Skip to content

Posts from the ‘Grænmetisréttur’ Category

Haustsúpa með glóðuðu eggaldini og tómötum

Það er orðið haustlegt hjá okkur. Suma daga gustar köldu en aðra daga nær maður ekki andanum fyrir rakanum í loftinu. Miklar hitabreytingar gera það alltaf að verkum að ég finn fyrir kvefi og smá slappelsi og til að afstýra mögulegum veikindum ákvað ég að búa til súpu.

Kannski ég ætti að vera hreinskilin og viðurkenna að það tók mig nokkur ár að finnast súpur góðar. Ég var auðvitað alltaf hrifin af íslensku kjötsúpunni og þegar ég var barn var ég óð í aspassúpu úr dós (bjakk!). En súpur voru ekki eitthvað sem mig langaði til að búa til, panta á veitingastað eða almennt sóa magaplássi í að borða. Svo eignaðist ég töfrasprota. Allt í einu þurfti ég ekki að borða súpur sem voru í raun bara soð með allskyns niðursneiddu grænmeti heldur voru þykkar, bragðmiklar og kekkjalausar.

Ég fann þessa uppskrift á einu uppáhaldsmatarbloggi mínu, smitten kitchen. Eggaldin og tómatar hafa hertekið bændamarkaðina hérna og eru skýrt merki um að við nálgumst lok sumaruppskerunnar. Þessi súpa leynir á sér, hún vinnur enginn fegurðarverðlaun enda svolítið skrítin á litinn en glóðaða grænmetið kemur vel í gegn og gefur bragðinu meiri dýpt en hefði því verið hent beint í pottinn. Þetta er fullkomin haustsúpa.

SJÁ UPPSKRIFT

Vorlauks- og engifernúðlur með pækluðum gúrkusneiðum


Það er fellibylur á leið upp austurströndina og stefnir á New York.  Strætóar hætta að ganga og borgarstjórinn hefur ákveðið að stöðva allar lestarsamgöngur í borginni frá og með hádegi í dag. 370 þúsund manns hafa þurft að rýma heimili sín þar sem flóðahætta er talin skapast af ofsaviðrinu. Við fórum í búðina í gærkvöldi til að kaupa mat fyrir næstu daga (enda ekki víst að búðir geti verið opnar þegar samgönguleiðir lokast) og hittum þar fyrir nánast alla í stóra hverfinu okkar. Raðirnar voru lygilega langar og brauð- og kartöflusnakkshillur voru galtómar. Við erum mjög róleg yfir þessu öllu saman og ætlum bara að hafa það notalegt á milli þess sem við pökkum niður íbúðinni. Ég hef reyndar smá áhyggjur af gluggunum sem eru svo illa einangraðir að í miklu úrhelli þá rignir inn um þá. Annars verður bara fróðlegt fyrir veðurnörd eins og mig að fylgjast með veðuráhrifum fellibylsins. Þetta er reyndar ekki í fyrsta skipti sem varað er við miklum veðurofsa síðan við fluttum og ég á enn eftir að upplifa slíkt.
En nóg af veðri. Mig langar til að deila með ykkur einfaldri, ódýrri og ljúffengri núðluuppskrift. Við erum þegar búin að borða þennan rétt þrisvar sinnum á nokkrum dögum og ég býst við að hann verði reglulega á boðstólum í vetur. Hægt er að eiga krukku af pækluðum gúrkum og sósu inni í ísskáp og þá þarf bara að sjóða núðlur og steikja smá grænmeti með. Maturinn er þannig til á innan við 10 mínútum og er seðjandi á meðan gúrkurnar gefa honum ferskt mótvægi.
Uppskriftin segir að maður eigi að nota vínkjarnaolíu bæði í sósuna og í steikinguna á grænmetinu. Ég átti ekki slíkt við höndina og notaði ólívuolíu í sósuna og canolaolíu í steikinguna í staðinn. Ég ætla mér samt að fjárfesta í vínkjarnaolíu bráðlega þar sem ég býst við að búa til þennan rétt reglulega. Það er hægt að skipta út blómkálinu fyrir annað grænmeti (eða kjöt) sem til er í ísskápnum. Ég notaði sobanúðlur en það er auðvitað hægt að nota ódýru pakkanúðlurnar líka.

SJÁ UPPSKRIFT

Ofnbakaðar kartöflur með spínati, edamame og maísbaunum

Í gær skrifuðum við undir leigusamning og nú er það opinbert að leið okkar liggur til Brooklyn um næstu mánaðarmót. Prospect Heights í Brooklyn. Við eyddum mánudeginum í að skoða íbúðir, en það er alltaf áhugavert (og á stundum niðurdrepandi) að leita að samastað í New York. Fyrstu þrjár íbúðirnar sem við skoðuðum voru stórar og rúmmiklar (á okkar mælikvarða a.m.k.) en í hverfi sem bauð aðeins upp á Burger King, Popeye’s og vélaverkstæði í næsta nágrenni. Ætli útslagið hafi samt ekki verið þegar leigumiðlarinn viðurkenndi kæruleysislega að byggingin væri sýkt af ,bed bugs’, eins og það væri hinn eðlilegasti hlutur. Ég fæ ennþá hroll við tilhugsunina.

En við eiginlega römbuðum á nýju íbúðina okkar á sama degi og byrjað var að sýna hana. Annar eigandinn er sænsk kona sem hafði töluvert um það að segja að við fengum íbúðina frekar en einhverjir aðrir. Við erum gífurlega spennt að flytja í nýtt hverfi og ég er yfir mig ánægð að sjá fram á að eyða næstu þremur árum í uppáhaldshverfinu mínu í Brooklyn. Ég býst við að fara afskaplega sjaldan á Manhattan eftir flutninga og uni því mjög vel.

Ég bjó til þennan gómsæta kartöflurétt fyrir okkur hjónin í fyrrakvöld. Mig langaði til að búa til eitthvað auðvelt og hollt, eitthvað sem gæfi mér tilefni til að nota fersku maísstönglana sem við höfðum keypt á horninu daginn áður. Í rauninni myndi ég frekar mæla með þessum rétti í hádegismat eða bröns, spæla eða hleypa egg með og jafnvel bæta steiktu beikoni við ef þið viljið gera þetta að kjötrétti. Við getum fengið mjög góðar maísbaunir hérna með því að kaupa ferska stöngla en það má auðvitað nota frosnar baunir (ekki niðursoðnar, þær eru alltof sætar og mjúkar) í staðinn.

SJÁ UPPSKRIFT

Asísk steikt hrísgrjón með spældu eggi

Í dag kom viðgerðarmaðurinn og gerði við uppþvottavélina, mér til mikillar ánægju. Það er fátt sem mér finnst eins leiðinlegt eftir góða kvöldmáltíð og að þurfa að vaska upp heilan helling af diskum, brettum, skálum, pönnum og pottum. Lífsgæði mín hafa því aukist til muna og það lá við að ég rauk upp um hálsinn á grey manninum þegar hann tilkynnti mér að vélin væri farin að virka. Ég kvaddi hann með sparibrosinu mínu og fór að hlaða í vélina leirtaui sem ég hafði ekki nennt að vaska upp kvöldið áður í þeirri veiku von að blessuð vélin hrykki í gang.

Eldavélin fór aftur á móti að virka í gærkvöldi (þetta er allt mjög dularfullt) og ég greip því tækifærið og bjó til asískan hrísgrjónarétt sem er bæði einfaldur og einstaklega ljúffengur. Ef þið eigið afgangshrísgrjón í ísskápnum þá verður þessi réttur ennþá einfaldari og fljótlegri fyrir vikið. Ég hef reyndar oftast notað nýsoðin hrísgrjón en það veldur því að hrísgrjónin verða aðeins of blaut. Dagsgömul hrísgrjón eru best í réttinn því þau hafa tapað vökva og rétturinn verður þá ekki eins grautkenndur.

SJÁ UPPSKRIFT

Quiche með blaðlauk og portobellosveppum

Ég, eins og aðrir, eldist víst með hverju árinu sem líður. Og oft finnst mér ég vera orðin mjög fullorðin. Ég er gift, bý í erlendri borg, er með masterspróf, kann að prjóna og baka vöfflur. Samt, þrátt fyrir fjöldamörg dæmi og beinar upplifanir, virðist mér fyrirmunað að geta lært nokkrar grundvallarlexíur. Ein af þessum meginreglum er að borða alltaf (alltaf!) kvöldmat áður en maður hittir vini sína á barnum og þá sérstaklega þegar eitt glas (*hóst* þrjú) af hvítvíni hefur runnið ljúflega niður í rólegheitunum heima. En þó þetta hafi hent mig oftar en ég kæri mig nokkurn tíma um að viðurkenna, þá fyllist ég samt alltaf einhverri illskiljanlegri blekkingu að ég sé slíkt ofurkvendi að ég þurfi ekki mat með víni.

Og þá þarf ég að viðurkenna að ég er í raun bara krakkagríslingur sem kann ekki að drekka.

Þetta henti mig sem sagt þessa helgi. Ég vaknaði morguninn eftir með dúndrandi höfuðverk og löngun til að hverfa undir sæng það sem eftir lifði dags þegar mig fór að ráma, í gegnum þykka þynnkumóðu, að vinur okkar hafi borgað reikninginn á barnum og kæruleysislega sagt að við ættum bara að bjóða honum í mat seinna. Og þar sem ég lifði mig mikið inn í ofurkvendistálmyndina á þeim tímapunkti þá bauð ég honum og kærustunni hans auðvitað í mat strax daginn eftir.

Svo ég reif mig fram úr rúminu, fór að laga til og undirbúa kvöldmat. Og þar sem ég var búin að ákveða að búa til quiche (í fyrsta skipti) kvöldið áður og hráefnið lá fyrir skemmdum inni í ísskáp þá vissi ég að uppskriftin yrði tækluð undir þessum erfiðu kringumstæðum.

Þetta er svolítið langt frá því að vera fljótlegur réttur, laukurinn þarf að eldast í hálftíma og bökuskelin þarf að hvílast inni í ísskáp í rúman klukkutíma, en hann er tiltölulega einfaldur og sérstaklega ljúffengur. Skelin er gerð úr smjördeigi og eggjablandan og osturinn ljá réttinum mjög mjúka áferð og ríkt bragð. Það er auðvitað hægt að búa til smjördeigið fyrirfram og frysta það (það geymist í frysti í ca. 1 mánuð).

SJÁ UPPSKRIFT

Sumarlegt linguine

Það er margt jákvætt við að vinna í bókabúð. Ég fæ tæplega helmingsafslátt af öllum bókum og vörum. Ég hef góða þekkingu á nýjustu útgáfunum og fæ að mæla með uppáhaldsbókunum mínum við viðskiptavini (frá því að ég byrjaði hef ég t.d. selt 80 eintök af Sjálfstæðu fólki). En það besta við að vinna í lítilli bókabúð er að útgefendur senda búðinni nýjar óútgefnar bækur sem hvata til að selja þær. Þegar eigandinn er búinn að fara í gegnum þær þá fáum við að eiga þær bækur sem vekja athygli okkar. Og það var einmitt þannig sem ég eignaðist nýjustu matreiðslubókina mína, Super Natural Every Day eftir matarbloggarann Heidi Swanson.

Heidi leggur mikla áherslu á hollt gænmetisfæði og hvetur lesendur sína til að elda aðeins úr óunnum og lífrænum hráefnum. Bókin er full af girnilegum uppskriftum og gullfallegum myndum sem hún hefur tekið sjálf. Ég byrjaði að merkja við uppskriftir sem mig langaði til að prófa en hætti að lokum við þegar ég sá að hver einasta blaðsíða sem ég fletti fékk merkimiða. Að lokum ákvað ég að búa til sumarpastað hennar þar sem það 1) virtist  auðvelt og 2) inniheldur chili og parmesan (ég er einföld sál). Rétturinn er léttur og bragðgóður og lítur einnig einstaklega sumarlega út. Ég notaði bæði gulan og grænan kúrbít, sáldraði smá chiliflögum ofan á réttinn og varð eitthvað svo hamingjusöm við að sjá hversu falleg litasamsetningin var.

Þar sem ég á það til að vera svolítið löt þegar það kemur að því að rífa niður grænmeti þá var rétturinn örugglega ekki eins flottur og hjá henni Heidi. Ég notaði rifjárnið á matvinnsluvélinni minni og það var aðeins of fínt þannig að kúrbíturinn varð að smá mauki. Og þó það skaði ekki bragðið þá mæli ég með því að nota gróft handrifjárn (þ.e. fyrir þau ykkar sem er mjög umhugað um útlit matarins).

SJÁ UPPSKRIFT