayer-jólaljósasýningu utan á húsið.

Ég bjó til þessar æðislegu jólasmákökur um daginn. Ég keypti pínkulítið smákökuform í laginu eins og grenitré og skemmti mér mikið við að þróa þessa uppskrift við ljúfa jólatóna og espressó í bolla. Ég er mjög hrifin af appelsínusúkkulaði og ákvað því að rífa appelsínubörk út í súkkulaðismákökudeigið og er ljómandi ánægð með útkomuna. Smákökurnar eru stökkar með miklu smjöri, slatta af súkkulaði og mildu appelsínubragð. Hreinasta afbragð (þó ég segi sjálf frá)!

SJÁ UPPSKRIFT

Des 8

6 athugasemdir

Jólagjafahugmynd #5: Tvær kornasápur

Ég á erfitt með að trúa hversu lygilega hratt tíminn líður, ég hef varla undan að skrifa þessar jólagjafahugmyndafærslur!

Þessar jólagjafir eru ekki ætar og því spurning hvort þetta á heima á matarbloggi en þar sem báðar sápurnar nota eldhúshráefni þá ætla ég að gera smá undantekningu. Enda finnst mér þetta vera mjög sniðugar jólagjafir. Sápurnar nota glýseról (vegetable glycerin) sem er seigfljótandi efni sem er mikið notað í sápur og aðar snyrtiafurðir. Glýserólið er ekki eins feitt og olíur og því er auðveldara að skola það af líkamanum. En það er hægt að nota jómfrúarolíu, vínsteinsolíu eða kókosolíu í staðinn fyrir glýserólið.

Lofnarblómin er hægt að kaupa í kryddhillunni í Tiger og er selt undir vöruheitinu lavendel. Ég pantaði þurrkuð lofnarblóm á netinu og er ennþá að jafna mig á risapokanum sem ég fékk í pósti. Hann er stærri en hausinn á mér og inniheldur 300 grömm! Kannski ætti ég að fara að leggja það á mig að muna hvað únsan er mörg grömm.

Inga Þórey, ofurduglega vinkona mín, bjó til kaffikornasápuna um daginn en notaði jómfrúarolíu og kókosolíu til helminga í staðinn fyrir glýserólið og sagði það hafa komið mjög vel út. Þannig að ef þið nennið ekki að fara í glýserólleit þá er auðvitað tilvalið að nota það sem hendi er næst. Svo mæli ég með að þið notið bara kaffikorg úr vélinni ykkar í sápuna, endurnýting er víst af hinu góða. Ég er mjög hrifin af báðum tegundunum en held meira upp á sítrónusápuna, enda er ég forfallinn sítrónufíkill.

SJÁ UPPSKRIFTIR

Des 3

8 athugasemdir

Carnitas / Mexíkóskt flatbrauð með hægelduðum svínahnakka

Ég held að ég sé búin að bera lof á járnsteypupottinn minn oft og mörgum sinnum á þessu bloggi. Hann er eitt uppáhaldsbúsáhaldið mitt og við höfum eldað margt skemmtilegt saman. Járnsteypupottar eru frábærir því þeir henta á allar hellur, það má setja þá inn í ofn, þeir dreifa hitanum jafnt og botninn á þeim er svo þykkur að það brennur sjaldan við hann. Ég hreinlega veit ekki hvar ég væri án hans. Þannig að ég myndi hiklaust mæla með að fjárfesta í einum slíkum ef þið eigið ekki einn fyrir. Það er hægt að kaupa þá mjög dýra (eins og frá fínu Le Creuset línunni) eða ágætlega ódýra (því IKEA klikkar ekki).

Ég er yfir mig ánægð með þennan rétt. Hann er fyrirhafnarlítill en svo bragðgóður að ég hefði auðveldlega getað blekkt Elmar og sagt að ég hafi staðið sveitt í eldhúsinu allan daginn. En í staðinn fór ég í búðina, keypti svínahnakka og henti honum niðurbútuðum í fallega rauða pottinn minn ásamt sítrussafa og smá kryddi (næst ætla ég að sleppa safanum og nota bjór í staðinn) og gleymdi því þar í svona þrjá tíma. Þegar kjötið var tilbúið var það svo meyrt að það datt í sundur þegar ég lyfti því úr pottinum. Við röðuðum því ásamt öðru meðlæti á mjúkar litlar hveitikökur og hámuðum allt í okkur þar til við stóðum á blístri.

SJÁ UPPSKRIFT

Des 1

6 athugasemdir

Jólagjafahugmynd #4: Kókoskaramellur

Ég á erfitt með að trúa hversu hratt tíminn líður og að dagatalið sé farið að sýna desember. Kannski er sérstaklega erfitt að trúa því þegar veðrið hérna er óvenju milt, trén hafa ennþá einhver lauf, sólin skín og hitinn rýkur stundum upp í 20 gráður. Fólk er samt farið að skreyta í hverfinu okkar, jólatré eru seld úti á götu og kaupmennirnir eru byrjaðir að taka upp jólavörurnar. Þetta verða önnur jólin okkar saman í New York og við hlökkum til að taka því rólega og ættleiða vini sem komast ekki til Íslands um jólin. Ég er löngu byrjuð að skipuleggja matseðilinn og mun auðvitað deila uppskriftum með ykkur þegar að því kemur.

Ég bjó til karamellur (aftur) fyrir jólagjafafærslu vikunnar. Þessar karamellur eru mun auðveldari heldur en hinar og það þarf ekki mjög mikla nákvæmni eða sykurhitamæli til að uppskriftin heppnist. Þetta góðgæti er brasilískt að uppruna og er kallað þar brigadeiros. Uppistaðan er aðallega mjólk og smá síróp. Ég gat ekki fylgt uppskriftinni nákvæmlega eftir þar sem niðursoðna mjólkin í Bandaríkjunum er mun þynnri en sú brasilíska og því var eldunartíminn minn aðeins lengri (ég geri athugasemd við þetta í uppskriftinni). Útkoman er afar mjúk mjólkurkaramella með kókoskeim –  ef þið viljið hafa mikið kókosbragð þá er gott að skella smá kókosmjöli með í pottinn þegar karamellan er elduð.  Konfektið geymist best í kæli og það á að bera það fram við stofuhita (en mér finnst reyndar best að borða það beint úr kælinum).

SJÁ UPPSKRIFT

Nóv 28

3 athugasemdir

Kálsalat með ristuðum möndlum

Eins og ég minntist á í síðustu færslu þá fórum við hjónin í Þakkargjörðarveislu hjá vinum vina okkar. Þarna voru samankomnir útlendingar, Bandaríkjamenn, kettir og heil ósköp af forriturum. Við tróðum okkur inn í litla íbúð (lítil á íslenskum mælikvarða en ansi stór á mælikvarða New Yorkbúa), hlóðum borðið af alls kyns góðgæti og átum og drukkum í marga klukkutíma. Þessi hátíð er alveg stórskemmtileg og það er alltaf jafn yndislegt hvað Kaninn er gestrisinn og liðlegur þegar kemur að því að ,ættleiða’ fólk á þessum degi. Ég tók nokkrar myndir og þær eru að finna hér.

Við Elmar bjuggum til þrjá rétti – þetta salat, matarbollur eftir uppskrift frá Suðurríkjum Bandaríkjanna (birtist síðar) og hálfmisheppnaðan rósakálsrétt. Cressida vinkona okkar kom með brjálæðislega góða kartöflustöppu og borðið fylltist fljótlega af blómkálsquiche, tyrkneskum kjötbökum, sætri kartöflumús með pecanhnetum og sykurpúðum og svo mætti lengi telja. Það þarf því kannski ekki að taka fram að við ultum heim á leið svo södd að ég hélt ég þyrfti ekki að borða næsta mánuðinn. Ég elska að það skuli vera nokkrir dagar á ári þar sem maður er í góðum félagsskap og getur borðað fullt af góðum mat, drukkið gott vín með, hlaðið í sig eftirréttum og legið svo á meltunni í matarvímu eftir á. Og ég fæ ekkert samviskubit yfir hversu mikið ég nýt þess.

Þetta salat er brakandi ferskt og vínagrettan er sterk en passar mjög vel við kálið. Það veitti sérstaklega gott mótvægi við magnið af þungum og saðsömum réttum á borðinu. Það er mikið bit í kálinu og það passaði mjög vel við ristuðu möndlurnar og seltuna í parmesanostinum. Salatið sló reyndar alveg í gegn og var einn uppáhaldsréttur margra í veislunni. Það er gott eitt og sér en ég hugsa að það sé einstaklega sniðugt sem meðlæti með kjöt- og fuglaréttum.

SJÁ UPPSKRIFT

Nóv 26

6 athugasemdir

Jólagjafahugmynd #3: Ristaðar chílehnetur með rósmaríni

Ég er svolítið sein með þessa færslu því ég er búin að liggja í flensu í óralangan tíma. Ég reif mig framúr rúminu síðasta fimmtudag og skellti í mig einu staupi af bourbon til að hafa orku til að elda þakkargjörðarmat með Elmari og mæta með réttina okkar þrjá í mjög skemmtilegt matarboð (meira um það seinna). En, eins og ég hefði átt að gera mér fyllilega ljóst, sló mér niður aftur og ég flakkaði á milli sófans og rúmsins í allan gærdag. Og mikið afskaplega er það óendanlega leiðinlegt.

Þessi uppskrift er virkilega einföld og fljótlega gerð. Hún ætti því að vera sniðug fyrir þá sem eiga eftir einhverjar jólagjafir á Þorláksmessu og hreinlega geta ekki hugsað sér að ramba á milli búða til að finna eitthvað. Hneturnar eru líka ljómandi ljúffengar, góðar með jólabjór og sérstaklega hentugt partísnakk. Íbúðin okkar ilmar eins og rósmarín og ristaðar hnetur núna og mig er farið að klæja í fingurna að fá að hengja upp það litla jólaskraut sem við eigum.

SJÁ UPPSKRIFT

← Older Entries
Newer Entries →