Skip to content

Vikulok

Vikulokin eru stutt hjá mér þessa vikuna. Einhvern veginn hefur mér fundist tíminn fljúga frá mér án þess að ég viti hvað ég er að gera við hann. Það snjóaði í gær og ég hesthúsaði í mig heilu súkkulaðistykki á meðan ég horfði hrygg á litlar flygsur falla til jarðar. Erum við ekki öll sammála um að vorið megi fara að koma?

Hér eru nokkrir hlutir sem ég rakst á í vikunni og hef ekki hætt að hugsa um.

Þessi morgunmatur hjá Cressidu á The Standard of Taste. Truffluolía, reyktur lax og kartöflur, já takk!

Kaffismiðja Íslands er uppáhaldskaffihúsið mitt á Íslandi. Mér fannst þessi ljósmyndafærsla því afskaplega skemmtileg.

Mig langar í þennan kokkteil.

Vonandi áttuð þið góða viku!

Torta di Pere [Perukaka með dökku súkkulaði]

Ég er greinilega sólgin í ítalskan mat þessa dagana. Í þessari viku hef ég borðað pasta, lasagna, heimalagaða pítsu og ó-svo-margar sneiðar af þessari ljúffengu köku. Ég hef líka verið að sötra ítalska drykkinn Negroni – blanda af gini, sætum vermút og Campari – einstaka kvöld eftir að hafa svæft Þórdísi. Þetta er í fyrsta skipti sem ég reyni að drekka Negroni en ég hef alltaf fúlsað við Campari. Líklega sökum þess að ég stalst einhvern tímann sem unglingur til að taka gúlsopa úr flösku sem foreldrar mínir áttu og fannst það ó-geð-slegt. Ég er enn ekki búin að ákveða hvort mér finnist drykkurinn góður eða bara hræðilega vondur. Þessi kaka hinsvegar er ekkert annað en ljómandi góð.

Inga Þórey vinkona mín hefur oft og mörgum sinnum hvatt mig til að baka þessa köku og þar sem Inga hefur aldrei leitt mig í ranga matarátt þá er í raun skammarlegt hversu lengi ég hef beðið með að baka hana. Kakan inniheldur fá hráefni og það þarf aðeins að nostra við þau. Útkoman er ein albesta kaka sem ég hef bakað. Loftið í þeyttu eggjunum og heil matskeið af lyftidufti gerir það að verkum að kakan er létt í sér og lyftir sér yfir perurnar og súkkulaðið þannig að þau sökkva ekki öll til botns. Ef þið hafið aldrei brúnað smjör áður þá má finna góðar leiðbeiningar hjá Lillie (hún notar reyndar pönnu við að brúna smjör en ég nota alltaf pott). Uppskriftin kemur frá einum af rótgrónustu veitingastöðunum í Brooklyn,  Al di là.

SJÁ UPPSKRIFT

Pasta með ,butternut’graskeri og salvíu

Mér finnst alltaf gaman að prófa nýja pastarétti. Ég er orðin mjög hrifin af þeim réttum sem krefjast fárra hráefna og eru því ódýrir en matarmiklir og einfaldir í framkvæmd. Ég keypti stórt butternut grasker um daginn og eldaði þennan pastarétt úr febrúarheftri Bon Appétit. Afganginn af graskerinu nýtti ég svo í hálfa uppskrift af þessari súpu. Pastað og súpan var nægur matur fyrir okkur í fjóra daga og ég klappaði sjálfri mér á bakið fyrir hagsýnina (það fer ekki alltaf mikið fyrir henni hjá mér þegar kemur að mat).

Við vorum hrifin af þessu pasta með slatta af rifnum parmesanosti, nýmöluðum svörtum pipar og örlitlu sjávarsalti stráð yfir. Upprunalega uppskriftin notar pastategundina fiorentini, ég notaði campanelle en þar sem ég held að úrval á pastategundum sé takmarkað á Íslandi þá er sniðugast að nota skrúfur í staðinn þannig að rifna graskerið loði vel við pastað.

SJÁ UPPSKRIFT

Vikulok

Þórdís Yrja vex og dafnar á ótrúlegum hraða (myndin hér að ofan var tekin þegar hún var fjögurra vikna gömul). Hún er farin að smakka mat og ég verð að viðurkenna að ég er búin að hlakka mikið til þessa tíma. Ég er því farin að lesa mér aðeins til og hafði gagn og gaman af færslunni hennar Soffíu (Húsið við sjóinn). Við erum auðvitað mjög heppin með aðgang að góðum matvælum en það er margt sem ber að varast. Ekki er allt sem sýnist í matarmenningunni hérna í Bandaríkjunum og framleiðendur hafa ekki vílað fyrir sér með að markaðsetja ýmsan óþverra sem barnamat. Ég keypti fullt af lífrænum eplum af bændamarkaðinum um daginn og sauð niður eplamauk sem ég svo frysti í klakaboxum handa Þórdísi. Ég styðst mikið við síðuna sem Deb skrifaði þegar strákurinn hennar var lítill – þar eru uppskriftir og leiðbeiningar um tæki og tól.

Hverfið okkar og nærliggjandi Crown Heights hverfið eru orðin svo afskaplega hipp og kúl að við höfum ekki undan að prófa ný kaffihús. Eftir að Elmar las sér til um nýlegan stað rétt hjá okkur ákváðum við að fara í smá könnunarleiðangur. Crosby Coffee er ofboðslega fallegt, bjart og notalegt kaffihús með mjög góðu kaffi. Ég tók þessa einu mynd en Alice Gao á Lingered Upon hefur myndað það mun betur.

Það snjóaði líka hjá okkur fyrir helgi og ég held í vonina um að þetta sé síðasta snjókoma vetrarins.

Ég er svo þakklát fyrir að geta streymt íslenska útvarpsþætti frá RÚV. Ég hef hlustað á Morgunstund með KK yfir fyrsta kaffibollanum mínum undanfarna morgna og það kemur deginum þægilega í gang.

Lagið  Wild is the Wind með Ninu Simone er búið að vera í sífelldri endurspilun hjá mér.

Vonandi áttuð þið góða viku!

Bláberjaskonsur

Ég fylgdist með fárviðrinu heima úr þægilegum fjarska. Það er ennþá kalt, grátt og vetrarlegt hjá okkur en ég stend mig að því að píra augun ofan í hvert einasta beð í von um að vorið springi út á einu andartaki. Ég hugsa að það sé sérstaklega auðvelt að verða óþreyjufull í bið eftir hlýrri dögum þegar maður býr í svo litlum og þröngum húsakynnum.

Þessar skonsur gera biðina ögn bærilegri. Ég er með skonsur á heilanum þessa dagana en þar sem þær eru langbestar nýbakaðar þá hef ég setið á mér að kaupa þær úti á kaffihúsi. Joy the Baker setti inn færslu um daginn með uppskrift að einföldum skonsum með bláberjum og hlynsírópi sem ég varð að prófa. Ég keypti því bakka af ferskum bláberjum (með lokuð augu því það er langt í að bláberin þroskist á norðurhveli). Ég bakaði lítinn hluta af skonsunum en frysti restina til að eiga síðar (lesist: til að koma í veg fyrir að ég borðaði þær allar á einum degi). Þær eru fullkomnar – léttar í sér, hæfilega sætar og bláberin fallega fjólublá í ljósu brauðinu. Það má nota frosin ber en þá mun deigið litast af berjunum. En það hefur bara áhrif á ytra útlit, ekki bragð.


SJÁ UPPSKRIFT

Eggjasalat

Í hvert skipti sem ég þarf að kaupa sellerí í einhvern rétt handa okkur þá held ég ræðu yfir Elmari. Hún snýst aðallega um hversu pirrandi mér þykir að þurfa að kaupa risavaxinn vönd með ótalmörgum stilkum þegar flestar uppskriftir þurfa bara einn stilk. Eftir situr sellerívöndurinn og fer strax að mýkjast. Þótt mér þyki sellerí gott þá er ég ekki kona í að kjamsa á því í tíma og ótíma.

Það birti því yfir mér þegar ég sá uppskrift á Smitten Kitchen sem notar pæklað sellerí(!). Svo sniðugt. Svo einfalt. Svo má nýta pæklaða selleríið í meira en eggjasalat, túnfiskssalat og kartöflusalat. Það má til dæmis setja það á grillað brauð eða bara borða það beint upp úr krukkunni. Þetta eggjasalat er það besta sem ég hef fengið – dijonsinnepið gefur því hita, dillið ferskleika og selleríið smá bit og sýru. Eggjasalat í fullkomnu jafnvægi.

SJÁ UPPSKRIFT