Skip to content

Posts from the ‘Grænmetisréttur’ Category

Rísottó með aspas, ætiþistlahjörtum og shiitake sveppum

Jólin eru komin til Nýju Jórvíkur og með þeim gífurlegur ferðamannafjöldi sem hefur hertekið neðri Manhattan. Ég og Elmar höldum okkur því bara á efri hluta eyjunnar og höfum það gott á meðan hitinn hríðfellur og búðaræði Kanans nær algjöru hámarki. Ég gæti ekki verið afslappaðri og nýt þess að vera ekki í skóla á þessum tíma desembermánaðar enda tengi ég það við kvíðaköst, sjálfsvorkunn og innri baráttu við að hanga yfir skólabókum og greinum þegar mig langar bara til þess að baka smákökur og syngja Heims um ból. Elmar er auðvitað ekki eins afslappaður og vinnur hörðum höndum að því að klára önnina í kennslu og námi. Hann tók sér samt pásu þegar vinir okkar úr austurbænum komu í mat, spil og almenna gleði í gærkvöldi.

Ég rakst á þessa uppskrift á Epicurious og sá útfærslu af henni á Smitten Kitchen og varð strax mjög spennt fyrir að prófa hana. Ég sá sko ekki eftir því enda var þetta algjört lostæti og mér fannst hálf súrt að hafa ekki búið til heilan helling svo ég ætti afgang fyrir daginn í dag. Þetta virðist kannski vera meira maus heldur en það í rauninni er því að það þarf að klára að steikja, elda og undirbúa allt grænmetið í réttinn áður en maður getur hafist handa við það langdregna verk að bæta soði smám saman við hrísgrjónin og hræra þar til handleggirnir verða helaumir og grjónin meyr (enda læt ég Elmar alltaf um að hræra). En það er algjörlega þess virði og mér finnst í rauninni bara gaman að taka til grænmetið, skera það niður og nostra svolítið við það. Ég skal hinsvegar viðurkenna að það að verka ætiþistla er svolítið maus. Ég gæti svosem ústkýrt hvernig er best að gera það en ég held að það sé best að vísa á þetta YouTube myndband.

Ég ætti kannski líka að vera hreinskilin og segja að ég kynnti mér ekki alveg nógu vel hvernig ég ætti að snyrta ferska ætiþistla og þess vegna enduðu þeir í ruslinu og ég neyddist til að taka út frosin ætiþistlahjörtu sem ég keypti í búðinni (stundum get ég séð fyrir mistök mín í eldhúsinu). Þau komu mjög vel út og því get ég alveg sagt, án þess að hika, að frosnu ætiþistlarnir eru alveg ljómandi góðir í þennan réttt. Einhver hvíslaði því nú að mér að líklegast væru aðeins til ætiþistlar í olíulegi í búðunum á Íslandi og ég held nú að þeir ættu að virka líka þó að þeir séu eflaust bragðmeiri heldur en hinir. Ef ykkur finnst bragðið af þeim svolítið yfirþyrmandi þá myndi ég bara setja minna og ef ykkur finnst þeir vera alltof dýrir þá myndi ég bara sleppa þeim alfarið. Upprunalega uppskriftin á Epicurious gerir ekki ráð fyrir ætiþistlum.

SJÁ UPPSKRIFT

Tælenskt grænt karrí & asískt chili agúrku salat

Okkur var boðið til Brooklyn í mat á Þakkargjörðarhátíðinni. Vinur okkar, Ástralinn Ben, var svo góður að bjóða okkur að vera hjá honum og herbergisfélögum sínum í Bushwick þar sem þau buðu þrettán manns í alvöru þakkargjörðarhátíðarmat.  Bushwick er fyrrum iðnaðarhverfi en búið er að breyta heilu verksmiðjunum í íbúðarhúsnæði. Þetta tekst misvel en íbúðirnar eru yfirleitt ódýrar með risastóru sameiginlegu rými og herbergjunum skipt niður með spónaplötum. Þannig að þeim tókst að gera (það sem aðeins múltímilljónamæringum er fært að gera á Manhattan) stórt matarboð mögulegt. Þannig að þarna settumst við niður ásamt stórri fjölskyldu frá Texas og hámuðum í okkur kalkún, glóðaðan aspas, grillað rósarkál, tvenns konar fyllingu, maísbrauð, spínatsalat, kartöflumús og sósu.  Og þetta var alveg mikilfenglegt. Við rúlluðum út með mataróléttumaga og létt af rauðvíni. Ég vona bara að við fáum aftur boðsmiða að ári.

Kalkúnninn var risastór og einstaklega ljúffengur.

Og við gerðum matnum góð skil:

Ég ákvað að prófa nýja rétti úr asísku matreiðslubókinni hennar Hemu Parekh og bauð vinkonu okkar í mat til að hafa ástæðu til að búa til tvo rétti. Salatið kom mjög vel út og ég hugsa að ég eigi eftir að hafa það oftar með asískum mat enda er það fljótlegt, ferskt og sterkt – ekki slæmir eiginleikar það. Ég tók því bara rólega í eldhúsinu en eins og svo oft áður þá fannst mér ég vera komin í tímaþröng undir rest. Ekki vanmeta það að tælenskur matur krefst snöggra handtaka og því er best að vera búin að taka allt til áður en kveikt er undir pottinum.

Það voru alls kyns asískar sérvörur í innihaldslista uppskriftarinnar þannig að ég dreif mig niður í Kínahverfið og í stærstu matvöruverslunina þar, Hong Kong Supermarket. Verslunin er mjög skemmtileg, þar geturðu keypt hin ótrúlegustu hráefni á mjög góðu verði og þannig búið til asískan mat sem bragðast eins og það sem maður fær yfirleitt bara á veitingahúsum. En verslunin brást mér illa í þetta sinn. Þeir áttu ekki fersk chili, engin límónulauf, og ekkert galangal. Ég leitaði á öllum stöðum sem mér datt í hug í Kínahverfinu klyfjuð innkaupapokum frá Hong Kong og spurði starfsfólk og götusala (sem flest talaði ekki ensku) með frekar ruglingslegu látbragði hvort þeir ættu þessar vörur og hvar ég gæti fengið þær. Enginn árangur. Ég endaði því í Wholefoods sem einungis áttu fersk chili en sögðust ekki hafa séð límónulauf í langan tíma. Þannig að ég fór heim með engifer í staðinn fyrir galangal og límónur í staðinn fyrir límónulauf.

Ég var frekar svekkt að vera ekki með þau hráefni sem áttu að vera í réttinum og þá sérstaklega að hafa ekki límónulaufin. Ég reif niður börk af einni límónu í staðinn fyrir að nota laufin til að fá eitthvað límónubragð í réttinn. Ég notaði líka engiferrót í staðinn fyrir galangal, en þau eru af sömu rótarættinni. Ég ákvað líka að vera ævintýraleg og keypti ferskan bambus til að hafa í réttinum en þegar ég var komin heim með hann þá fannst mér hann lykta eitthvað furðulega þannig að ég setti aðeins nokkur grömm af honum. (Sem betur fer því að nógu sterkt var bragðið af honum í réttinum þegar allt var tilbúið). Ég hugsa því að ég muni halda mig við að kaupa bambus úr áldós í framtíðinni. En rétturinn var gómsætur þrátt fyrir brasið og óheppnina. Spyrjið bara Elmar sem fékk sér þrisvar sinnum á diskinn (konunni hans til mikillar ánægju). Og eins og áður með þessa tælensku karrírétti þá er hægt að skipta út eða minnka innihald á sumum hráefnum fyrir svínakjöt, kjúklingakjöt eða annað grænmeti.


SJÁ UPPSKRIFTIR

Rísottó með sveppum og tímíani

Hrekkjavaka var um síðustu helgi og það er gaman að sjá hvað Bandaríkjamenn taka þennan dag (og kvöld) hátíðlega. Það virðast allir klæða sig í búning óháð aldri og í New York er haldin árleg skrúðganga sem rúmlega milljón manns fylgjast með. Hverfið okkar er frekar mikið barnahverfi og hér fóru foreldrar í búninga með börnunum sínum og sníktu nammi af búðareigendum og nágrönnum. Helgin var sérstaklega skemmtileg því við fengum góðan gest frá Berlín, hana Guðnýju mína, sem ég hef varla séð frá því að ég flutti frá Edinborg. Það var því mikið drukkið af hvítvíni, spjallað og slúðrað og ég gat auðvitað ekki annað en að bjóða henni upp á heimatilbúinn mat. Ég varð líka mjög spennt því þá gat ég loksins prófað að búa til þetta rísottó (sem mér hefur annars fundist aðeins of mikið maus fyrir okkur tvö).

Ég og Guðný fórum því í matvörubúðina góðu og völdum sveppi til að steikja í réttinn. Við keyptum kantarellusveppi, portobellosveppi og kastaníusveppi. Maður þarf auðvitað ekki að vera svo fínn á því en mér finnst að fyrst sveppirnir eru í svona miklu aðalhlutverki að maður á (að minnsta kosti) að splæsa í kastaníusveppi. Rísottó krefst þolinmæði og alúðar ef þú vilt að rétturinn heppnist vel, þannig að það er kannski ekki sniðugt að búa hann til þegar maður er ör í skapi og við það að brjóta trésleifina á hausnum á maka/vini/meðleigjanda sínum við minnsta tilefni. (Ekki það að ég hóti Elmari með trésleifinni…oft)

SJÁ UPPSKRIFT

Tómatsúpa

Ég bjó til tómatsúpu um daginn, hún var mjög bragðgóð og af því góða tilefni ætla ég að deila henni með ykkur. Haust og vetur bjóða auðvitað upp á heitar súpur og þar sem það er bæði tiltölulega auðvelt (og ódýrt) að matreiða þær, þá kannski ætti ég að hætta að gráta sumarið og finna jákvæða hluti við veturinn (dæs). Það allra besta samt við að borða súpur er að hafa nýbakað (eða upphitað) brauð og fullt af smjöri við hendina.

Það er ýmislegt sem mig langar til að prófa að breyta í þessari súpuuppskrift – eins ljúffeng og hún er samt. Ég væri til dæmis til í að saxa niður sellerí og chili og steikja með grænmetinu. Ég ætla svo að setja inn uppskrift að þessu brauði sem ég bakaði með við annað tækifæri, því það þurfti svo mikinn tíma og mikla umhyggju að ég treysti mér hreinlega ekki til að endurupplifa það alveg strax.

SJÁ UPPSKRIFT

Massaman karrí

Ég dró Elmar með mér suður í Kínahverfið í gær til að versla hráefni í þetta gómsæta karrí. Að fara þangað er eins og að stíga inn í annan heim, allir (með fáum undantekningum) tala kínversku eða víetnömsku, öll skilti eru á kínversku og maður finnur ótrúlegustu hráefni í matarmörkuðunum. Mér finnast skúringarföturnar með lifandi froskum í skemmtilegastar, þeir láta mann fá tangir svo maður getur dregið upp úr feitasta og ljótasta froskinn. Ég hef reyndar ekki reynt það ennþá en kannski ef ég finn girnilega froskauppskrift þá læt ég á það reyna.

Þessi uppskrift er smá breyting á uppskrift úr bókinni The Asian Vegan Kitchen eftir Hemu Parekh. Ég og dóttir Hemu erum mjög góðar vinkonur og við vorum nánast óaðskiljanlegar þegar við vorum saman í skóla í Tokyo. Ég eyddi því nokkrum árum í eldhúsinu hennar Hemu og hún var mjög dugleg að gefa mér að borða (sérstaklega þar sem ég var mjög dugleg að borða). Maturinn hennar er það ljúffengasta sem ég hef smakkað og ég er mjög spennt yfir bókinni hennar. Ég fæ reyndar oft hroll yfir orðum eins og ,,gluten-free“ og ,,vegan“ því ég á bara erfitt með að skilja slíkar sérþarfir í mataræði. En í rauninni er mjög mikið af mat í Asíu ,,vegan“ matur þar sem mjólkurvörur og kjöt eru alls ekki nauðsynleg uppistaða í réttum þar og því er ég alls ekki afhuga þessari bók.

Það er auðvelt að leika sér með þessa uppskrift. Það má minnka magn af kartöflum og skipta út fyrir kjúkling, tófú eða svínakjöt, það má líka nota sveppi í þennan rétt. Ef þú vilt milda laukbragðið þá geturðu steikt laukinn í pönnu þangað til hann verður glær áður en honum er bætt við réttinn. Ég mæli svo með að bera réttinn fram með sjóðandi heitum jasmín hrísgrjónum.


SJÁ UPPSKRIFT

Kjúklingabaunir í engifersósu & mangó lassi

Það er komið haust í New York og ég kveð hitann með söknuði. Það hefur kólnað heilmikið og það rigndi í allan dag. Við erum búin að eyða þessum sunnudegi innandyra að lesa og skrifa og því datt mér í hug að taka vel á móti haustinu með bragðmiklum mat. Við erum mjög hrifin af indverskum mat en lengi vel þá fannst mér allar tilraunir mínar að matreiða hann heima fyrir vera ansi misheppnaðar. Maturinn var ýmist of bragðlaus, of saltur eða bara hreinlega vondur. Ég ákvað á endanum að þetta væri ekki mér að kenna heldur uppskriftunum sem ég var að nota (einstaklega heppilegt) og lagðist í bókarannsóknir á amazon. Ég rakst á endanum á þessa bók og hún hefur reynst mér afskaplega vel, allt sem ég bý til er með þessum indælis indverska keim.

Í kvöld var kjúklingabaunaréttur fyrir valinu en mig langaði líka til að búa til eitthvað aukalega með því. Ég leitaði uppi uppskrift að mangó lassa, sem tæknilega séð er sumardrykkur en það er bara ekki hægt að ætlast til að ég sleppi sumrinu svo auðveldlega!

 

SJÁ UPPSKRIFTIR