Skip to content

Ólívuolíukaka

Undanfarna morgna hef ég labbað út á uppáhaldskaffihúsið mitt, Glass Shop, í þeirri veiku von að fá margrómuðu ólívuolíukökuna þeirra með kaffibollanum mínum. En hún er alltaf búin. Étin upp til agna af árrisulu vinnandi fólki. Þar sem mér er meinilla við fýluferðir þá fæ ég mér eitthvað annað – pain au chocolat, croissant eða smjördeigshorn með eplabitum. Núna ákvað ég samt að taka málin í mínar eigin hendur og baka álíka köku sjálf til að eiga með kaffinu.

Uppskriftin að þessari köku er upprunalega frá Abraço á Manhattan og birtist í einhverju gömlu Bon Appétit-blaði. Ég gróf hana síðan upp á fallega blogginu hennar Alice Gao. Hún er mild, létt og fullkomin með kaffinu. Upprunalega á að nota sítrónubörk í deigið en ég notaði rifinn börk af greipi – ég hugsa að börkur af öðrum sítrusávöxtum muni líka passa vel. Þetta er mögulega einfaldasta kaka sem ég hef bakað og mig grunar að hún eigi eftir að vera bökuð margoft í framtíðinni þegar von er á góðum gestum í kaffi.

SJÁ UPPSKRIFT

Tvenns konar bökur

Síðustu vikur hafa verið bilaðar – heimsókn tengdaforeldra minna, músagangur og heimsókn pabba míns með smá ritgerðarstressi og svefnrugli Þórdísar blandað saman við. Svo virðist sem við séum búin að ná tökum á músaganginum með tonni af sementi, glerbrotum, lími og vírgrindum. Og nú verð ég að viðurkenna nokkuð sem mér er mjög óljúft að viðurkenna. Ég er lafhrædd við mýs. Á algjörlega órökréttan og frumstæðan hátt. Þegar við heyrðum í þeim inni hjá okkur fór ég ósjálfrátt að skjálfa á beinununum, hnén á mér gáfu sig og ég hlustaði eftir hljóðum með dúndrandi hjartslátt og þvala lófa. Mér leið hrikalega illa inni í íbúðinni og á þessum örfáu vikum hef ég horast niður. Ég er samt öll að koma til. Matarlystin er smám saman að gera vart við sig aftur og ég á auðveldara með að sofna á kvöldin. En eftir situr eilítið sært stolt – ég er ekki nándar nærri eins mikill töffari og ég hélt.

Eftir langt blogghlé býð ég upp á tvær ólíkar útfærslur á sömu grunnuppskriftinni. Fallegar smjördeigsbökur með þeyttum fetaosti og gómsætu áleggi. Bökurnar eru einfaldar í framkvæmd og eru sérstaklega viðeigandi núna hjá okkur þegar vorið hefur gengið í garð með tilheyrandi blómaskrúð og hækkandi hitastigi. Uppskriftina fékk ég úr nýjasta hefti Bon Appétit og er ákaflega ánægð með hvernig tókst til.

SJÁ UPPSKRIFT

Músagangur

Það er því miður viðvarandi pása á blogginu. Ekki sökum þess að ég vilji ekki elda, baka, blanda og blogga heldur vegna þess að við eigum í mestum vandræðum með litlu íbúðina okkar. Eftir yndislegt páskafrí með foreldrum Elmars í einni fallegustu íbúð sem ég hef séð í borginni þá komum við aftur í stúdíóíbúðina okkar. Þegar ég var að ganga frá matnum heyrði ég tíst og krafs undir eldhúsinnréttingunni. Mús.

Við lögðum fáránlega margar gildrur út um alla íbúð og reyndum að sofa. Ekki varð mikið úr svefni þar sem ég lá með Þórdísi við hlið mér og hlustaði á músina naga og klóra. Á endanum þurfti að rífa út eldhúsinnréttinguna til að fylla upp í holur sem lágu þar bak við. Við veiddum síðan músina og héldum að nú væri ævintýrið á enda og íbúðin orðin okkar aftur.

En það var aðeins of bjarstýnt og nú býr að minnsta kosti ein önnur mús einhvers staðar inni hjá okkur. Við erum flutt inn í gestaherbergi eigendanna á meðan verktakar reyna að loka öllum mögulegum inngangsleiðum inn í íbúðina. Ég þarf kannski ekki að taka fram að ég hef ekki verið mjög spennt fyrir að nota eldhúsið eða gera nokkuð þar inni sem gæti skapað fæðu fyrir mýsnar.

Ég býst því ekki við að ég muni skrifa um mat hér fyrr en lausn hefur fengist á þessum vanda og ég get andað léttar inni í litla rýminu okkar. Vonandi get ég farið að elda og mynda mat von bráðar.

Vikulok

Við erum komin í íbúðina sem við tókum á leigu fyrir tengdaforeldra mína en þau koma til okkar á morgun. Við erum vægast sagt yfir okkur hrifin, útsýnið er stórfenglegt (eins og sjá má á myndinni hér að ofan) og í gærkvöldi sá ég sólsetur í fyrsta skipti í marga mánuði. Þórdís Yrja er mjög ánægð með þetta og furðar sig á allri birtunni og fuglunum fyrir utan gluggann.

Ég er iðin við að prófa ný kaffihús til að læra á þessa dagana. Ég er alveg kolfallin fyrir staðnum Glass Shop og kann vel að meta rólegheitin, tónlistina og hverfisstemmninguna þar inni. Það skemmir líka ekki hversu skemmtileg hönnunin er þar inni.

Ég hef eytt (alltof) löngum tíma í að fara í gegnum uppskriftasíðuna mína. Ég hef stokkað síðuna svolítið upp og reynt að gera hana skipulegri og þar með auðveldari í notkun.

Mig langar í þessar vöfflur hjá Svövu. Mig sárvantar vöfflujárn en ég er komin í sjálfskipað raftækjabann.

Ég er með þetta bananabrauð sem ég sá hjá Kristínu Gróu á heilanum.

Ég hafði sérstaklega gaman af þessari færslu á Sprouted Kitchen um gleðina sem hlýst af því að gefa fólki gott að borða. Myndirnar eru líka mjög fallegar.

Tónlistarmaðurinn Jason Molina lést í vikunni en ég hef hlustað mikið á hann eftir að Elmar kynnti mig fyrir honum stuttu eftir að við byrjuðum saman. Þetta lag er einhvers konar fullkomnun og þetta lag er í eilífu uppáhaldi hjá mér.

Vonandi áttuð þið góða viku!

Negroni

Eftir nokkur kvöld af smakki og sötri hef ég tekið Negroni í sátt. Þetta er svolítið krefjandi drykkur – bitur, margslunginn og skarpur, en mér finnst hann fullkominn eftir stóra máltíð til að fríska upp á bragðlaukana. Fyrir þau okkar sem eru ekki óð í Campari þá rennur hann kannski ekki mjög ljúflega niður fyrst en eitthvað við hann hvetur mann til að taka annan sopa. Það er reyndar sökum einskærrar þrjósku í mér að ég vildi læra að drekka og meta þennan ítalska drykk og ég verð að segja að þetta gæti verið uppáhaldsdrykkurinn minn núna.

Venjulega er hann blandaður í jöfnum hlutföllum – einn partur gin, einn partur Campari og einn partur sætur vermút – en ég hef komist að því að mér finnst hann bestur með aðeins meira af vermút og drukkinn ískaldur. Sumir drekka hann með prosecco (ítölsku freyðivíni) í staðinn fyrir gin eða setja bourbon í staðinn fyrir gin fyrir haustlegri drykk. Nú væri bara gaman að hafa aðgang að svölum og hlýju veðri til að fullkomna hughrifin. Ég set hefðbundnu uppskriftina inn hér að neðan en hvet ykkur til að smakka ykkur áfram og finna þau hlutföll sem henta ykkur.

Tónlist með: My baby just cares for me – Nine Simone

SJÁ UPPSKRIFT

Granóla með kókos og möndlum

Ég er búin að borða hafragraut á hverjum morgni í metlangan tíma. Hafragrautur er frábær og ódýr leið til að byrja daginn og býður upp á ótalmarga möguleika – Elmar fær sér graut með frosnum bláberjum, ég fæ mér með hunangi og hnetum, og á sumrin þá fáum við okkur fersk ber út á grautinn. Lífið er dottið í ákveðna rútínu, vetrargráminn hangir yfir borginni og berst ötullega gegn vorinu. Ég tók því ákvörðun um að breyta aðeins til og búa til granóla til að borða í morgunmat.

Þetta granóla er frekar sætt (ég ætla að minnka aðeins sykurmagnið þegar ég bý það til næst) en það er líka stórgott. Kakó, kókos, möndlum og höfrum er velt upp úr hunangskaramellu og látið ristast í ofni þar til það verður stökkt og gullið. Ég borða það á morgnana með grískri jógúrt og stelst til að sáldra því yfir rjómaís á kvöldin. Svolítið syndsamlegt en ágætis huggun á meðan ég bíð eftir vorinu.

SJÁ UPPSKRIFT